Wednesday, February 10, 2016

ఆంధ్రప్రదేశ్ అభివృద్ధి సమస్యలు



                అభివృద్ధి, వెనుకబాటుతనం గురించి దేశంలోను, రాష్ట్రంలోను నేడు పెద్ద చర్చ జరుగుతోంది. దేశాన్ని అభివృద్ధి పథంలో ముందుకు తీసుకుపోతానని నరేంద్రమోడీ, నూతన రాష్ట్రాన్ని తానే అభివృద్ధి చేయగలనని చంద్రబాబు- ప్రజలను నమ్మించి ఇరువురూ అధికారంలోకి వచ్చారు. ఏడాదిన్నర కాలం పైగా జరుగుతున్న పరిణామాల ప్రత్యేకత ఏమి టంటే అభివృద్ధి ముసుగులో ఈ ఇరువురి నాయ కులు నయా ఉదారవాద విధానాలను మరింత స్పీడుగా అమలు చేయడం. 
మనరాష్ట్రంలో చంద్రబాబునాయుడుగారు రాష్ట్ర అభివృద్ధికి జిల్లాకో ఎయిర్పోర్టు, పరిశ్రమల స్థాపనకు ప్రతిజిల్లాలో లక్ష ఎకరాల ల్యాండ్ బ్యాంక్, ఇంటికో ఉద్యోగం, నదులు అనుసంధానం, ప్రపంచలోనే అగ్రగామి రాజ ధాని నిర్మాణం, మెకిన్ ఆంధ్రప్రదేశ్ వంటి అనేక రూపాల్లో ప్రయత్నాలు చేస్తునట్లు ప్రకటి స్తున్నారు. ఈ ప్రకటనలు మాటల వరకేనా? ఆచరణ రూపం దాలుస్తాయా? అన్నదానిని బట్టి రాష్ట్ర భవిష్యత్ ఆధారపడి ఉంటుంది. 
రాష్ట్ర విభజనముందు, తర్వాత కూడా వెనుకబడిన ప్రాంతాల అభివృద్ధి చర్చనీయాంశ మైంది. రాష్ట్ర విభజన నేపథ్యంలో నియమించిన శ్రీకృష్ణ కమీషన్, విభజన చట్టం - రెండింటి లోను వెనుకబడిన ప్రాంతాలకు ప్రత్యేక ప్యాకేజీ గురించి చెప్పబడింది. రాయలసీమలో నాలుగు జిల్లాలు, ఉత్తరాంధ్రలో మూడు జిల్లాలు, ప్రకా శం జిల్లా - రాష్ట్రంలోని 13 జిల్లాలలో 8 జిల్లాలు వెనుకబడిన జిల్లాలుగా ఉన్నాయి. మిగిలిన 5జిల్లాలు అంటే ఉభయగోదావరి, కృష్ణ, గుంటూరు, నెల్లూరు జిల్లాలు అభివృద్ధి జిల్లాలుగా ఉన్నాయి. రాష్ట్రం సమగ్రాభివృద్ధి సాధించాలంటే, సాధించిన అభివృద్ధిని నిలుపు కుంటూ, వెనుకబడిన జిల్లాలను / ప్రాంతాలను అభివృద్ధి పథంలోకి తీసుకురావాలి. ఇది ఏ రకంగా చేయాలో తెలుసుకోవడానికి అభివృద్ధి అంటే ఏమిటి? అభివృద్ధి ఎలా సాధ్యం? వంటి రెండు ప్రాధమిక విషయాలను పరిశీలించాలి. వెనుకబడ్డ ఉత్తరాంధ్ర, అభివృద్ధి చెందిన పశ్చిమ గోదావరి జిల్లాల్లో మార్పులను ఈ వ్యాసంలో పరిశీలించడం జరిగింది.
రాష్ట్రంలో పరిస్థితి : మన రాష్ట్రంలో నూతన పరిశ్రమల స్థాపన, విద్యుత్ ప్లాంట్లనిర్మాణం, ఎయిర్పోర్టుల వంటి ప్రభుత్వం చేపడుతున్న అభివృద్ధి కార్యక్రమాలకు భూములు ఇవ్వడానికి రైతులు, పవర్ప్లాంట్లు వద్దని ఆ ప్రాంతాల లోని ప్రజలు పెద్దఎత్తున ప్రతిఘటిస్తున్నారు. శ్రీకాకుళం జిల్లా సోంపేట, కాకరాపల్లి, పోరాకి వంటి ప్రాంతాల్లోను, నెల్లూరు, కాకినాడలలోను పవర్ప్లాంట్స్ నిర్మాణానికి వ్యతిరేకంగా పెద్దఉద్యమాలు సాగుతున్నాయి. శ్రీకాకుళం జిల్లా సోంపేటలో ముగ్గురు, కాకరాపల్లిలో ముగ్గురు పోలీసుకాల్పుల్లో ప్రాణాలు కూడా కోల్పోయారు. భోగాపురం, గన్నవరం, కుప్పం విమానశ్రాయా లకు భూములు ఇవ్వడానికి రైతులు నిరాకరిస్తు న్నారు. విశాఖజిల్లా పూడిమడక వద్ద ప్రభుత్వ రంగ ఎన్.టి.పి.సి పరిశ్రమస్థాపనకు ఆ ప్రాంత ప్రజలు ఒప్పుకోవడం లేదు.
ఇక్కడ ఒక సందేహం సహజంగానే వస్తుం ది. అదేమంటే పరిశ్రమల స్థాపనకు, మౌలిక సదుపాయాల కల్పనకు ప్రభుత్వం ప్రయత్ని స్తుంటే ప్రజలు ఎందుకు వృత్తిరేకిస్తున్నట్లు? ప్రజలు అభివృద్ధి నిరోధకులా? లేదా కొన్ని స్వార్ధపర శక్తులు వారిని రెచ్చగొడుతున్నాయా? ప్రభుత్వ ప్రయత్నాలను వ్యతిరేకిస్తున్న వారిని ముఖ్యమంత్రి గారు అభివృద్ధికి రాక్షసుల్లా అడ్డు పడుతున్నారని అంటున్నారు. అటువంటి రాక్షసు లా ప్రజలు? ప్రజలు ఈ రకంగా ఉంటే ఇక అభివృద్ధి ఎలా సాధ్యం? 
ఈ ప్రశ్నలన్నింటికి ఖచ్చితంగా సమాధానా లు సరైనవిగా ఉండాలి. ఎవరో రెచ్చగొడితే రెచ్చిపోయే అమాయకులు కాదు ప్రజలు. రెచ్చ గొట్టడాలు కూడా దీర్ఘకాలం సాధ్యంకాదు. సోం పేటలో ధర్మల్ప్లాంట్ నిర్మాణానికి వ్యతిరేకంగా ప్రజలు గత 5సం||లుగా పోరాడుతున్నారు. ప్రభుత్వాన్ని నిలవరించారు. ప్రజలలో బలమైన సంకల్పం లేకపోతే ఇంత దీర్ఘకాల ఉద్యమం సాధ్యంకాదు. మరి ప్రభుత్వం ప్రజల ఆలోచన లను ఎందుకు గౌరవించడం లేదు? ప్రజలు ఏం కోరుకుంటున్నారో తెలుసుకోవడానికి ఎందు కు ప్రయత్నించడం లేదు?
పోనీ ప్రజలు అభివృద్ధిని కోరుకోరు, భూములను వదిలి మెరుగైన జీవితానికి వెళ్ళరు, మార్పును ఆమోదించరు, కూపస్తు మండూ కాలుగా ఉండడానికి ఇష్టపడతారని అనుకుం దామా! అంటే నేటి పరిస్థితులకు భిన్నంగా పరిశ్రమలు, ప్రాజెక్టులస్థాపనకు స్వచ్ఛందంగా భూమిలిచ్చిన చరిత్ర ఆంధ్రరాష్ట్ర ప్రజలకుంది. ఉదాహరణకు మన రాష్ట్రంలోని అతిపెద్ద స్టీల్ప్లాంట్కు సుమారు 36వేల ఎకరాల భూమిని 16450 మంది రైతుల నుండి 1984-90 సం||లో ప్రభుత్వం సేకరించింది. రైతులు ఎలాంటి ప్రతిఘటన లేకుండా భూములు ఇంత పెద్దఎత్తున ఇచ్చారు. మరి ఇప్పుడు తక్కువ భూములను ఇవ్వడానికి కూడా ఎందుకు నిరాకరిస్తున్నారు? ఇది తెలుసుకోవా లంటే అసలు అభివృద్ధి అంటే ఏమిటి అన్న ప్రశ్నకు సమాధానం వెతకాలి.
అభివృద్ధి అంటే ఏమిటి?
అభివృద్ధి గురించి నోబెల్ బహుమతి గ్రహీత డా||అమార్త్యసేన్ ఈ క్రింది విధంగా తెలిపారు. ''అభివృద్ధి ప్రజల జీవితాలను మెరుగుపరిచేదిగా ఉండాలి. ప్రజల సామర్ధ్యా లను పెంచేదిగా, తమ భవిష్యత్ను తామే నిర్ణయించుకునే స్వేచ్ఛ నిచ్చేదిగా ఉండాలి''. 
అమర్త్యసేన్ చెప్పిన విషయాన్ని పరిగణన లోనికి తీసుకుని, నేడు రాష్ట్రంలో జరుగుతున్న పరిణామాలను పరిశీలించాలి. ఉదాహరణకు స్టీల్ప్లాంట్ నిర్మాణానికి రైతులు భూములిచ్చా రంటే దానికి కారణం ప్రభుత్వరంగ పరిశ్రమలో మంచి ఉపాధి లభిస్తుందని, తమ జీవితాలు మెరుగుపడతామని భావించారు కాబట్టే. వారి భావన సరైనదని కూడా నేడు నిరూపించ బడింది. భూములిచ్చి నిర్వాసితులైన రైతులు స్టీల్ప్లాంట్లో మంచి ఉపాధినే పొందారు. మెరుగైన జీతాలు పొందుతున్నారు. గతంలో వ్యవసాయంపై వారుపడ్డ కష్టం, పొందిన ఆదాయాలతో పోలిస్తే ఖచ్చితంగా నేడు మెరు గైన జీవన విధానాన్ని కలిగిఉన్నారు. నిర్వాసితు లలో ఇంకా కొంతమందికి ఉపాధి రాలేదు, కాని ఉపాధి వచ్చిన వారు మాత్రం సుఖంగానే ఉన్నారు. అందరికీ మెరుగైన జీవనం కలుగుతుం దంటే ప్రజలు ముందుకు వస్తారని ఈ అను భవం తెలుపుతోంది. 
దీనికి భిన్నమైన మరో అనుభవం కూడా విశాఖ జిల్లాలోనే ఉంది. అచ్యుతాపురం ఎస్ఇ జెడ్లో రైతుల నుండి 6947 ఎకరాల భూమిని 2006 సం||లో ప్రభుత్వం సేకరించింది. రైతులు భూములు ఇవ్వడానికి ప్రతిఘటించినా ప్రభుత్వం బలవంతంగా లాక్కొంది. 6 వేల మంది నిర్వాసితులయ్యారు. అందరికీ ఉపాధి కల్పిస్తామని నమ్మబలికింది. ఈ భూములను వివిధ కంపెనీలకు చౌకగా ఇచ్చింది. ఉదాహర ణకు 'బ్రాండిక్స్' అనే బహుళజాతి కంపెనీకి ఎకరానికి సం||నికి ఒకరూపాయి చొప్పున వెయ్యి ఎకరాలను లీజుకు ఇచ్చింది. ఆ కంపెనీ 60వేల మందికి ఉపాధి కల్పిస్తామని తెలిసి, కేవలం 25 వేల మందికి మాత్రమే ఉద్యోగాలిచ్చింది. వీరిలో భూములు కోల్పోయిన రైతులు, ఉపాధి కోల్పోయిన వృత్తిదారులు నామ మాత్రంగా ఉన్నారు. 90శాతం మంది నిర్వాసితులకు సెజ్లో ఉపాధి కల్పించబడలేదు. ఉద్యోగాలు చేస్తున్న వారికి కూడా ఉద్యోగభద్రత లేదు. నెల వేతనం రూ|| 5-6 వేలు మాత్రమే. విపరీతమైన పని ఒత్తిడి వీటికి తోడు వృత్తి సంబంధిత వ్యాధులకు కూడా గురవుతున్నారు. ఇక్కడ రైతులు మెరుగైన జీవితాలను కోల్పోయి ఏ ఉపాధిలేక బికారుల్లా మారుతున్నారు. ఒక బహుళజాతి కంపెనీ ప్రయోజనాలకోసం, వేలమంది రైతుల జీవితా లను ఫణంగా పెట్టినదానికి తార్కాణం ఇది.
అయినా రైతులు భూములివ్వడానికి ముందుకు వస్తారని ఆశించడం సమంజసమా? తమ జీతాలు బుగ్గిపాలవుతుంటే ప్రతిఘటిం చడం రాక్షసత్వం ఎలా అవుతుంది? పై రెండూ రెండు భిన్నమైన అనుభవాల ఆధారంగా నేడు రాష్ట్రంలో జరుగుతున్న ఘటనలను పరిశీలిద్ధాం.
కాలుష్యపరిశ్రమలు :
అభివృద్ధి పేరుతో నేడు రాష్ట్ర తీరప్రాంతం లో అనేక మందుల, రసాయిన పరిశ్రమలు వస్తున్నాయి. వీటివల్ల ఈ ప్రాంత ప్రజలకు వస్తున్న ఉపాధి అతితక్కువ. అదే సందర్భంలో భూములు, వృత్తులు కోల్పోతున్నవారు మాత్రం అధికం. ఈ పరిశ్రమలు వెదజల్లుతున్న కాలు ష్యం వల్ల ప్రజలు అనారోగ్యం పాలవుతున్నారు. నీరు కలుషిత మవుతోంది. పశుసంపద నాశన మవుతోంది. రసాయిన వ్యర్ధాలు సముద్రంలో కలవడంతో రాష్ట్రంలోని 982 కి||మీ|| తీరప్రాంతంలోని మత్స్య సంపద నాశనమై మత్స్యకారులు ఉపాధి కోల్పోతున్నారు. ఈ విచ్చలవిడి పారిశ్రామికీకరణ వల్ల పర్యావరణం ధ్వంసం అవుతోంది. కోస్తాతీరం ఎక్కువగా వున్న శ్రీకాకుళం, విశాఖపట్నం, తూర్పు గోదా వరి, నెల్లూరు జిల్లాలలో వస్తున్న పరిశ్రమలన్నీ ఇలాంటివే. ఈ కాలుష్యకారక పరిశ్రమల వల్ల ప్రజల జీవితాలు మెరుగు అవడం మాట అటుంచి, మరింత దుర్భరంగా మారుతున్నాయి. 
అనేక ధర్మల్ పవర్ప్లాంట్ల నిర్మాణానికి ప్రభుత్వం అనుమతిస్తోంది. పెద్దఎత్తున భూము లను సేకరిస్తోంది.ఈ ప్లాంట్లలో ఉత్పత్తయ్యే విద్యుత్ దేశంలో ఎక్కడైనా అమ్ముకుని లాభాలు గడించుకునే స్వేచ్ఛ ఆ పరిశమ్రలకు ఉంది. స్థానికులకు మాత్రం భూమి, భుక్తి పోయి, ధూళీ, కాలుష్యం మిగులుతాయి. అందుకే ప్రజలు వీటి స్థాపనకు పెద్దఎత్తున వ్యతిరేకిస్తున్నారు. 
విచిత్రంగా అమార్త్యసేన్ చెప్పినట్లు ఇక్కడ ప్రజలకు తమకు ఏంకావాలో చెప్పుకునే స్వేచ్ఛను కూడా ప్రభుత్వం ఇవ్వడం లేదు. వ్యతిరేకించినవారిని అభివృద్ధి నిరోధకులుగా ప్రభుత్వం ముద్రవేస్తుంది. ప్రతిఘటించినవారిపై తీవ్ర నిర్భంధం ప్రయోగిస్తోంది. 
విమానాశ్రయాలు : ప్రతి జిల్లాకి కనీసం ఒక విమానాశ్రయాన్ని నిర్మిస్తామని ముఖ్యమంత్రి గారు తన అభివృద్ధి పథకంలో భాగంగా ప్రకటిం చారు. ఈ విమానాశ్రయాల వల్ల ఆ ప్రాంత ప్రజలు కోల్పోయేదేమిటి? పొందే దేమిటి? అన్నది ప్రధాన అంశం.
నేడు భోగాపురం, కుప్పంలలో విమానా శ్రయాల నిర్మాణం, గన్నవరంలో విస్తరణ కోసం రైతుల నుండి భూసేకరణకు ప్రభుత్వం పూనుకుంది. భోగాపురంలో 3873 ఎకరాలు, కుప్పంలో 600 ఎకరాలు, గన్నవరంలో 650 ఎకరాల భూమిని రైతులు నుండి సేకరిస్తామని తెలిపింది. రైతులు భూములివ్వడానికి ఒప్పుకోవడం లేదు. నాగార్జునసాగర్ (గుంటూ రు), దొనకొండ (ప్రకాశం), తాడేపల్లిగూడెం (ప||గో), ఓర్వకల్లు (కర్నూలు), దగదర్తి (నెల్లూ రు)లలో 5 ఎయిర్పోర్టులకు 7వేల ఎకరాల భూసేకరణకు పూనుకుంది. విశాఖపట్నం అంత ర్జాతీయ విమానాశ్రయానికి 15వేల ఎకరాలు అవసరమని ప్రతిపాదించింది. 
విమానాశ్రయాలకు ఇంత భూమి అవసరమా అన్నది పెద్ద ప్రశ్న. ఉదాహరణకు దేశంలోనే అతిపెద్ద ముంబాయి ఎయిర్పోర్టు 1850 ఎకరాలల్లో ఉంది. చెన్నై 1200 ఎకరాలు, అహమ్మదాబాద్ 1180 ఎకరాలు, త్రివేండ్రం ఎయిర్పోర్టు 700 ఎకరాలు కంటే తక్కువ భూమిలో ఉన్నాయి. ఇవన్నీ మహానగరాలు మరి అటువంటి ఎయిర్పోర్టులకే అవసరం లేనింత భూమి మన రాష్ట్రంలో ఎయిర్పోర్టులకెందుకు? ముంబాయి కంటే విశాఖపట్నం పెద్ద కేంద్ర మా? లేక త్రివేండ్రం కంటే కుప్పాం పెద్ద కేంద్రమా?
అవసరాలకు మించి భూములు సేకరించ డానికి ప్రభుత్వం ఎందుకు పూనుకుంటోంది? రైతులను రోడ్డుపై పడేసి, రియల్ఎస్టేట్ వ్యాపా రాన్ని ప్రోత్సహించడానికి కాదా? తమకు మెరు గైన జీవితం కలుగుతుందనే నమ్మకం, భరోసా ప్రభుత్వం కల్పిస్తే రైతులు భూములివ్వడానికి సిద్ధపడతారేమో. కాని ప్రభుత్వం ఆపని చేయక పోగా, భూసేకరణకు వేరే అప్రజాస్వామిక మార్గం ఎంచుకుంది. ప్రభుత్వం ఎందుకు ఇలా చేసింది? ఎందుకంటే ప్రభుత్వానికి కూడా తెలుసు, ఈ విమానాశ్రాయాల వల్ల భూములు కోల్పోయిన రైతులకు దమ్మిడి ప్రయోజనం కూడా ఉండదని. ఇక్కడ ప్రభుత్వానికి కావలసింది కొంతమంది సంపన్నులు, కార్పొరేట్ సంస్థల ప్రయోజనం తప్ప మరొకటి కాదు. అయితే ప్రభుత్వం మాత్రం ఆశ్చర్యకరంగా తాము అభి వృద్ధికి కృషి చేస్తుంటే, కొంతమంది రాక్షసుల్లా అడ్డుపడుతున్నారని వాదన చేస్తోంది. ఇది అభివృద్ధా?. వేలాది మంది ప్రజలను రోడ్డున పడేసే చర్యలతో అభివృద్ధి ఎలాసాధ్యమవు తుంది. కాని ఇది తప్ప మరో మార్గం లేదని ప్రభుత్వం చేస్తున్న వాదన సరైనదేనా? వేరే మార్గంలో అభివృద్ధి సాధ్యం కాదా? ఇవి తెలు సుకోవాలంటే అభివృద్ధి మార్గాలేమిటో పరిశీలించాలి. 
అభివృద్ధి మార్గాలు 
ఏ ప్రాంతమైనా, ఏదేశమైనా అభివృద్ధి ఎలా సాధించవచ్చో ప్రముఖ ఆర్ధికవేత్త డబ్ల్యు.ఏ లూయీస్ ఈ క్రింది విధంగా తెలిపారు. 
1. ఆ ప్రాంతంలోని వనరులను పూర్తిగా సద్వినియోగం చేసుకోవాలి. 
2. విధానాలు భవిష్యత్తుకు ఉపయోగ పడేలా వుండాలి.
3. ప్రతి ఒక్కరికీ ఫలాలు అందేలా అభివృద్ధి వుండాలి.
పై నియమాలు పాటిస్తే వెనుకబడిన ప్రాంతాలు కూడా అభివృద్ధి సాధిస్తాయని ఆయన తెలిపారు. ఇప్పటి దాకా అభివృద్ధి చెందిన దేశాలు / ప్రాంతాలన్నీ ఈ విధంగానే అభివృద్ధి సాధించాయి. అలాగే ఈ సూత్రాలను పాటించకపోతే అభివృద్ధి చెందిన ప్రాంతాలు కూడా వెనుకబాటు చెందుతాయని కూడా ఆయన తెలిపారు. ఈ కోణం నుండి ఆంధ్ర రాష్ట్రంలో వెనుకబడిన ప్రాంతాలను ఎలా అభివృద్ధి చేయవచ్చు, అభివృద్ధి చెందిన జిల్లా లలో ఎలా అభివృద్ధిని కొనసాగించవచ్చు అన్న విషయాలను పరిశీలించాలి. 
బాగా వెనుకబడ్డ ప్రాంతంగా ఉత్తరాం ధ్రను, బాగా అభివృద్ధి చెందిన పశ్చిమగోదావరి జిల్లాలను శాంపిల్స్గా తీసుకుందాం. లూయీస్ తెలిపిన సూత్రాల ఆధారంగా వీటిని క్లుప్తంగా పరిశీలిద్దాం.
ఉత్తరాంధ్ర : రాష్ట్రంలోని శ్రీకాకుళం, విజయ నగరం, విశాఖపట్నం జిల్లాలు ఉత్తరాంధ్ర జిల్లాలు. ఇక్కడ ప్రధాన వనరులు 
1) విశాలమైన తీర ప్రాంతం
2) ప్రభుత్వరంగ పరిశ్రమలు
3) దట్టమైన అటవీ ప్రాంతం
4) అధిక వర్షపాతం
పై వనరులను సక్రమంగా వినియోగించు కోవడం ఎలా వుందో చూద్దాం.
అధిక వర్షపాతం : మన రాష్ట్రంలో అత్యధిక వర్షపాతం నమోదవుతున్న జిల్లాలివి. సగటున 1050 మి.మీ. పైగా మూడు జిల్లాలలో వర్షం కురుస్తోంది. అయితే విచిత్రంగా సాగునీరు, త్రాగునీరు సమస్యలు ఇక్కడ తీవ్రంగా వున్నాయి. సాగునీటి ప్రాజెక్టులు లేకపోవడంతో విస్తారంగా భూమి వున్నా సాగులోవున్న భూమి బాగా తక్కు వ. ఉదాహరణకు కాలువలు, బావుల ద్వారా సాగు అవుతున్న భూమి రాష్ట్రంలో అతి తక్కువగా విశాఖపట్నంలో 92 వేల హెక్టార్లు, 93 వేల హెక్టార్లతో విజయనగరం జిల్లాలు అట్టడుగున వున్నాయి. సాగునీరు లేకపోవడంతో ఈ ప్రాంతంలో ఉత్పాదకత కూడా చాలా తక్కువగా వుంటోంది. 2013-14 సం||లో వరి ఉత్పాదకత హెక్టారుకు శ్రీకాకుళంలో 1749 కెజీలు (13వ స్థానం) విశాఖపట్నం 1752 కేజీలు (12వ స్థానం), విజయనగరం 2491 కేజీలు (10వస్థానం)లో వున్నాయి. అంటే అత్యధిక వర్షపాతం వున్నా వ్యవసా యంలో అత్యంత వెనుకబడ్డ జిల్లాలుగా ఉత్తరాంధ్ర జిల్లాలు వున్నాయి. ఆ నీటిని నిల్వ చేసుకునే ఇరిగేషన్ ప్రాజెక్టులు నిర్మించక పోవడంతో వర్షపు నీరు వృధాగా బంగాళా ఖాతంలో కలిసిపోతోంది. 
తీర ప్రాంతం : ఉత్తరాంధ్రలో 353 కి||మీ పొడవైన సముద్ర తీర ప్రాంతం ఉండి చేపలు, రొయ్యలకు సముద్రతీరం ఉపయుక్తంగా వుం డేది. రాష్ట్రంలో రొయ్యల పరిశ్రమ, సముద్ర ఉత్పత్తుల ఎగుమతులకు ప్రధాన కేంద్రంగా విశాఖ వుండేది. అయితే నయా ఉదారవాద విధానాలు అమలవుతున్న గత రెండున్నర దశాబ్దాల కాలంలో సముద్రతీరంలో మత్య్స సంపద క్రమేణా కనుమరుగవడం ప్రారంభ మైంది. తీరప్రాంతం వెంబడి నిర్మిస్తున్న మందు లు, రసాయన పరిశ్రమలు, ధర్మల్ఫవర్ప్లాంట్ల వ్యర్ధాలు సముద్రంలో కలవడంతో ఈ ప్రాంతం లోని మత్య్స సంపద నాశనవడమే కాకుండా తీవ్ర పర్యావరణ సమస్యలు కూడా తలెత్తు తున్నాయి. ఫలితంగా మత్య్సకారులు వృత్తి కోల్పోయి రోడ్డున పడ్డారు. కొత్తగా నెలకొల్పు తున్న ఇటువంటి పరిశ్రమలలో వీరికి వస్తున్న ఉపాధి కూడా దాదాపు శూన్యం. ఒకప్పుడు గౌరవంగా బ్రతికిన మత్య్సకారులు నేడు బికారు ల్లా తిరుగుతున్నారు. 
ప్రభుత్వరంగ పరిశ్రమలు : ఉత్తరాంధ్ర ఈ మాత్రంగానైనా వుందంటే దానికి ప్రధాన కార ణం విశాఖలోని ప్రభుత్వరంగ పరిశ్రమలు. విశాఖ ఆర్ధికాభివృద్ధిలో ఇవి కీలక పాత్ర పోషి స్తున్నాయి. వీటివల్ల విశాఖజిల్లా స్థూల ఉత్పత్తి 64,458 కోట్లరూపాయలు, తలసరి ఆదాయం రూ|| 1,24,162లతో రాష్ట్రంలోనే అగ్ర స్థానంలో నిలిచింది. అంతేకాక మెరుగైన సౌక ర్యాలు కలిగిన ఉపాధి అవకాశాలకు కేంద్రంగా విశాఖ ప్రభుత్వరంగ పరిశ్రమలున్నాయి. ఆంధ్ర రాష్ట్రంలో ఆర్ధిక, పారిశ్రామిక రాజధానిగా విశాఖ విలసిల్లడానికి ఈ ప్రభుత్వరంగ పరిశ్రమ లే ప్రధాన కారణం. 
అయితే నయా ఉదారవాద కాలంలో ఈ పరిశ్రమలను బలహీన పరిచే చర్యలను పాల కులు చేపట్టారు. రాష్ట్రంలోనే అతిపెద్ద ప్రభుత్వ రంగ పరిశ్రమ అయినావిశాఖపట్నం స్టీల్ప్లాంట్ కు స్వంత గనులను కేటాయించడానికి కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు నిరాకరిస్తున్నాయి. ఓబులా పురం గనులను ఇంకా ఉనికిలో లేని బ్రాహ్మణీ స్టీల్కు కేటాయించిన రాష్ట్రప్రభుత్వం విశాఖ స్టీల్ప్లాంట్కు మాత్రం ఆ గనులను కేటాయించ లేదు. మరో ప్రక్క స్టీల్ప్లాంట్లో 10% వాటాల అమ్మకంతో ప్రారంభించి, ప్రైవేటీకరణ చేయాల ని కుట్ర పన్నుతున్నారు. 
ఇతర ప్రభుత్వరంగ పరిశ్రమలైన హిందూ స్థాన్ షిప్యార్డు, బి.హెచ్.పి.విలు ఆర్డర్ల లేమితో కొట్టుమిట్డాతున్నాయి. విశాఖపట్నం పోర్టులోని 26 బెర్తులు ఏదోఒక రూపంలో ప్రైవేట్ సంస్థల నిర్వహణలో వున్నాయి. పోర్టు లోని కీలకమైన ''ఓర్హేండ్లిగ్ ప్లాంట్'' ను బహుళజాతి వేదాంత కంపెనీకి ధారాదత్తం చేసారు. విశాఖ కేంద్ర కార్యాలయంగా వున్న ' డ్రైడ్జింగ్ కార్పొరేషన్ ఆఫ్ ఇండియా' కష్టాల కడలిలో వుంది. ఒకప్పుడు దేదీప్యమానంగా వెలిగి, విశాఖ ఆర్ధికాభివృద్ధిలో ప్రధాన పాత్ర పోషించిన విశాఖ ప్రభుత్వరంగ పరిశ్రమలు నేడు ఇలా కూనారిల్లుతున్నాయి. 
దట్టమైన అటవీ ప్రాంతం : రాష్ట్రంలో దట్టమైన అటవీ ప్రాంతం ఉత్తరాంధ్రలో వుంది. విశాఖ జిల్లాలో 2326.41 చ||కి||మీ విస్తీర్ణంలో దట్ట మైన అడవులు వున్నాయి. 2011 జనాభా లెక్క ల ప్రకారం రాష్ట్రంలో మొత్తం గిరిజనులు 15, 40,133 మంది వుండగా, వారిలో 10, 20,174 (75%) మంది అంటే మూడు వంతులకుపైగా గిరిజనులు ఉత్తరాంధ్రలోనే వున్నారు. 
గిరిజన ప్రాంతం అపారమైన అటవీ సంపదను, అరుదైన ఔషద వృక్షాలను, ప్రపంచ ప్రఖ్యాత ఆర్గానిక్ కాఫీని సృష్టిస్తోంది. కాఫీ, పిప్పళ్ళు, చింతపండు, పసుపు, మిరియాలు, తేనె, కూరగాయలు, ఫలాలు విస్తారంగా దొరు కుతాయి. వీటిని వినియోగించుకుని ఆ ప్రాంతా న్ని బ్రహ్మాండంగా అభివృద్ధి చేయవచ్చు. వెనుక బడ్డ గిరిజనులకు ఉపాధి కల్పించవచ్చు. అయితే ఈ సంపదను వినియోగించుకునే చిన్న, సహకార పరిశ్రమలు ఏవీ ప్రభుత్వం స్థాపించక పోవడం తో, ఈ సంపదంతా దళారుల పాలవు తోంది. దీనివల్ల అపార సంపదవున్నా, గిరిజనులుపాధి కోసం వలసలు పోవలసిన దుస్థితి ఏర్పడింది. 
అభివృద్ధికి అవసరమైన ఈ చర్యలేవీ ప్రభుత్వం చేపట్టకపోగా, నేడు అభివృద్ధి పేరుతో వినాశకర బాక్సైట్ తవ్వకాలకు సిద్ధపడింది. ఈ తవ్వకాలవల్ల ఆ ప్రాంతంలోని గిరిజనులు నిరాశ్రయులవడమే కాక, తీవ్ర పర్యావరణ సమ స్యలు తలెత్తుతాయి. గిరిజనులు, పర్యావరణ వేత్తలు, మేధావులు వద్దని ఎంతగా వారిస్తున్నా నేటి తెలుగుదేశం ప్రభుత్వం మాత్రం ఎలాగైనా ప్రజలను మోసపుచ్చి, బాక్సైట్ నిక్షేపాలను అన్రాక్, జిందాల్ సంస్థలకు ధారపోయాలని కంకణం కట్టుకుంది. దీనికి ప్రభుత్వం చేస్తున్న వాదనేమిటంటే, అత్యంత విలునైన బాక్సైట్ను వృధాగా వదలిస్తే అభివృద్ధి ఎలా సాధ్యమని? ఈ వాదన బయటకు చూడడానికి బాగానే వుంటుంది. కాని కొద్దిగా పరిశీలిస్తే రెండు విషయాలు అవగతమవుతాయి. ఒకటి ఈ త్రవ్వకాల వల్ల రెండు ప్రైవేట్ సంస్థలు లాభపడ తాయి తప్ప, గిరిజనులకు ఒరిగేదేమీ వుండదు. దుమ్ము, ధూళీ, కాలుష్యం, భూమి కోల్పోవడం తప్ప. రెండవది అతి ముఖ్యమైన విషయమేమి టంటే బాక్సైట్ నిక్షేపాలు తవ్వుతున్న కొద్దీ హరించుకుపోతాయి తప్ప కొత్తగా ఊరవు. మరి అంతా ఖాళీ ఆయన తర్వాత ఆ ప్రాంత భవిషత్ ఏమిటి? పచ్చగావున్న గిరిజన ప్రాంతం బీడుగా మారడమే. భవిష్యత్ నాశనమయ్యే ఇటువంటి చర్యల వల్ల అభివృద్ధి సాధ్యం కాదని లూయీస్ అభివృద్ధి సిద్ధాంతం తెలుపుతోంది.
పుష్కలంగా వున్న వనరులను వినియోగిం చుకోకపోవడమే నేటి ఉత్తరాంధ్ర వెనుకబాటుకు కారణం. వర్షపు నీటిని పూర్తిగా సద్వినియోగం చేసుకునే ఇరిగేషన్ ప్రాజెక్టులు చేపట్టకుండా ఉత్తరాంధ్ర అభివృద్ధి సాధ్యం కాదు. ప్రభుత్వ రంగ పరిరక్షణ, కాలుష్యకారక పరిశ్రమల నుండి తీర ప్రాంతాన్ని రక్షించడం, అటవీ ఉత్పత్తులను పూర్తిగా వినియోగించుకుని, గిరిజనులకు ఉపాధి అవకాశాలు పెంచడం ద్వారానే అభివృద్ధి సాధ్యం. ప్రజలందరి క్షేమం కోరేవారైతే ఇటు వంటి చర్యలే చేపట్టాలి. కాని నేడు పాలకులు ఈ అభివృద్ధి చర్యలు చేపట్టడానికి పసేమిరా నిరాకరిస్తున్నారు. అభివృద్ధి పేరుతో ప్రజలను వంచన చేసి, ప్రకృతి వనరులను ప్రైవేట్ సంస్థలు కొల్లగొట్టకుపోవడానికి అనుమతిస్తు న్నారు. వద్దు మొర్రో అని ప్రజలు మొత్తుకుంటు న్నా, కాలుష్య కారక పరిశ్రమలను విచ్చలవిడిగా అనుమతిస్తున్నారు. ఆఖరుకు పరిశ్రమల స్థాపనకు చట్టప్రకారం చేపట్టవలసిన ప్రజాభి ప్రాయ సేకరణ కూడా నిర్బంధం ప్రయోగించి, ఒక ఫార్సుగా మార్చివేయడం రివాజుగా మారింది. ఇటువంటి వినాశకర చర్యల వల్ల అభివృద్ధి ఎడారిలో ఎండమావే. వీటివల్ల వెనుకబాటు తనం పోదు, సరికదా ఉత్తరాంధ్ర మరింత వెనుకబాటుతనంలోకి నెట్టడుతుంది. 
వెనుకబడిన ప్రాంతాల పరిస్థితి ఇలా వుండగా అభివృద్ధి అయిన జిల్లాలుగా వున్న తూర్పుగోదావరి, పశ్చిమగోదావరి, కృష్ణ, గుంటూరు, నెల్లూరు జిల్లాల్లో వస్తున్న మార్పు లను పరిశీలిస్తే రాష్ట్ర అభివృద్ధి ఏ దిశలో వుంది, ఎటువంటి భవిష్యత్ వైపు మనం పయనిస్తున్నమనే విషయాలు అవగతమవుతాయి. 
అభివృద్ధి చెందిన జిల్లాలలో వస్తున్న మార్పులు: 
ఉమ్మడి రాష్ట్రంలోను, నూతన రాష్ట్రంలోను అభివృద్ధి చెందిన జిల్లాలుగా ఉభయగోదావరి, కృష్ణ, గుంటూరు, నెల్లూరు జిల్లాలు వున్నాయి. దీనికి కారణం ఆ జిల్లాలు వ్యవసాయంలో సాధించిన అభివృద్ధి ఈ అభివృద్ధికి మూలం ఆ జిల్లాలలో వున్న గోదావరి, కృష్ణ వంటి నదీ జలాలను సక్రమంగా వినియోగించుకోవడం. ఫలితంగా వరిసాగు, ఇతర ఆహార ధాన్యాల ఉత్పాదకత, ఉత్పత్తిలో ఈ జిల్లాలు అగ్రభాగాన వున్నాయి. అయితే ఇది ఒకప్పటి మాట. గత రెండు దశాబ్ధాలకు పైగా అమలవుతున్న సరళీకరణ విధానాల ప్రభావం ఈ జిల్లాలపై కూడా తీవ్రంగా పడుతోంది. దీనివల్ల జిల్లా స్థూల ఉత్పత్తి, తలసరి సగటు ఆదాయాలలో కూడా ఈ జిల్లాల అభివృద్ధిలో మార్పులు వస్తున్నాయి. 2004 - 05 - 2012-13 ల మధ్య ఈ రెండు సూచికలలో వచ్చిన మార్పులను ప్రక్కనున్న వివరాల ద్వారా గమనించవచ్చు. 
పై వివరాలను పరిశీలిస్తే తూర్పు, పశ్చిమ గోదావరి జిల్లాల్లో స్థూల ఉత్పత్తి వాటా ఈ 8సం||లో తగ్గిందని తెలుస్తోంది. తూర్పు గోదావరి జిల్లా వాటా 2004-05లో 12.82% నుండి 2012-13కు 10.55కు తగ్గింది. పశ్చిమగోదావరి జిల్లాలో ఇదే కాలంలో 9.42% నుండి 8.45%కు తగ్గింది. మిగిలిన మూడు జిల్లాలలో స్వల్పంగా పెరుగుదల కనపడుతుంది. ఉభయ గోదావరి జిల్లాలలో తగ్గడానికి ఒక ప్రధానమైన, కీలకమైన కారణం వుంది. అదే మంటే ఈ రెండు జిల్లాలు వరిసాగు, అత్యధి కంగా వున్న జిల్లాలు. 
రాష్ట్రంలో గత 10 సం||రాల కాలంలో వరి ఉత్పత్తి క్రమేణా తగ్గడం గమనించవచ్చు. దీని కారణం వరిసాగు భూమి తగ్గడం, ఉత్పాదకత కూడా తగ్గడం. 2005-06లో వరిసాగు భూమి మొత్తం రాష్ట్రంలో 39 లక్షల హెక్టార్లు ఉండగా 2013-14కు 25 లక్షల హెక్టార్లకు తగ్గింది. వరి ఉత్పత్తి కూడా 2005-06లో 1.17 కోట్ల టన్నులు ఉండగా 2013-2014కు 79లక్షలకు పడిపోయింది. ఉదాహరణకు పశ్చిమగోదావరి జిల్లాలో కాలువలు ద్వారా వ్యవసాయం క్రమేణా తగ్గుతోంది. 1991-92లో కాలువ ద్వారా వ్యవసాయం ఈ జిల్లాలో 2.05 లక్షల హెక్టార్లలో జరగగా 2013-14కు 1.75 లక్షల హెక్టార్లకు తగ్గింది. ఇదే కాలంలో హెక్టారుకు వరి ఉత్పాదకత కూడా 3394 కేజీల నుండి 3191 కేజీలకు పడిపోయింది. ప్రభుత్వ విధానాలు ఎంత ఘోరంగా ఉన్నాయంటే నిరంతరం సశ్య శ్యామలంగా ఉండే ఉభయగోదావరి జిల్లాలలో రైతులు 2011లో మొట్టమొదటిసారి పంట శెలవు (క్రాప్ హలీడే) ప్రకటించే దుస్థితి ఏర్పడింది. 
పశ్చిమగోదావరి జిల్లాను ఆంధ్రరాష్ట్ర ''ధాన్య భాండాగారం'' అని పిలుస్తారు. అటువంటి జిల్లాలో ఇటువంటి పరిణామం జరగడం ఆందోళన కలిగించే విషయం. దీన్ని పరిశీలించవలసివుంది. 
1980వ దశకంలో రాష్ట్రంలో రొయ్యల చెరువులు త్రవ్వడం ప్రారంభమైంది. రాష్ట్ర 982 కి||మీ కోస్తా ప్రాంతంలో ఉప్పునీటి వనరులు పుష్కలంగా వుండడంతో రొయ్యల ఉత్పత్తిని ఎగుమతుల ద్వారా వాణిజ్యం కోసం ప్రభుత్వం ప్రోత్సహించింది. 1980లో రాష్ట్ర మత్య్సశాఖ 17వేల హెక్టార్లు రొయ్యల సాగుకు అనుకూలమని గుర్తించింది. 
రాష్ట్రంలో 1990లో 6వేల హెక్టార్లలో ప్రారంభమైన రొయ్యల సాగు 2012కు 84,951 హెక్టార్లకు పెరిగింది. 2012 ఆఖరుకు దేశంలో మొత్తం 2 లక్షల టన్నుల రొయ్యలు ఉత్పత్తికాగా, అందులో 1.6 లక్షల టన్నులు (80%) ఒక్క ఆంధ్రరాష్ట్రంలోనే ఉత్పత్తి అయ్యాయి. ఈ ఉత్పత్తికి ప్రధాన కారణం పశ్చిమగోదావరి జిల్లాలో ఎక్కువగా రొయ్యల సాగు పెరగడం. ఈ జిల్లాలో 1987సం||లో 240.20 హెక్టార్ల నుండి 2012కు 25,438 హెక్టార్లకు ఈ సాగు విస్తరించింది. అంటే 10 రెట్ల పైగా భూమిలో రొయ్యల సాగు పెరిగింది. వరిపంట కంటే, రొయ్యల సాగు లాభదాయ కంగా వుండడంతో నయా ఉదారవాద విధానాల కాలంలో ప్రభుత్వం ఈ పంటకు రైతులను ప్రోత్సహించింది, సబ్సిడీలూ ఇచ్చింది. ప్రభుత్వ ప్రోత్సాహకాలు, లాభదాయ కంగా వుండడం వంటి కారణాలవల్ల రైతులు కూడా పెద్దఎత్తున రొయ్యలపంటకు మొగ్గు చూపారు. వరిసాగు భూమిని రొయ్యల చెరువు లుగా మార్చారు. కేవలం ఉప్పునీటి భూమిలోనే కాకుండా ఉప్పునీటిలో మంచినీటిని కూడా కలిపి చెరువులను ఏర్పరచారు. ఈ భూములు భవిష్యత్లో వ్యవసాయానికి ఉపయోగపడవు. ఈ మార్పు ప్రభావంతో వరి ఉత్పత్తి,ఉత్పాదకత తగ్గడమే కాకుండా కాలుష్యం, ఉపాధి, భవిష్యత్ అవసరాలు, ఇతర సామాజిక సమస్యలు తలెత్తు న్నాయి. 
కాలుష్యం : ప్రతి టన్ను రొయ్యలు / చేపల ఉత్పత్తికి 42-66 కేజీల నైట్రోజన్ వ్యర్ధాలు, 72- 10.5 కేజీల ఫాస్పరస్ వ్యర్ధాలను కూడా ఉత్పత్తి చేస్తుంది. పంటను మార్చి మరో రొయ్యల పంటను చెరువులను సిద్ధం చేస్తున్న ప్పుడు ఒక హెక్టారుకు ఒక టన్ను రసాయన వ్యర్ధాలు వెలువడుతాయి. ఈ వ్యర్ధాలు నేరుగా పరిసర నీటిలో కలిసిపోతాయి. ఈ చెరువుల లోని ఉప్పునీరు ఇంకిపోయి భూగర్భ జలాల్లో కలిసిపోతుంది. (నేషనల్ ఇన్విరాన్మెంటల్ ఇంజనీరింగ్ రీసెర్చ్ ఇన్స్టిట్యూట్, నీరి)
దీనివల్ల వ్యవసాయం దెబ్బతినడమే కాక ప్రజలను త్రాగునీరు కూడా లేకుండా పోయింది. భూగర్భ నీటి నుండి దుర్వాసన రావడమే కాకుండా, చర్మవ్యాధులు, డయేరియా, అమీబయాసిస్ వంటి రోగాల బారిన ప్రజలు పడుతున్నారు. ఉదాహరణకు జిల్లాలో 60% పైగా రొయ్యలసాగు జరుగుతున్న భీమవరం రెవిన్యూ డివిజన్లోని అనేక గ్రామాల ప్రజలు 15 కి||మీ దూరం కూడా వెళ్ళి మంచినీరు తెచ్చుకోవలసి వస్తోంది. 
కాలుష్యమే కాక రొయ్యల సాగువల్ల ఉష్ణోగ్రత పెరగడం, కరువు, వరదలు, గాలి వానలు, సముద్రమట్టం పెరగడం వంటి దీర్ఘ కాల ఆనర్ధాలకు దారితీసి పెద్ద ఎత్తున పర్యా వరణ సమస్యలు ఉద్భవిస్తాయి. (డిసిల్వా, సోటో 2009, పొన్నయ్య, మురళీధర్ 2009)
ఉపాధి : వ్యవసాయంలో పోలిస్తే రొయ్యల సాగుకు మానవశ్రమ తక్కువ. ఉదాహరణకు ఒక హెక్టారు వరిసాగుకు 125 పని దినాలు అవసరమైతే అదే రొయ్యలసాగుకు 80 పని దినాలు కంటే తక్కువ మాత్రమే సరిపోతాయి. దీనివల్ల ఉపాధి సమస్యలు తలెత్తుతున్నాయి. దీనికి సంబంధించి ఒక ఆశ్చర్యకరమైన విష యాన్ని గమనించాలి. అదేమంటే వ్యవ సాయం బాగా అభివృద్ధి చెందింది కాబట్టి పశ్చిమగోదావరి జిల్లాలో రైతులు ఎక్కువగా వుంటారని భావిస్తాం. కాని విచిత్రంగా 2011లో రాష్ట్రంలోనే అత్యధికంగా వ్యవసాయ కార్మికులు ఈ జిల్లాలో ఉన్నారు. జిల్లాలోని మొత్తం 15,63,867 మంది ప్రధాన కార్మి కులలో 9,11,184 మంది (58.26%) వ్యవ సాయ కార్మికులే. ఉపాంగ కార్మికులు 2,44, 426 మంది వుండగా వీరిలో 1,77,817 (72.75%) మంది వ్యవసాయ కార్మికులుగా వున్నారు. వ్యవసాయం తగ్గిపోవడం, రొయ్యల సాగులో ఉపాధి తక్కువగా వుండడంతో గ్రామీణ నిరుద్యోగం ఈ జిల్లాలో పెద్దఎత్తున పెరుగుతోంది. గమనించవలసిన విషయం ఇక్కడేమిటంటే మహిళలు రొయ్యల సాగులో సాధారణంగా పాల్గొనకపోవడం. దీనివల్ల సాధారణ నిరుద్యోగం పెరగడంతో పాటు, మహిళలతో నిరుద్యోగం మరింత ఎక్కువగా పెరగడం ప్రత్యేకతంగా గుర్తించాలి. వీరిలో అత్యధికులు దళితులు. ఈ మహిళలు మరో ఆధారం లేక ఇంటి పనుల కోసం విదేశాలకు ముఖ్యంగా గల్ఫ్దేశాలకు వలసపోతున్నారు. ఈ సంఖ్య క్రమేణా పెరుగుతుండడంతో ఇతరత్రా అంత ప్రాధాన్యంలేని భీమవరం పట్టణంలో ప్రత్యేకంగా 'పాస్పోర్టు ఆఫీస్' ను నెలకొల్పారు. 5 జిల్లాలకు కేంద్రంగా ఉన్న విశాఖ పాస్పోర్టు ఆఫీసులో 2009లో 61,745 పాస్పోర్టులు జారీకాగా, 2012లో 1,10,526 పాస్పోర్టులు జారీ చేసారు. అంటే కేవలం మూడు సంవత్స రాలలో పాస్పోర్టుల జారీ 44% పెరిగింది. ఈ పెరుగుదలో అధికభాగం పశ్చిమగోదావరి జిల్లాలోనే ఉంది. 
ఇతర సామాజిక సమస్యలు : 
కాలుష్యం, పర్యావరణం, ఉపాధి వాటి సమస్యలే కాక అనేక ఇతర సామాజిక సమస్యలు కూడా పశ్చిమగోదావరి జిల్లాలో ఉత్పన్నమవుతున్నాయి. 
1. అక్షరాస్యత పెరుగుదల రాష్ట్రంలోనే అత్యల్వంగా వుంది. 2001-11 మధ్య 10 సం||రాల కాలంలో రాష్ట్రంలో అక్షరాస్యత 6.98% పెరగగా పశ్చిమగోదావరి జిల్లాలో ఇది కేవలం 0.79% మాత్రమే. గ్రామీణ ప్రాంతంలో పెరుగుతున్న పేదరికానికి ఇది నిదర్శనం. 
2.జనాభా పెరుగుదల రేటు కూడా రాష్ట్రంలోనే అత్యల్వంగా వుంది. 1961-71 లో రాష్ట్రంలో 4వ స్థానంలో వున్న జిల్లా 1991-2001 కి 10వ స్థానానికి చేరి 2001-11 కు ఆఖరి స్థానానికి దిగజారింది. జనాభా పెరుగుదల 1961-71లో 20.02% (రాష్ట్రం 18.96%), 1971-81లో 21.04 (20.53%), 1981-91లో 22.39% (21.13%), 1991-2001లో 8.13% (11.89%) 2001-11లో 3.51% (9.21%) గా వుంది. 1991 నుండి రాష్ట్ర సగటు కంటే జనాభా పెరుగుదల బాగా తక్కువగా వుండడం గమనార్హం. దీనికి ప్రధాన కారణం వలసలు, ముఖ్యంగా మహిళలు సుదూర ప్రాంతాలకు వలస పోవడం. 
3. వీటిన్నింటికి మించి నేరాల సంఖ్య అత్యధికంగా పెరగడం ఆందోళన కలిగిస్తుంది. 2013లో రాష్ట్ర నేర రికార్డుల ప్రకారం జిల్లాలో 123 రేప్ కేసులు నమోదై రాష్ట్రంలో అత్యధిక రేప్లు జరిగిన జిల్లాగా నిలించింది. 86 కిడ్నాప్లతో కూడా అగ్రస్థానంలో నిలిచింది. కన్నపు దొంగతనాలో కూడా 490తో అగ్రస్థానం, ఇతర నేరాలు కూడా రాష్ట్రంలో అత్యధికంగా 4065 ఈ జిల్లాలో జరిగాయి. 
ముగింపు 
ఈ అంశాలన్నీ పరిశీలిస్తే మూడు విషయాలు అవగతమవుతాయి. మొదటిది వెనుకబడిన ప్రాంతాలలో ఉన్న వనరులను సద్వినియోగం చేసుకోలేకపోతే వెనుకబాటు తనం మరింత పెరుగుతోందేగాని, అభివృద్ధి జరగడం లేదు. రెండవది అభివృద్ధి చెందిన పశ్చిమగోదావరి వంటి ప్రాంతాలలో వనరు లను దుర్వినియోగపరచడం వల్ల అభివృద్ధి తిరోగమనంలో వుంటోంది. అన్నపూర్ణగా పేరు గాంచిన గోదావరి జిల్లాలలో వరి ఉత్పత్తి భవి ష్యత్లో బాగా తగ్గిపోయే ప్రమాదం ఏర్పడింది. మూడవది పాలకులు అభివృద్ధి పేరుతో చేపడుతున్న విధానాల వల్ల సామాన్యులు కుదేలై, సంపన్నులు లాభపడుతున్నారు. 
దీనికి భిన్నంగా ప్రజలందరికీ అభివృద్ధి ఫలాలు అందేలా, భవిష్యత్ తరాలకు ఉపయోగపడేలా విధానాలు వుండాలి. ప్రకృతి వనరులను కొల్లగొట్టకుపోయే క్రోని కేపిటలిజం వల్ల వినాశనమే మిగులుతుంది. నేడు వీటినేమీ ఖాతరుచేయకుండా నిర్భందాన్ని కూడా ప్రయో గించి మోడీ, చంద్రబాబు ప్రభుత్వాలు ప్రజల నుండి పెద్దఎత్తున భూములు లాక్కొని, ప్రకృతి సంపదను కార్పొరేట్ సంస్థలు దోచుకుపోయే విధానాలు అవంభిస్తున్నాయి. అభివృద్ధి మార్గా లు తెలిపిన డా|| అమార్త్యసేన్, లూయీస్లు సోషలిస్టు ఆర్థికవేత్తలేం కాదు. పెట్టబడిదారీ విధానంలో కూడా కనీస సూత్రాలు పాటించడం ద్వారా అభివృద్ధి సాధ్యమేనని వారు తెలిపారు. మన పాలకులు ఈ పాటి కనీస చిత్త శుద్ధినైనా ప్రదర్శించేలా ఒత్తిడి చేయడం నేడు ప్రజల ముందున్న సవాలు. 
- అజ శర్మ

ఆర్థిక వ్యవస్థ బాగుంది...బాగాలేదు...ఏమైనా సంస్కరణలు వేగంగా అమలు చేయాలి!(కార్పొరేట్ల మనోగతం)



ప్రభుత్వ లెక్కల ప్రకారం 2015 జూలై –సెప్టెంబరు త్రైమాసికం లో  భారత దేశ స్థూల జాతీయ ఉత్పత్తి (జి డి పి) 7.4 శాతం పెరిగింది. 2015 అక్టోబరు-డిసెంబరు త్రైమాసికం లో  7.3 శాతం పెరుగుతుంది. ఇది చైనా పెరుగుదల 6.8 శాతం కన్నా ఎక్కువ.
కానీ ఈ లెక్కలను ఎవరు నమ్మటం లేదు. బడా పెట్టుబడిదారులు, ఆర్థిక వేత్తలలో అత్యధికులు  అసలే నమ్మటం లేదు. జి డి పి లెక్కలకు, ఆర్థిక వ్యవస్థ ఎదుర్కొంటున్న వాస్తవాలకు పొంతన లేదు. ఒక సంవత్సరం క్రితం వరకు భారత ఆర్థిక వ్యవస్థ పెరుగుదల 5 శాతం లోపే వుంటూ వచ్చింది. కానీ జి డి పి లెక్కల ఫార్ములా మార్చటం తో అభివృద్ధి బ్రహ్మాండముగా జరిగినట్లు కనిపిస్తున్నది! కానీ వాస్తవాలేమిటి?
గత 13నెలలుగా ఎగుమతులు వరుసగా తగ్గుతూ వస్తున్నాయి. గ్రామీణ వేతనాల పెరుగుదల చాలా స్వల్పముగా వున్నందున, వరుసగా 2 సార్లు కరువు వచ్చినందున గ్రామీణ ప్రజల ఖర్చు చాలా బలహీనముగా వున్నది. కార్పొరేట్ కంపెనీల ఆర్డర్సులో పెరుగుదల లేదు. పైగా తయారయిన సరుకులు, వాటి , అమ్మకాల మధ్య నిష్పత్తి లో పెరుగుదల లేదు. ఫ్యాక్టరీలు తమ సామర్థ్యం లో 30 శాతాన్ని అమ్మకాలు లేనందున వినియోగించటం లేదు. బ్యాంకులకు చెల్లించాల్సిన బకాయిలు పేరుకు పోయినందున కొత్తగా అప్పులివ్వటం లేదు. దీని వలన వడ్డీ రేట్లు తగ్గించినా ఉపయోగం లేకుండా పోయింది.
 మరి బయట పడటం ఎట్లా? కేంద్ర ప్రభుత్వ ఉద్యోగులకు 7వ వేతన సంఘం సిఫార్సుల ప్రకారం వేతనాలు పెరిగితే మార్కెట్ లో కొనుగోలు శక్తి పెరిగి దాని ఫలితముగా పెట్టుబడులు పెట్టటం పెరుగుతుందని ఒక ఆశాభావం!కానీ కార్పొరేట్సు దృష్టిలో ప్రజల కొనుగోలు శక్తి గాని, మార్కెట్ గాని చెప్పుకోతగిన విధముగా పెరగదు. అందుకని వారు కార్మిక సంస్కరణలు ( తక్కువ వేతనాలతో పని చేయించుకునేందుకు కార్మిక హక్కుల రద్దు), బ్యాంకింగు సంస్కరణలు (వడ్డీ రేట్లు తగ్గించి కార్పొరేట్లకు అప్పులివ్వటం, బ్యాంకులలో డిజిన్వెస్ట్మెంటు పెద్ద ఎత్తున జరపటం, విదేశీ పెట్టుబడులను ఆహ్వానించటం), భూ సంస్కరణలు ( భూమి పంచటం కాదు, రైతులనుండి భూమిని బలవంతముగా లాక్కుని కార్పొరేత్సుకు నామమాత్రపు ధరలకు అప్పగించటం), పన్నుల సంస్కరణలు ( మరింత పెద్ద ఎత్తున పన్ను రాయితీలను కార్పొరేట్సుకు అందించటం) పెద్ద ఎత్తున అమలు చేయాలని మోడి ప్రభుత్వాన్ని కోరుతున్నారు. మోడి ప్రభుత్వము అనుకూలముగా వున్నా రాజకీయ పరిస్థితులు అందుకు పూర్తిగా సహకరించే విధముగా లేవని వాపోతున్నారు. ఇప్పుడున్న అతి స్వల్ప పెరుగుదల మరింతగా పెరగాలంటే ఈ సంస్కరణలు వేగముగా జరగాలని, మోడి ప్రభుత్వము వెంటనే ఇందుకు ఉపక్రమించాలని కార్పొరేట్ల కోరిక!
సారాంశ ఏమిటంటే ప్రజల కొనుగోలు శక్తిని తద్వారా మార్కెట్లను పెంచే చర్యలెవీ తీసుకోకుండా కార్మిక హక్కుల కత్తిరింపు, రైతుల భూములు లాక్కోటం, బ్యాంకుల ప్రయివేటీకరణ, పన్ను రాయితీల పెంపుదల తదితర ప్రజావ్యతిరేక చర్యలు మారింతగా అమలు జరిపి తమ లాభాలు పెంచాలని కార్పొరేట్ల కోరిక. వారి విశ్వాస పాత్రుడు మోడి కి కూడా ఈ ప్రజావ్యతిరేక చర్యలు చేపట్టాలనే వున్నది. అందుకు ఉపక్రమించే ప్రయత్నాలలో వున్నది.
ఉత్పత్తిని పెంచేందుకు పెరిగిన ఉత్పత్తి వలన మరింతగా పెరిగే సరుకులు అమ్ముడు పోవాలి. అందుకు ప్రజల కొనుగోలు శక్తి పెరగాలి. కానీ ప్రజల కొనుగోలు శక్తి పెరగకుండా కార్మికులను, రైతులను మరింత పీడించటం ద్వారా తమ లాభాలు పెంచుకోవాలాని దుర్మార్గ పూరిత అంతర్జాతీయ ఫైనాన్సు పెట్టుబడితో  మరింతగా కుమ్మక్కవుతున్న భారత బడా పెట్టుబడిదారుల వ్యూహం. కార్మిక వర్గం, రైతాంగం, అన్ని  రంగాల ప్రజలు ఈ ప్రజా వ్యతిరేక విధానాలకు వ్యతిరేకముగా ఉద్యమించాలి.

మార్చి 10 న ప్రదర్శనలకి కేంద్ర కార్మిక సంఘాల పిలుపు


ఢిల్లీలో 27.1.2016న సమావేశమయిన కేంద్ర ట్రేడ్ యూనియన్లు (ఐ ఎన్ టి యు సి, బి ఏం ఎస్, ఏ ఐ టి యు సి, సి ఐ టి యు, హెచ్ ఏం ఎస్ మొ.) మోడి ప్రభుత్వము అనుసరిస్తున్న కార్మిక వ్యతిరేక విధానాలపై సమీక్ష చేశాయి. కార్మిక హక్కుల రద్దు చేయటానికి చట్టాలు సవరించేందుకు మోడి ప్రభుత్వము ఉపక్రమిస్తున్నదని, ఈ చట్ట సవరణలు జరిగేలోగా కార్యనిర్వాహక ఆర్డర్సు ద్వారా కార్మిక హక్కులు రద్దు చేయటానికి ఉపక్రమిస్తున్నదని, కార్మిక హక్కులు రద్దు చేయాలని రాష్ట్రాలకు ఆదేశాలిస్తున్నదని  కార్మిక సంఘాలు గుర్తించాయి. ఇంతేగాక ప్రభుత్వ రంగ సంస్థల డిజిన్వెస్ట్మెంటుకు, కీలక రంగాలలో ఎఫ్ డి ఐ అనుమతికి ఉపక్రమిస్తున్నదని గమనించాయి.
 ఇటీవలే మోడి ప్రభుత్వము జనవరి 12న మోడి ప్రభుత్వము ఒక ఆర్డరును కార్మిఖ శాఖ కార్యదర్శి ద్వారా విడుదల చేయించింది. దీని ప్రకారం స్టార్ట్ అప్ కంపెనీలు వాటి వార్షిక టర్నోవరు ఋ.25 కోట్ల లోపు వుంటే అవి పారిశ్రామిక వివాదాల చట్టం, ఈ పి ఎఫ్ చట్టం, ఈ ఎస్ ఐ చట్టం, ట్రేడ్ యూనియన్ చట్టం, కాంట్రాక్ట్ లేబర్ చట్టం, బిల్డింగ్ మరియు కంస్ట్రక్షన్ వర్కర్స్ చట్టం, ఇంటర్ స్టేట్ మైగ్రాంట్ వర్కర్స్ చట్టం, ఇండస్ట్రియల్ ఎంప్లాయ్మెంట్ (స్టాండింగ్ ఆర్డర్) చట్టం, గ్రాట్యుటీ చెల్లింపు చట్టం-ఈ  9 కార్మిక చట్టాలను పాటిస్తున్నాయా లేదా పరిశీలించటానికి లేబర్ ఆఫీసర్లు ఇన్స్పెక్ట్ చేయకూడదని, ఈ పి ఎఫ్ ఈ ఎస్ ఐ సంస్థలు కూడా పట్టించుకోకూడదని,  ఈ చట్టాలను పాటిస్తున్నట్లు అవి ఒక సెల్ఫ్ సర్టిఫికేట్ ఇస్తే చాలునని ఈ ఆర్డరు సారాంశం. ఈ విధముగా ఈ కంపెనీలు కార్మిక చట్టాల అమలును ఉల్లంఘించినా దిక్కు లేని పరిస్థితిని మోడి ప్రభుత్వము సృష్టిస్తున్నది. స్టార్ట్ అప్ కంపెనీలు ప్రారంభమయిన మొదటి 3 సంవత్సరాలు ఈ మినహాయింపునివ్వాలని ప్రభుత్వము ఆదేశించింది. ఇప్పటికే అనేక బడా కార్పొరేట్ కంపెనీలు తమ వ్యాపారాన్ని స్టార్ట్ అప్ కంపెనీల రూపం లోకి మార్చి మోడి ప్రభుత్వము స్టార్ట్ అప్ కంపెనీలకు ప్రకటించిన 3 సంవత్సరాల పన్నుల మినహాయింపు, మూడు సంవత్సరాల కార్మిక చట్టాల మినహాయింపు రాయితీలను వాడుకోవాలనే ప్రయత్నం లో వున్నాయి.  స్టార్ట్ అప్ కంపెనీలలో పని చేసే కార్మికులను వెట్టి చాకిరీ చేసే బానిసలుగా మార్చటమే ఈ విధానాల ఉద్దేశం. మోడి ప్రభుత్వము దృష్టిలో పరిశ్రమలను ప్రోత్సహించటం అంటే రైతుల భూములను ఉచితముగా ఇవ్వటం, కార్మిక హక్కులు రద్దు చేయటమేనని స్పష్టమవుతున్నది.
మోడి ప్రభుత్వము అనుసరిస్తున్న ఈ విధానాలను కేంద్ర ట్రేడ్ యూనియన్లు ఖండించాయి. బ్యాంకింగు, రక్షణ, బొగ్గు, పోర్ట్ అండ్ డాక్స్, టెలికాం తదితర రంగాలలో కార్మికులు/ఉద్యోగులు మరియు అంగన్వాడీలు చేస్తున్న పోరాటాలకు మద్దతు తెలిపాయి. 7వ వేతన సంఘం చేసిన తిరోగమన సిఫార్సులకు వ్యతిరేకముగా పోరాడాలని కేంద్ర ప్రభుత్వోద్యోగుల సంఘాలు తీసుకున్న నిర్ణయాన్ని కేంద్ర ట్రేడ్ యూనియన్లు బలపరచాయి. కోయంబత్తూరు లో ప్రికాల్ లిమిటెడ్ కంపెనీ వర్కర్సు 8 మందికి అతి కఠినముగా "రెండు రెట్ల యావజ్జీవ జైలు శిక్ష" ని న్యాయ స్థానం విధించటం పట్ల కేన్ద్ర్ర ట్రేడ్ యూనియన్లు ఆందోళన వ్యక్తం చేశాయి. వారికి మద్దతును, సహాయాన్ని అందించాలని కార్మికులందరికి కేంద్ర ట్రేడ్ యూనియన్లు విగ్జ్ఞప్తి చేశాయి.
మార్చి 2016 ఆఖరు వారం లో ఢిల్లీ లో తల్కతోరా స్టేడియం లో భారీస్థాయిలో కార్మిక వర్గ జాతీయ సదస్సు జరిపి భావిష్యత్తు ఐక్య కార్యాచరణను ప్రకటించాలని కేంద్ర కార్మిక సంఘాలు నిర్ణయించాయి.
మోడి ప్రభుత్వము మరియు రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు అనుసరిస్తున్న కార్మిక వ్యతిరేక విధానాలకు మార్చి 10న దేశ వ్యాపితముగా నిరసన చర్యలకు దిగాలని కార్మిక వర్గానికి కేంద్ర కార్మిక సంఘాలు పిలుపునిచ్చాయి.
సెప్టెంబరు 2 సార్వత్రిక సమ్మేలో పాల్గొనకుండా మోడి ప్రభుత్వము ఏదో ఒరగబెడుతుందనే సాకుతో చివరి నిముషములో విరమించిన బి ఏం ఎస్ కూడా ఈ పిలుపులో భాగస్వామిగా వున్నది.
కార్మికులపై, ప్రజలపై జరుగుతున్న దాడులకు వ్యతిరేకముగా ఈ నిరసన ప్రదర్శనలలో అన్నీ రంగాల కార్మికులు, ఉద్యోగులు, పెన్షనర్లు  పెద్ద ఎత్తున పాల్గొనాలి.




Wednesday, December 30, 2015

ఫేస్ బుక్ మోసాన్ని ఓడించండి -ఇంటర్నెట్ ను కాపాడండి


ఇందుకు fsmi.in వెబ్ సైట్ చూసి దానిలో వున్న సమాచారం ప్రకారం మీ అభిప్రాయాన్ని 7.1.2016 లోగా టి ఆర్ ఏ ఐ కి ఈ మెయిల్ చేయండి

ఫేస్ బుక్ పత్రికలనిండా ప్రకటనల మీద ప్రకటనలు గుప్పిస్తున్నది. ఇందుకు కోట్లు కోట్లు ఖర్చు పెడుతున్నది. తాము దేశ సేవ చేద్దామనుకుంటే “ఇంటర్నెట్ తటస్థత” కోసం  పని చేసే  కార్యకర్తలు అడ్డుపడుతున్నారని,  కాబట్టి భారత ప్రజలు తమకి మద్దతు ఇవ్వాలని ఈ ప్రకటనల సారాంశం. 

‘ఇంటర్నెట్ తటస్థత’ అంటే ఏమిటి? టెలిఫోన్ లో మీరు ఎవరితోనయినా మాట్లాడవచ్చు. ఏ విషయమయినా మాట్లాడవచ్చు. ఫలానా వారితోనే మాట్లాడాలి, ఫలానా విషయమే మాట్లాడాలి అంటే అంగీకరించము. అది మన టెలిఫోన్ హక్కుకి వ్యతిరేకం అంటాం. ఇంటర్నెట్ విషయం లో కూడా ఇదే విధమయిన హక్కుని ప్రతి వినియోగదారు కలిగి  వుండాలి. మీకు ఇంటర్నెట్ సౌకర్యం ఇస్తాము, కానీ మీరు మేము అనుమతించిన సమాచారాన్నే  చూడాలి, మేము అనుమతించిన వెబ్ సైట్స్ నే చూడాలి, మేము అనుమతించిన బ్లాగులనే మీరు తయారు చేసుకోవాలి, మేము అనుమతించిన అప్లికేషన్సునే మీరు అభివృద్ధి చేసుకోవాలి అని ఇంటర్నెట్ సౌకర్యం కల్పించే ఏ టెలికాం లేదా ఇంటర్నెట్ కంపెనీ అయినా సరే అంటే దానికి మనము అంగీకరిస్తామా? అంగీకరించము. ఇంతేగాక ఒక వెబ్ సైట్ చూడటానికి ఒక రేటు, ఇంకొక వెబ్ సైట్ చూడటానికి ఇంకొక రేటు వుండే వివక్షతా పూర్వక విధానాన్ని మనము అంగీకరించము. ఒక వెబ్ సైట్ ను వేగముగా మరొక వెబ్ సైట్ ను చాలా నెమ్మదిగా చూసే విధముగా , ఆ వెబ్ సైట్  యాజమాన్యం టెలికాం కంపెనీకి చెల్లించే రేటును బట్టి ఏర్పాటు చేసే విధానాన్ని మనము అంగీకరించము. ఇదే విధముగా ఎవరయినా ఇంటర్నెట్ ను ఉపయోగించుకుని ఏదయినా అప్లికేషన్ డెవలప్ చేయాలనుకుంటే ఒక రకమయిన అప్లికేషన్ కు ఒక రేటు, ఇంకొక రకమయిన అప్లికేషన్ కు ఇంకొక రేటు వుండే వివక్షతాపూర్వక విధానాన్ని మనము అనుమతించము. ఇంటర్నెట్ ను వినియోగించుకుని అప్లికేషన్ డెవలప్ చేయటానికి డేటా చార్జీలకు మించి అదనముగా చెల్లించటానికి అంగీకరించము.  ఇంటర్నెట్ వినియోగానికి చెల్లించటం తోపాటు ఇంటర్నెట్ పై డెవలప్ చేసిన వాట్సప్, స్కైప్ తదితర అప్లికేషన్ వినియోగానికి అదనముగా చెల్లించాలంటే అందుకు మనము అంగీకరించము. ఈ విధముగా ఇంటర్నెట్ ను ఎటువంటి వివక్షత, ఆటంకము లేకుండా స్వేచ్ఛగా వినియోగించుకునే హక్కునే "ఇంటర్నెట్ తటస్థత" అంటారు. 

ఇప్పుడు ఫేస్ బుక్ చేసేది భారత ప్రజల హక్కు అయిన ఈ ఇంటర్నెట్ తటస్థతకి వ్యతిరేకమయిన కార్యక్రమం. దీని ఆటలు సాగనిస్తే కొన్నాళ్ళకి మనము ఇంటర్నెట్ తటస్థత హక్కుని కోల్పోతాము. ఇంతకీ ఫేస్ బుక్ చేయదలచుకున్నదేమిటి? ఇంతకు ముందే ఫేస్ బుక్, రిలయన్స్ కమ్యూనికేషన్స్ టెలికాం కంపెనితో ఒప్పందానికొచ్చి, “ఇంటర్నెట్. ఆర్గ్” (internet.org) పేరుతో రిలయన్స్ వినియోగదారుల మొబైల్ ఫోన్ లో ఉచితముగా 38 వెబ్ సైట్ లు, సర్వీసులు అందించే ఏర్పాటు చేసింది. ఇందులో కొన్ని వార్తలు అందించేవి, కొన్ని వార్తలు మరియు వినోదం అందించేవి, కొన్ని వినోదాన్ని అందించేవి వున్నాయి. కానీ ఈ సేవలందించే కంపెనీలలో ఒక కంపెనీని మాత్రమే అనుమతించి మిగతా కంపెనీలని అనుమతించలేదు. కాబట్టి వార్తలు చూడాలంటే ఏదో ఒక సంస్థ ఇచ్చే వార్తాలే చూడాలి. నచ్చిన వార్తా పత్రికని నెట్ లో చూడటానికి వీలు కాదు. ఫేస్ బుక్ కు నచ్చిన వార్తా పత్రికని మాత్రమే చూడాలి! ఇదే విధముగా ఇతర సేవలపై కూడా ఆంక్షలున్నాయి. కొంత విమర్శ వచ్చిన తరువాత ఫేస్ బుక్ ఈ ఇంటర్నెట్.ఆర్గ్ కు “ఫ్రీ బేసిక్స్” అనే పేరు పెట్టింది. పేరు మార్చినా విషయం మారలేదు. వివక్షత కొనసాగింది. ఇది వివక్షతా పూర్వక విధానమని, ఇంటర్నెట్ తటస్థతకి ఇది వ్యతిరేకమని చెప్పి టి ఆర్ ఏ ఐ (టెలికాం రెగ్యులేటరీ అథారిటీ ఆఫ్ ఇండియా) దీనిని ఆపు చేయించింది. 

అయినప్పటికి టి ఆర్ ఏ ఐ ఆపు చేయించిన ఈ “ఫ్రీ బేసిక్స్’ కు మద్దతుగా ఇదేదో తాము భారత దేశాన్ని ఉద్ధరించటానికి చేస్తున్న ఘనకార్యమన్నట్లు ఫేస్ బుక్ పత్రికా ప్రకటనలు విరివిగా ఇస్తున్నది. విచిత్రమయిన విషయమేమిటంటే ఫ్రీ బేసిక్స్ ను ఆపు చేయించిన టి ఆర్ ఏ ఐ, అందుకనుకులముగా ఫేస్ బుక్ ఇస్తున్న ఈ ప్రకటనలను మాత్రం ఆపు చేయించటం లేదు!
టి ఆర్ ఏ ఐ తన వెబ్ సైట్ లో ఈ సమస్య పై ఒక కన్సల్టెషన్ పేపర్ ను పెట్టింది. దీనిపై తమ అభిప్రాయాన్ని తెలియజేయాలనుకునే ప్రతి ఒక్కరూ టి ఆర్ ఏ ఐ కి 7.1.2016 లోగా అందె విధముగా ఈ మెయిల్ ద్వారా గాని, పోస్ట్ ద్వారా గాని తెలియజేయవచ్చును.
 
మొబైల్ వినియోగ దారులలో అల్పాదాయ వర్గాలకు ఇంటర్నెట్ కనెక్షన్ ను ఫ్రీ గా ఇచ్చి దాని ద్వారా కొన్ని వెబ్ సైట్స్ నయినా ఉచితముగా చూసే అవకాశం, కొన్ని  సేవలని అయినా ఉచితముగా పొందే అవకాశం కల్పిస్తున్నామని, కానీ ఇంటర్నెట్ తటస్థత కార్యకర్తలు పేదలకు తాము ఈ విధముగా ఉచిత సేవలు ఉచితముగా అందించటాన్ని  వ్యతిరేకిస్తున్నారని ఫేస్ బుక్ తప్పుడు ప్రచారం చేస్తున్నది.

 పేదలకు  నిజముగా ఉచితముగా ఇంటర్నెట్ సౌకర్యాన్ని ఫేస్ బుక్ అందించదలచుకుంటే ఫలానా ఆదాయం లోపు వారికి తాము ఇన్ని ఏం బి లు లేదా ఇన్ని జి బీలు డేటా ఉచితముగా అందిస్తామని, అందుకయ్యే చార్జీలని తాము పేదల తరఫున ఆ డేటా అందించే టెలికాం కంపెనీలకు చెల్లిస్తామని చెప్పవచ్చు. లేదా నైట్ ఫ్రీ టెలిఫోన్ కాల్సు సౌకర్యాన్ని ల్యాండ్ లైన్స్ పై బి ఎస్ ఎన్ ఎల్ ఇచ్చినట్లు ఫేస్ బుక్ కూడా అల్పాదాయ మొబైల్ వినియోగదారులకు నైట్ టైమ్ ఉచితముగా డేటా అందించే ఏర్పాటును టెలికాం కంపెనీలతో ఒప్పందానికి వచ్చి ఏర్పాటు చేయవచ్చు.  అలా చేయకుండా  పేదలకు తమకి నచ్చిన వెబ్ సయిట్స్  మాత్రమే ఉచితముగా చూసే అవకాశం కల్పిస్తామని అంటున్నది. ఋ.2000 లు పెట్టి స్మార్ట్ ఫోన్ కొనగలిగే వాళ్ళకి నెలకి ఋ.20 లేదా ఋ.30 చెల్లించి తమకి కావాల్సిన డేటా ప్లాన్ తీసుకోటం అంతా భారమవుతుందా? అయినా పేదలకు  కొన్ని వెబ్ సయిట్స్ మాత్రమే చూసేందుకు అనుమతించటం ఉచిత ఇంటర్నెట్ సౌకర్యం కల్పించినట్లు ఎలా అవుతుంది?పేదలుల ఫేస్ బుక్ లో క్యాండి క్రష్ ఆట మాత్రమే ఆడుకోవాలని, గూగుల్ లేదా యు ట్యూబు  తదితర సెర్చి ఇంజిన్లను వాడి తమకి కావాల్సిన వెబ్ సైట్లను చూడకూడదని ఫేస్ బుక్ ఉద్దేశమా? ఇది భారత దేశ పేద ప్రజలకి  ఏదో ముష్టి వేసినట్లు అవమానించటమే కదా?   ఇది ఉచిత ఇంటర్నెట్ సౌకర్యం పేరుతో కుట్ర చేయటం తప్ప మరొకటి కాదు. 

ప్రభుత్వము అందించే సేవలన్నింటిని తమ ఫ్రీ బేసిక్స్ ద్వారా ఉచితముగా అందిస్తామని ఫేస్ బుక్ అంటున్నది. ప్రభుత్వము నిజముగా ఫేస్ బుక్ ద్వారా మాత్రమే తన సేవలు ఉచితముగా అందిస్తే అది అక్రమం అవుతుంది.పోలీసు సేవలు 100 నంబరుకి డయల్ చేస్తే  అందుబాటులోకి వస్తున్నాయి. ఏ టెలికాం కంపెనీ వినియోగదారు అయినా అదే నంబరుకి డయల్ చేయవచ్చు. అలా కాకుండా ఫలానా టెలికాం కంపెనీ వినియోగ దారులకి మాత్రమే ఈ సేవ అందుబాటులో వుంటుంది అని ప్రభుత్వము అంటే అది అక్రమం, చట్ట విరుద్ధం అవుతుంది. కాబట్టి ఫేస్ బుక్ ద్వారానే ప్రభుత్వ సేవలు అందుబాటులోకి వచ్చే పరిస్థితికి ప్రభుత్వము అంగీకరించటం సాధ్యము కాదు.  ప్రభుత్వ సెవలను ఉచితముగా, ఏ టెలికాం సర్వీసు కంపెనీ వినియోగ దారు అయినా సరే, ఇంటర్నెట్ ద్వారా పొందే అవకాశం వుండాలి. ఇంటర్నెట్ సర్వీసు ప్రొవైడర్లందరికి ప్రభుత్వము ఈ షరతు విధించాలి.

కొన్ని వెబ్ సైట్స్ ను ఉచితముగా చూసే ప్లాన్ లను అనుమతించటం అంటే అది తీవ్రమయిన వివక్షతకు దారి తీస్తుంది. తమకి డబ్బులు ఎక్కువ చెల్లించే కంపెనీల వెబ్ సైట్సు ను ఉచితముగానో, లేదా ఎక్కువ స్పీడ్ తోనో చూపించే విధానానికి ఇది దారి తీస్తుంది. అంటే ఎక్కువ చెల్లించగలిగే కంపెనీల వెబ్ సయిట్సుకే ఇంటర్నెట్ లో ప్రాధాన్యత లభిస్తుంది. చెల్లించలేని కంపెనీల వెబ్ సైట్స్ చూడటం కష్ట సాధ్యమవుతుంది. చివరికి ఇంటర్నెట్ వినియోగాన్ని దాని శక్తి సామర్థ్యాలతో పోలిస్తే చాలా పరిమితమయిన స్థాయికి దిగజార్చటానికి ఇది దారి తీస్తుంది. ఇంతేగాక మిలియన్లకొద్ది వున్న వెబ్ సైట్సు, అప్లికేషన్సు లో ఏవో కొన్నింటిని మాత్రమే ఉచితముగా అందించి మిగతా వాటికి రకరకాలుగా చెల్లించే విధానం రావటం అంటే నేను చూసే వెబ్ సైట్సు మీకు అందుబాటులో లేక, మీరు చూసే వెబ్ సైట్సు  నాకు అందుబాటులో లేక ఇంటర్నెట్ ద్వారా ఒకరితో ఒకరు సంబంధం కలిగి వుండటం చాలా పరిమితమవుతుంది. 

ఉచితముగా అందించే పేరుతో ఫేస్ బుక్ ఈ విధముగా ఎక్కువ వినియోగదారులను పొందగలిగితే ఎవరయినా ఒక చిన్న పారిశ్రామిక వేత్త తన కంపెనీ వెబ్ సైట్ ను ఫేస్ బుక్ వినియోగదారులకు అందుబాటులోకి తేవాలంటే అందుకు ఫేస్ బుక్ కు చాలా చెల్లించాల్సి వుంటుంది. 

ఇంటర్నెట్ ను ఈ విధముగా పరిమితమయినదిగా చేయటాన్ని ప్రభుత్వము మరియు టి ఆర్ ఏ ఐ లు నివారించాలి. ఇంటర్నెట్ మొబైల్ ఫోన్లద్వారా అండాలంటే దానికి ప్రభుత్వ నిధి అయిన యు ఎస్ ఓ ఫండ్ తో నిర్మించే ఆప్టిక్ కేబుల్ నెట్ వర్క్ ఉపయోగించాలి. దేశ సహజ సంపద అయిన స్పెక్ట్రమ్ ను ఉపయోగించాలి. కాబట్టి ఇంటర్నెట్ ను ఎటువంటి వివక్షత లేకుండా అందరికీ అందుబాటులోకి తీసుకు రావటం, సాధ్యమయినంత తక్కువ ధరకు అందుబాటులోకి తేవటం, పేదలకు ఉచితముగా ఒక మెరకయినా అందుబాటులోకి వచ్చేలా చేయటం ప్రభుత్వము మరియు టి ఆర్ ఏ ఐ ల బాధ్యత. ఉచితముగా కొన్ని వెబ్ సైట్లు అందిస్తున్నామనే సాకుతో భారత దేశ ఇంటర్నెట్ ఆవరణలో అధిక భాగాన్ని కాజేసే అవకాశం ఫేస్ బుక్ కు ఇవ్వ కూడదు. పేదలకు ఉచితం పేరుతో ఫేస్ బుక్ ఇవ్వదలచుకున్న కొన్ని వెబ్ సైట్లు మాత్రమే చూసే అవకాశం కల్పించి అత్యధిక వెబ్ సైట్లు చూసే అవకాశం లేకుండా చేసే ఈ కుట్రని ఓడించాలి. పేదలకు తగిన మేరకు డేటాని అన్నీ రకాల వెబ్  సైట్లు చూడగలిగే విధముగా ఉచితముగా అందించాల్సిన బాధ్యత ప్రభుత్వానిదే. భారత పేదల మీద ఫేస్ బుక్ కు నిజముగా అంతా ప్రేమ వుంటే అది కూడా పేదలకు ఎటువంటి ఆంక్షలు లేని విధముగా కొన్ని ఏం బి లు లేదా కొన్ని జి బి లు డేటాని ప్రతినెలా ఉచితముగా అందించేందుకు ముందుకు రావాలి. అంతే గాని ఈ మోస పూరిత విధానం మంచిది కాదు. 

ఫ్రీ బేసిక్ లో  అడ్వర్టైజ్మెంట్లు వుండవని ఫేస్ బుక్ అంటున్నది. కానీ అది ప్రస్తుతానికి మాత్రమే. భవిష్యత్తులో ఫ్రీ బేసిక్స్ లో ప్రకటనలు ప్రసారం చేసే  హక్కు తనకి వునందని  ఫేస్ బుక్ ఇప్పటికే ప్రకాటించింది. మరొక విషయం ఏమిటంటే  ఫేస్ బుక్ తన వినియోగ దారుల డేటాని మార్కెటింగ్ కంపెనీలకి అమ్ముకుంటుంది. అదే దాని ఆదాయ మార్గం లో ముఖ్యమయినది. కాబాట్టి ఎంత మంది వినియోగదారులను రాబడితే ఫేస్ బుక్ కు అంత లాభం. ఇంతేగాక ఫేస్ బుక్ ఒక అమెరికా కంపెనీ. ఒక అమెరికా కంపెనీగా అది తన వినియోగదారుల డేటాని అమెరికా గూఢచారి సంస్థ లేదా భద్రతా సంస్థ “ఎన్ ఎస్ ఏ” (నేషనల్ సెక్యూరిటీ ఏజెన్సీ) ” కి అందించాలి. కాబట్టి ఇది భారతీయుల వ్యక్తిగత విషయాల  భద్రతకి భంగకరం. 
కాబట్టి పేదలకు ఉచితం పేరుతో  కొన్ని వెబ్సైట్లు మాత్రమే అందుబాటులోకి తెచ్చి సంపూర్ణమయిన ఇంటర్నెట్ కు బదులు దానిని పాక్షికం చేసి ఇంటర్నెట్ ప్రయోజనాన్ని సంకుచితం చేసి తన లాభాలను పెంచుకునేందుకు ఫేస్ బుక్ చేస్తున్న కుట్రని ఓడించండి. ఇందుకు ఫేస్ బుక్ ఫ్రీ బేసిక్స్ కు వ్యతిరేకముగా అదే విధముగా ఇంటర్నెట్ తటస్తతకు అనుకూలముగా, దానితోపాటు  ప్రజలందరికీ కొన్ని ఏం బి లు లేదా జి బిల మేరకు డేటా ఉచితముగా, అన్నీ వెబ్సైట్లు/అన్నీ అప్లికేషన్లు అందుబాటులో వుండే విధముగా తగిన విధానాన్ని రుపోదించాలని కోరుతూ టి ఆర్ ఏ ఐ కి 7.1.2016 లోగా మీ అభిప్రాయాన్ని ఈ మెయిల్ ద్వారా తెలియజేయండి. ఇందుకు మీరు వెంటనే www.fsmi.in  వెబ్ సైట్ చూడండి.

Thursday, December 17, 2015

మోడీ సిలికాన్‌ పర్యటన: డిజిటల్‌ ఇండియా


                       ప్రపంచ ప్రఖ్యాత శాస్త్ర సాంకేతిక కేంద్ర మైన సిలికాన్ వ్యాలీలో మోడీ పర్యటన, ఆ సందర్భంగా ఆయన ఐటి దిగ్గజాలైన గుగుల్, మైక్రోసాఫ్ట్, ఫేస్బుక్ కంపెనీల ప్రతినిధులను కలవడం లాంటి అంశాలకు మీడియా విపరీత మైన ప్రచారహోరును కల్పించింది. ఈ పర్యటన తోనే మోడీ భారతదేశ శాస్త్రసాంకేతిక పురోగతిని ఉన్నత సోపానాలనెక్కించినట్లు కార్పొరేట్ మీడియా చిత్రీకరించింది. భవిష్యత్తులో భారతీ యులు మరిన్ని స్మార్ట్ ఫోన్లు, అత్యధిక సాంకేతిక పరిజ్ఞానం గల కార్లు, పరికరాలు వాడగల గడంలో సందేహం లేదు. దీనర్థం భారతదేశం శాస్త్ర సాంకేతిక రంగంలో పురోగతిని సాధించి నట్లు కాదు. ఈ అత్యాధునిక సాంకేతిక ఉత్పత్తులలో సాఫ్ట్వేర్ మరియు హార్డ్వేర్ రెండూ కలిపి భారత్లో తయారవుతున్న ఉత్పత్తులు ఎన్ని అన్నదే ఇక్కడ ప్రశ్న. అవి దాదాపుగా ఏమీ లేవన్నది తక్షణ సమాధానం. ఈ దిశలో మోడీ పర్యటన వల్ల కించిత్తు ప్రయోజనం కూడా కలగటం లేదు. 
సిలికాన్ వ్యాలీగా పిలువబడే అమెరికా లోని శాన్ఫ్రాన్సిస్కో దక్షిణ భాగం, ప్రపంచం లోనే అతిపెద్ద అత్యాధునిక సాంకేతిక కార్పొరే షన్లకు పుట్టినిల్లుగా ప్రసిద్ధి చెందింది. అత్యధిక సంఖ్యలో పేరుగాంచిన సిలికాన్ చిప్ ఆవిష్కర్త లు, తయారీదార్ల ప్రాముఖ్యతతోనే ఆ ప్రాంతం సిలికాన్ వ్యాలీగా పేరుగాంచింది. స్టాన్ఫోర్డ్ యూనివర్శిటీ శాస్త్రవేత్తల కృషితో ఆవిష్కృతమైన నూతన ఉత్పత్తులు, వెంచర్ పెట్టుబడులు, అమెరికా రక్షణశాఖ వ్యయాలు లాంటి అనేక అంశాలు కలగలిపి ఆ ప్రాంత ఉద్భావనకు కారణాలయ్యాయి. వేలాది శాస్త్ర, సాంకేతిక అంకుర పరిశ్రమలు ప్రపంచంలో నూతన ఆవిష్కరణలకు పురుడు పోసుకొని అక్కడి నుండే తమ ప్రయాణాన్ని మొదలెట్టాయి. ప్రపంచంలో అత్యాధునిక సాంకేతిక శ్రమజీవులు అత్యధి కంగా కేంద్రీకరింపబడిన ప్రాంతం ఇదేనేమో! మోడీ తన ఉపన్యాసాన్ని శ్రోతలను దృష్టిలో ఉంచుకొని మాట్లాడతారన్న అంశం సిలికాన్ వ్యాలీలో ఆయన చేసిన ప్రసంగాన్ని బట్టి విదిత మౌతుంది. సాంకేతిక మేధావులు హాజరైన ఆ సమావేశంలో ఆయన తనుగాని, తన పార్టీగాని, ఆర్ఎస్ఎస్గాని సామాన్యంగా బహిరంగ సభల్లో మాట్లాడుతున్నట్లు మాట్లాడలేకపోయారు. ఉదాహరణకు జనవరి 3, 2014లో తాను గుజరాత్ ముఖ్యమంత్రిగా ఉన్నప్పుడు అహమ్మదాబాద్లో జరిగిన గ్లోబల్ హెల్త్ కేర్ సమిట్ ప్రారంభోత్సవ సమయంలో ప్రస్తావిం చిన అంశాలను మోడీ ఇక్కడ ప్రస్తావించలేదు. ఆయన ఇక్కడ ఇలా చెప్పారు. ''మనం వినాయ కుడిని పూజిస్తుంటాం. వినాయకుడి కాలంలో మనిషి దేహానికి ఏనుగు తలను అతికించగల ప్లాస్టిక్ సర్జన్, తన వృత్తిని నిర్వహిస్తూ ఉండి తీరాలి. కర్ణుడు తన తల్లి ఉదరం నుండి జన్మించలేదని మహాభారతం చెబుతుంది. అంటే జన్యుశాస్త్రం ఆ కాలానికి అభివృద్ధి అయ్యిందని అర్థం.' విశ్వవ్యాప్తంగా శాస్త్ర సాంకేతిక రంగాలు సాధించిన పురోగతిని అపహాస్యం చేస్తూ, మోడీ బృందం ఈ శాస్త్ర సాంకేతిక పురోగతి వేదకాలం నాడే ఉందని నమ్మబలుకుతున్నారు. అందుకోసమే తమ ప్రభుత్వం వేదశాస్త్రం, జ్యోతిష్య శాస్త్రాల అభివృద్ధికి నిధులను సమకూరుస్తుందని సమర్థించుకున్నారు.
కాని సిలికాన్ వ్యాలీలో చేసిన ప్రసం గంలో మోడీ ఈ అంశాలను ఏమీ ప్రస్తావించ లేదు. వేదకాలంనాటి శాస్త్ర సాంకేతిక పురోగమ నంతో పోల్చుకుంటే, ఆధునిక శాస్త్ర సాంకేతిక రంగం సాధించలేని ఆవిష్కరణలుగా వీటిని ప్రస్తావించలేకపోయారు. దానికి బదులు ఆయన ఇలా అన్నారు. ''నూతన ఆలోచనలు ఇక్కడే (సిలికాన్ వ్యాలీలో) తొలి వెలుగును చూడగలి గాయి.'' ఒకపక్క, చరిత్రను వక్రీకరిస్తూ, పుక్కిటి పురాణాలను వాస్తవాలుగా చిత్రీకరిస్తూ, ప్రజల్లో మత ఛాందసాలను రెచ్చగొడుతూ, వేద కాలాన్ని కీర్తిస్తూ మోడీ తన దేశ ప్రజల చైతన్యస్థాయిని పురాతన కాలానికి చేర్చదలిచారు. మరోప్రక్క, అత్యాధునిక శాస్త్ర సాంకేతిక పరిజ్ఞానం ద్వారా ప్రజా సమూహాల్ని సులువుగాచేరుకోగలగ డంలో దాని ప్రాధాన్యతను గూర్చి ఆయన ప్రస్తుతిస్తారు. 
మౌలికరంగ ఆవశ్యకత 
మోడీ తన ప్రసంగంలో భారతదేశాన్ని డిజిటలైజ్ చేయడంలో తన దార్శనికతను వ్యక్తపరిచారు. ''123 కోట్ల నా దేశ పౌరులు డిజిటల్గా అనుసంధించబడాలని నేను కోరు తున్నాను'' భారతదేశంలో 25 కోట్ల మంది ప్రజలు ఇంటర్నెట్ను వినియోగిస్తున్నారు. భారత జనాభాతో పోల్చుకుంటే దేశంలో ఇంటర్నెట్ వినియోగం తక్కువైనప్పటికీ (10 శాతం) సంఖ్యాపరంగా చూసే అది అత్యధికంగా ఉంది. ప్రపంచ దేశాల ఇంటర్నెట్ వినియోగంలో చైనా, అమెరికా తర్వాత భారతదేశం మూడవ స్థానంలో ఉంది. చైనాలో 64 కోట్ల ప్రజలు ఇంటర్నెట్ వినియోగిస్తూ, వాళ్ళ జనాభాలో 46 శాతంగా ఉన్నారు. ప్రపంచ దేశాల మొబైల్ ఫోన్ల వినియోగంలో భారతదేశం, చైనా తర్వాత రెండవ స్థానంలో ఉంది. 125 కోట్ల భారతీయు లలో 96 కోట్ల మంది పిడికిళ్ళలో మొబైల్ ఫోన్లు ఉండగా, 137 కోట్ల చైనీయులలో 127 కోట్ల మంది పిడికిళ్ళలో మొబైల్ ఫోన్లు ఉన్నాయి. భారతదేశంలో ప్రతివారికి మొబైల్ ఫోన్, ఇంటర్నెట్ కనెక్షన్ అందుబాటులోకి తేవాలంటే, మొదటగా మనకు దేశవ్యాప్తంగా విస్తరింపబడ్డ ఫైబర్ ఆప్టిక్ సమాహారం, ఫోన్లను అనుసరించ డానికి కొన్ని టవర్లు లాంటి మౌలిక సదుపా యాలు కావాలి. ఈ సమాహారం సాధారణ రవాణా వ్యవస్థను పోలి ఉంటుంది. మన దేశంలో హైవేలు, రోడ్లు, రైల్వే లైన్లు లాంటి వాటిద్వారా బస్సులు, కార్లు, ట్రక్కులు, రైళ్ళు, వాహనాలుగా ఉపయోగపడుతూ ప్రజలను ఒకచోటి నుండి మరోచోటికి చేరుస్తున్నాయి. అదే రకంగా గూగుల్, మైక్రోసాఫ్ట్, ఫేస్బుక్లు డేటాను, సమాచారాన్ని ఒకచోట నుండి మరో చోటకు చేర్చగలిగే వాహనాలుగా ఉన్నాయి. హైవేలను నిర్మించితే, వాహనాలు వాటంతటవే తప్పనిసరిగా వస్తాయి. గూగుల్, ఫేస్బుక్, మైక్రోసాఫ్ట్, యాపిల్ లాంటి కంపెనీలు ఖచ్చితంగా బ్రాడ్బ్యాండ్ హైవేలను నిర్మించవు. అదేకాకుండా మౌలిక సదుపాయాల నిర్మాణం వాళ్ళ వృత్తి కాదు. టాటా మోటార్స్, మారుతీ కంపెనీలు రోడ్లను నిర్మిస్తాయా? ఈ మౌలిక సదుపాయాలను భారతదేశం దానంతటదే నిర్మించుకోవాలి. మరెవ్వరూ చెయ్యరు.
జపాన్, జర్మనీ దేశాల్లో 86 శాతం మంది ఇంటర్నెట్ను వినియోగిస్తున్నారు. అలాగని ఆ దేశాధినేతలందరూ ఈ కంపెనీలను కలవలేరు. మొబైల్ ఫోన్లు, ఇంటర్నెట్ వినియోగదారులలో ప్రపంచంలోనే మొదటి స్థానంలో ఉన్న చైనా, తమ దేశాన్ని డిజిటల్ చైనాగా మార్చటంకోసం గూగుల్, ఫేస్బుక్, మైక్రోసాఫ్ కంపెనీలను ఆశ్రయించలేడు. గూగుల్, ఫేస్బుక్, యుట్యూబ్, ట్విట్టర్ లాంటి కంపెనీలను తమ దేశంలోకి అనుమతించక పోవడమే కాకుండా, గూగుల్కు బదులుగా ఇతర సెర్చ్ ఇంజన్లను చైనీయులు వాడుతున్నారు. చైనా ప్రజలు వినియోగిస్తున్న ఇంటర్నెట్, ఇ-మెయిళ్ళ సమాచారాన్ని చైనాయేతర ప్రపపంచానికి గూగుల్ అందజేస్తుంది. చైనా లేవనెత్తుతున్న ప్రధాన అభ్యంతరం స్నోడెన్ అమెరికా సమాచార వ్యవస్థ బండారాన్ని బయటపెట్టిన తర్వాత వాస్తవమని రుజువైంది. గూగుల్, ఫేస్బుక్, మైక్రోసాఫ్ట్ సేవలను పొందుతున్న ప్రజానీకంపై నిఘా ఉంచేందుకు, వారి సమాచారం మొత్తాన్ని అమెరికా జాతీయ సెక్యూరిటీ ఏజెన్సీకి అందించేందుకు ఆయా కంపెనీలు ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నాయి. గూగుల్, ఫేస్బుక్, యుట్యూబ్, ట్విట్టర్లను వినియోగించకుండా డిజిటల్ ప్రపంచంలో చైనా ఎలా నెగ్గుకు రాగలుగుతుందన్నది అందరి ముందున్న పెద్ద ప్రశ్న. గణాంకాల రీత్యా ఈ రంగంలో చైనా పనితీరు చాలా బాగున్నది. సామాజిక మాధ్యమాల వినియోగదారులలో అమెరికా ఉత్పత్తి అయిన ఫేస్బుక్ 118 కోట్ల మంది వినియోగదారులు కలిగి మొదటి స్థానంలో ఉన్నది. క్యూక్యూ 83 కోట్ల వినియోగ దారులు కలిగి రెండవస్థానంలో, క్యూజోన్ 63 కోట్ల వినియోగదారులు కలిగి మూడవస్థానంలో ఉన్నాయి. ఈ రెండు సంస్థలు చైనాలో ఉత్పత్తి చేయబడి ప్రధానంగా చైనా ప్రజలచే వినియో గింపబడుతున్నాయి. చైనా ఇంటర్నెట్ వినియోగ దారులు సగటున రోజుకు 2.7 గంటలు ఆన్లైన్లో ఉంటారని, ఈ సంఖ్య అమెరికా యేతర అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలకంటే ఎక్కువగాను, అమెరికా, జపాన్లతో సమానం గానో లేదా ఎక్కువగానో ఉన్నట్లు ఒక బోస్టన్ కన్సల్టెన్సీ బృందం అధ్యయనంలో తేలింది. మొబైల్ ఫోన్లు, ఇంటర్నెట్లకు మౌలిక సదుపా యాల కల్పనకు ఈ కంపెనీలతో అవసరం లేదన్న విషయం మోడీకి బాగా తెలుసు. కానీ ఆయన కార్యాన్ని ఆయన సాధించుకున్నారు. ఆయన మీడియా ప్రచారాన్ని చేజిక్కించుకొని, ఆ ప్రఖ్యాత కంపెనీల సాయంతో తాను ప్రఖ్యాత భారతదేశాన్ని నిర్మిస్తున్నాని కొందరితో నమ్మబలుకుతున్నారు. మౌలిక సదుపాయాల కల్పనలో కొంత భాగాన్ని అందిస్తామని ఆ కంపెనీల ద్వారా చెప్పిస్తున్నారు. మొత్తం దేశానికి అవసరమైన మౌలిక సదుపాయాల కల్పనలో ఈ కంపెనీలు చివరి అంచున కల్పించే మౌలిక సదుపాయాల కల్పన అరకొరలాంటిది. ఈ కంపెనీలు వాగ్దానం చేసిన అంశాన్ని రేఖా మాత్రంగా చూద్దాము. వాళ్ళు చేస్తున్నది వాగ్దా నం మాత్రమే. అది కూడా ఖచ్చితంగా ఖరీదు కట్టే ఉంటుంది. 
సిలికాన్ వ్యాలిలో ఆయన పర్యటన సంద ర్భంగా భారతదేశంలో 500 రైల్వే స్టేషన్లను దత్తత తీసుకొని వైఫై సౌకర్యాన్ని కల్పిస్తానని, ఇందుకోసం కొంత మౌలిక సదుపాయాల కల్పన చేస్తామని గూగుల్ ప్రకటించింది. దీన్ని గూగుల్ ఎలా చేస్తుంది? అని పరిశీలిస్తే, రైల్వేలలో ఇప్పటికీ అందుబాటులో ఉన్న ''రైల్టెల్'' ఆప్టిక్ ఫైబర్ సమాహారాన్ని తప్పనిసరిగా వినియోగిం చుకుంటుంది. పెద్ద హైవేల సమీపంలో ఉండే ఇళ్ళకు చేరటానికి కలిపే చిన్న రోడ్లతో ఈ పరిస్థితిని పోల్చవచ్చును. అదేకాకుండా గూగుల్ వైఫై పరిజ్ఞానంలో నిష్ణాతులేమీ కాదు. వైఫై పరిజ్ఞానంలో నిపుణులైన ఇతర కంపెనీలు చాలా ఉన్నాయి. మన దేశంలోని కొన్ని విమానా శ్రయాలలో ఉచితంగా వైఫై సదుపాయాన్ని అందిస్తున్నారు. అవి చాలా బాగా పనిచేస్తు న్నాయి. భారతదేశంలో వైఫై కల్పించే కంపెనీలు చాలా ఉన్నాయి. సాధారణంగా వైఫై కల్పనకు ఎవ్వరూ గూగుల్ని పిలవరు. ఎందుకంటే అది వాళ్ళ పనికాదు కాబట్టి. భారతదేశ గ్రామాలన్నిం టికీ టెలివిజన్ ప్రసారమయ్యేటట్లు వీలు కల్పించటానికి, మరిన్ని పెట్టుబడులు పెట్టేందుకు మైక్రోసాఫ్ట్ ఉత్పత్తుల విక్రయాల వ్యాపారం చేయటమని అర్థం. మైక్రోసాఫ్ట్ యాజమాన్య సాఫ్ట్వేర్ మరింతగా వాడటం మూలంగా మనం లెక్కకు మించి ఖర్చు పెట్టాల్సిన విష వలయం లో పడతాము. మైక్రోసాఫ్ట్ కూడా మన దేశంలో డేటా కేంద్రాలను ఏర్పాటు చేస్తున్నది. అది అమెరికా జాతీయ సెక్యూరిటీ ఏజెన్సీతో ఒప్పం దం కలిగివున్నందున, ఈ డేటా సెంటర్లలో పోగుపడిన సమాచారాన్ని అనివార్యంగా అమెరి కా జాతీయ సెక్యూరిటీ ఏజెన్సీకి తెలియచేస్తుంది. ఫేస్బుక్ కూడా తన ఇంటర్నెట్ను మనకు అందించటానికి తన సంసిద్ధతను వ్యక్తపరిచింది. దాని ఇంటర్నెట్ పరిమితమైన ఇంటర్నెట్గానే గుర్తించాలి. ఇంటర్నెట్లో మనం ఏమి చూడాలో ఫేస్బుక్ నిర్ణయిస్తుంది. ''తటస్థ విధానానికి ఇది వ్యతిరేకం. ఈ కంపెనీలేమీ మనదేశంలో చెప్పు కోదగ్గ ఉద్యోగాల్ని కల్పించలేవు. కల్పించగల మని వాళ్ళూ చెప్పడం లేదు.
డిజిటల్ ప్రపంచంపై గుత్తాధిపత్యం
సిలికాన్ వ్యాలీకి మోడీ సందర్శనను ఇన్ఫోసిస్ మాజీ డైరెక్టర్ టివి మోహన్ దాస్ సారు ప్రస్తుతిస్తూ, ''మొత్తం ప్రపంచాన్ని డిజిటల్గా సొంతం చేసుకోవటం కోసం మైక్రో సాఫ్ట్, ఫేస్బుక్, గూగుల్ మరియు యాపిల్లు కన్న కలలకు మోడీలో సమాధానం దొరికింది. అని ఆయన సరిగ్గానే చెప్పారు. ఆయన మాటల్లో రెండు సత్యాలున్నాయి. ఒకటి, ఈ కంపెనీలన్నీ డిజిటల్ ప్రపంచం మొత్తాన్ని తమ గుత్తాధిపత్యం లోకి తెచ్చుకోవాలని కోరుకుంటున్నాయి. ఇందుకోసం వాళ్ళు ఇతరులెవరినీ ఈ రంగం లోకి అడుగుపెట్టనివ్వరు. కానీ ఈ స్వప్నాన్ని నిజం చేసుకోవటానికి వాళ్ళు ఎన్నో అవరోధా లను ఎదుర్కోవలసి ఉంది. ప్రపం చంలో అతిపెద్ద మార్కెట్ కలిగిన చైనా, ఇతరులను తమ దేశంలోకి అడుగు పెట్టనీయటం లేదు. కొన్ని దేశాల్లో యాజమాన్య సాఫ్ట్వేర్ వినియో గానికి నిధులూ, ఫ్రీ సాఫ్ట్వేర్ వినియోగం పెరి గింది. చైనా తర్వాత భారతదేశం రెండవ అతిపెద్ద మార్కెట్గా ఉన్నది. అందువల్ల బహుళజాతి కంపెనీలు ఈ మార్కెట్పై ఆసక్తిగా ఉన్నాయి. బహుళజాతి ఐటి కంపెనీలు మన దేశంలో వ్యాపారం చేయటం వల్ల అనేక ప్రయో జనాలు పొందగలుగుతున్నాయి. మొదటగా భారతదేశం యాజమాన్య సాఫ్ట్వేర్ వినియో గంలో ఆధిపత్యం కలిగి ఉంది. ఆచరణలో ప్రభుత్వం, ఐటి దిగ్గజాలు యాజమాన్య సాఫ్ట్ వేర్కు ఇచ్చినంత ప్రాధాన్యతను స్వేచ్ఛా, ఫ్రీ సాఫ్ట్వేర్లకు ఇవ్వటం లేదు. రెండవ అంశం, 
భారతదేశం రెండవ అతిపెద్ద మార్కెట్గా ఉన్నది. అందువల్ల బహుళజాతి కంపెనీలు ఈ మార్కెట్పై ఆసక్తిగా ఉంటాయి. అయినప్పటికీ అవుట్సోర్సింగ్కు వినియోగించే సాఫ్ట్వేర్ నిర్మాణం అనేక సందర్భాలలో అంత తేలికైన పనికాదు. భారతీయ సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్లకే ఆ నైపుణ్యం ఉంది. కాని మనదేశంలో నూతన ఉత్పత్తుల స్థానంలో భారతదేశ సాఫ్ట్వేర్ ఉత్పత్తులకు స్థానం కల్పించాలన్న సంకల్పం భారత ప్రభుత్వానికి లేదు. అవుట్ సోర్సింగ్ ద్వారా పొందగలిగే సత్వర ఆదాయాన్ని ప్రైవేట్ ఐటి కంపెనీలు నూతన ఉత్పత్తుల ద్వారా పొందలేకపోవటం మూలంగా వాటి ఉత్పత్తిలో ఆసక్తి కనబరచడం లేదు. మూడవ అంశం ఇతర దేశాలలాగా కాకుండా, బహుళజాతి సాఫ్ట్వేర్ దిగ్గజాల సహకారంతో అమెరికా సాగిస్తున్న నిఘా చర్యల్ని ష్నోడెన్ బట్టబయలు చేసినప్పటికీ, భారత దేశం, వాటినేమీ పట్టించు కోవడం లేదు. చివరి అంశం పర్యవసానాలే మైనా భారత మార్కెట్ను సాధ్యమైనంత త్వరగా బహుళజాతి సంస్థలకు అప్పచెప్పటానికి ప్రస్తుత ప్రధానమంత్రి, సిద్ధమయ్యారు. బహుళజాతి ఐటి కంపెనీలకు భారత మార్కెట్, భారత ప్రధానమంత్రి ప్రీతిపాత్రమయ్యాయి. అమెరికన్ బహుళజాతి ఐటి కంపెనీల కలలకు మోడీతో సమాధానం చూడగలిగారన్న మోహన్దాస్ సారు ప్రకటనలో రెండవ సత్యం ఇక్కడ దొరుకు తుంది. అమెరికన్ కంపెనీల ప్రయోజనాలకు కొమ్ముగాస్తున్న మోడీని అమెరికన్ మీడియా ఆనందంతో కీర్తించడం సర్వసాధారణమైనదే. మోడీ సిలికాన్ వ్యాలీ పర్యటనలో అదే జరిగింది. కానీ మోడీ తన పర్యటనలో ఏమి చేసి ఉండాల్సింది? దానికి బదులు ఆయన అనంతమైన విజ్ఞానాన్ని అందించకలిగే విద్యాసంస్థలు, అపార సంపదను పెట్టుబడిగా పెట్టగలిగే వెంచర్ పెట్టుబడిసంస్థలు, కేంద్రీకరిం పబడ్డ నైపుణ్య సమూహాలన్నింటి పరస్పర సమన్వయంతో అంకుర పరిశ్రమలు వారి ఆవిష్కరణలతో సిలికాన్ వ్యాలీలో ఎలా వృద్ధి కాగలిగాయో అధ్యయనం చేసి ఉండాల్సింది. ఆయన సిలికాన్ వ్యాలీ చరిత్రను పరిశీలించి ఉంటే, ఆ ప్రాంతాన్ని అభివృద్ధి చేయటంలో అమెరికా ప్రభుత్వం నిర్వహించిన పాత్ర తెలిసి ఉండేది. సాధారణంగా భారత కంపెనీలు నూతన ఆవిష్కరణలకు విముఖంగా ఉన్న ప్రాంతంలో నూతన ఉత్పత్తుల నిర్మాణంలో ప్రభుత్వం నిర్వహించాల్సిన అదనపు పాత్రకు తగిన ప్రణాళికను మోడీ రచించగలిగేవారు. ఆ దిశలో మోడీ ఏమీ చేయటం లేదు. అనేక సందర్భాలలో మోడీ ''భారత్లో తయారీ''పై ప్రసంగిస్తుండేవారు. అనేక ఆవిష్కరణలు సిలికాన్ వ్యాలీలో చిన్న చిన్న అంకుర పరిశ్రమల ద్వారానే సాధ్యమైందన్న వాస్తవాన్ని ఆయన అధ్యయనం చేస్తే అర్థమయ్యేది. ''భారత్లో తయారీ'' ప్రణాళిక విజయసాధనకు అటువంటి అకుంర పరిశ్రమలకు ప్రోత్సాహం ఇవ్వవలసి ఉంది. ఆ రకమైన ప్రోత్సాహాన్ని అందించటానికి తగిన ప్రభుత్వం విధానాలను ఆయన రూపొం దించవలసి ఉంది. భారతదేశ ఐటి పరిశ్రమ లలో మనం చూస్తున్న అభివృద్ధి, సాఫ్ట్వేర్ పార్క్ ఆఫ్ ఇండియా ద్వారా ఉద్భవించిన ఐటి పరిశ్రమ అనుకూల భారత ప్రభుత్వ పన్నుల విధానం ద్వారానే సంభవించింది. సాఫ్ట్వేర్ పార్క్ ఆఫ్ ఇండియా క్రింద నమోదైన ఐటి కంపెనీ, అది చిన్నదైనా, పెద్దదైనా, భారత్లో ఉన్నా లేకపోయినా, అది ఎగుమతులు చేయ గలిగితే పన్ను రాయితీలకు అర్హమై ఉంటుంది. ఈ విధానం ద్వారా ప్రయోజనం పొందిన అనేక చిన్న కంపెనీలు భారతీయ కంపెనీలుగా పరిణామం చెందాయి. (ఉదాహరణకు టిసిఎస్, విప్రో, ఇన్ఫోసిస్ మొదలైనవి). గత యుపియే ప్రభుత్వం పన్ను రాయితీలను ఉపసంహరించు కుంది. ఈ పరిణామం చిన్న ఐటి కంపెనీలపై అధిక పన్ను భారాన్ని మోపుతూ అసమాన పోటీకి దారితీస్తుండగా, పెద్ద ఐటి కంపెనీలు అధిక పన్ను మినహాయింపులు, అనేక ఇతర రాయితీలను అందిస్తున్న ''ప్రత్యేక ఆర్థిక మండళ్ళకు'' తరలిపోయి అధిక ప్రయోజనాలు పొందగలుతున్నాయి. ఒక చిన్న కంపెనీ కూడా ప్రత్యేక ఆర్థిక మండలిలో 25 ఎకరాల కనిష్ట భూమిని కొనగలిగే స్థితిలో లేదు. డిఎల్ఎఫ్, షాపూర్జి సల్లోంజీ లాంటి పెద్ద రియల్ ఎస్టేట్ కంపెనీలు ప్రత్యేక ఆర్థిక మండళ్ళలో కొంత స్థలం అద్దెకు ఇస్తున్నా, వారు డిమాండు చేస్తున్న అత్యధిక అద్దెలు భరించే స్థితిలో చిన్న కంపెనీలు లేవు. ఈ నేపథ్యంలో మోడీ ప్రభుత్వం గత యుపియే ప్రభుత్వం తీసుకున్న చర్యలను రద్దు చేసి అంతకు ముందున్న స్థితిని పునరుద్ధరి స్తుందా? లేక భారీ, చిన్న కంపెనీలు ఒకేరకమైన ప్రభుత్వ రాయితీలను పొందేటట్లు విధాన నిర్ణయాన్ని ప్రకటిస్తుందా? లేదు. ఆయన అలా చేయరు. కాంగ్రెస్, బిజెపిలది ఒకే రకమైన ఆర్థిక విధానం. బిజెపికి ఎన్నికల నిధి ఇవ్వగలిగే స్తోమత చిన్న కంపెనీలకు లేదు. అందువల్ల బిజెపి చిన్న కంపెనీలను ప్రోత్సహించే ప్రశ్నే ఉదయించదు. మోడీ ప్రకటించిన ''భారత్లో తయారీ'' నినాదం ఆయన ప్రసంగాలలో తప్ప ఆచరణలో లేదు. మోడీ సిలికాన్ వ్యాలి పర్యటన ఒక ఇచ్చి పుచ్చుకునే ప్రణాళిక. ప్రభుత్వ మద్దతుతో భారతదేశంలో తమ వ్యాపారాన్ని చేసుకోమని బహుళజాతి ఐటి కంపెనీలను మోడీ ఆహ్వానిం చారు. వాళ్ళు ఆయనకు అత్యధిక ప్రచార హోదాను కల్పిస్తున్నారు. ఈ కంపెనీలన్నీ తమ దగ్గరున్న డేటాను, సమాచారాన్ని అమెరికా జాతీయ నిఘా సంస్థకు ఎప్పటికప్పుడు అంద జేస్తున్నారు. దానికి ప్రతిఫలంగా మోడీకి ఇంటర్నెట్లో, సామాజిక మాధ్యమంలో అత్యధిక ప్రచారాన్ని ఇస్తున్నారు. ఆయనకు వ్యతిరేకంగా జరిగే ప్రచారాన్ని అడ్డుకోవటం లేదా ఆలస్యం చేయటం చేస్తున్నారు (తమకు కావలసింది 8 సెకండ్లలో రాకపోతే వినియోగదారులు మరో సైట్కు మరలిపోతారు). భారతదేశ భారీ ఐటి కంపెనీలు భారత్ మార్కెట్కంటే అవుట్ సోర్సింగ్పై ఆసక్తితో ఉన్నందున, వాళ్ళు విదేశీ కంపెనీలతో సంబంధ బాంధవ్యాలను పెంచు కొని మనదేశం వెలుపల వారి మార్కెట్ను విస్తరించుకుంటున్నారు. తమకు సంబంధ బాంధవ్యాలున్న బహుళజాతి కంపెనీలను మోడీ భారత మార్కెట్కు ఆహ్వానించటం సహజంగా భారతదేశ భారీ ఐటి కంపెనీలకు అనందంగా ఉంటుంది. ఇందుకోసం భారతదేశంలో కార్పొరేట్లు, కార్పొరేట్ మీడియాల మద్దతు పొందటంలో మోడీకి ఎటువంటి సమస్యా లేదు. నరేంద్ర మోడీకి సొంత ప్రచారానికి మించి, మనదేశం యొక్క నిజమైన అభివృద్ధి సాధన ఆయన ఎజెండాలో ఉండే ప్రశ్నే లేదు. 
- - డిబెన్ దాస్ 
(స్వేచ్ఛానువాదం : కొండముది లక్ష్మీప్రసాద్)

Saturday, November 21, 2015

7వ వేతన సంఘం సిఫార్సులు అసంతృప్తికరం-నిరవధిక సమ్మేకి కేంద్ర ప్రభుత్వ ఉద్యోగుల సంఘాల నిర్ణయం


1.     వేతన సవరణ అమలు తేదీ ---1.1.2016 (ఉద్యోగుల డిమాండ్—1.1.2014)
2.    కనీస వేతనం ---ఋ.18000/- (డిమాండ్ –26,000)
3.    ఫిట్మెంట్ ఫార్ములా—బేసిక్ పే కి 2.57 రెట్లు – (డిమాండ్-బేసిక్ పే కి 3.7 రెట్లు)
4.    వార్షిక ఇంక్రిమెంటు –3 శాతం (డిమాండ్-5 శాతం)
5.    టైమ్ బౌండ్ ప్రమోషన్ –10,20,30 సంవత్సరాలకు (డిమాండ్—8,7,6,5 సంవత్సరాలకు)
6.    పే స్కేల్ స్పాన్ –40 సంవత్సరాలు (డిమాండ్—పే స్కేల్ ఓపెన్ ఎండెడ్ గా, మ్యాగ్జిమమ్ అనే పరిమితి లేకుండా వుండాలి)
7.    గరిష్ట  వేతన పెరుగుదల (బేసిక్ ప్లస్ డి ఏ పై)—14.29 శాతం (డిమాండ్—కనీసం 40 శాతం)
8.    కనీస మరియు గరిష్ట మూల వేతనాలు ---ఋ.18,000 మరియు 2,05,400 (1:11.4) –(డిమాండ్--1:8) 
9.    హెచ్ ఆర్ ఏ –తగ్గించింది (50 లక్షల జనాభాకి మించిన నగరాలకు 30 శాతం వున్నది 24 శాతం కు, 5 నుండి 50 లక్షాల వరకు జనాభా వున్న పట్టణాలకు 20 శాతం వున్నది 16 శాతం కు, 5 లక్షల లోపు వున్న స్టేషన్లకు 10 శాతం వున్నది 8 శాతం కు తగ్గించింది. (డిమాండ్-60, 40, 20 శాతం)
10.  సర్వింగ్ మరియు రిటైర్ అయిన వారికి మెడికల్ ఇన్సూరెన్స్ స్కీమ్
11.   గ్రూప్ ఇన్సూరెన్సు స్కీమ్
·         1 నుండి 5 స్కేల్సు లో ఉన్న వారికి—కంట్రిబ్యూషన్ ఋ. 1500; ఇన్సూరెన్సు—ఋ.15 లక్షలు
·         6 నుండి 9 వరకు----కంట్రిబ్యూషన్ 2500; ఇన్సూరెన్సు 25 లక్షలు
·         10 నుండి ---------కంట్రిబ్యూషన్ 5000; ఇన్సూరెన్సు—50 లక్షలు
12.  పెన్షన్ పై సిఫార్సులు
·         పే రివిజన్ కు ముందు రిటైరయిన వారికి తరువాత రిటైరయిన వారితో సమం గా పెన్షన్ ఇవ్వాలనే డిమాండ్ ను ఆమోదించింది. ఇందుకోసం 1.1.2016 కి ముందు రిటైరయిన వారి బేసిక్ పే ని నోషనల్ గా 7 వ వేతన సంఘం సిఫార్సు చేసిన సమానమయిన పే స్కేల్ మినిమమ్ వద్ద ఫిక్స్ చేసి, పాత స్కేల్ లో ఎన్ని ఇంక్రిమెంట్సు డ్రా చేస్తే అన్నీ ఇంక్రిమెంట్సును కొత్త స్కేల్ లో కలిపి(ఇంక్రిమెంటు కు 3 శాతం చొప్పున) రివైజ్డ్ నోశానల్ పే ఫిక్స్ చేసి దాని ప్రకారం పెన్షన్ రివైజ్ చేయాలి. మరో ప్రత్యామ్నాయం, పాత బేసిక్ పెన్షన్ ను 2.57 తో హెచ్చించి దానిని రివైజ్డ్ పెన్షన్ గా నిర్ణయించాలి. ఈ రెండింటిలో ఏది మంచిదనుకుంటే దానికి పెన్షనరు ఆప్షన్ ఇయ్యవచ్చు.
·         కనీస పెన్షన్—9000 (కనీస వేతనం ఋ.18000 లో సగం)
·         డి సి ఆర్ జి సిలింగు ను ఇప్పుడున్న ఋ.10 లక్షలనుండి 20 లక్షలకు పెంచింది.
·         పెన్షనర్స్ ఫిక్సెడ్ మెడికల్ అలవెన్స్ ను పెంచకుండా ఋ.500 నే కొనసాగించింది.
వేతన పెరుగుదల కేవలం 14.29 శాతం మాత్రమే ఇవ్వటం, హెచ్ ఆర్ ఏ శాతం తగ్గింపు తదితర తప్పుడు సిఫార్సులకు వ్యతిరేకముగా 27.11.2015న దేశ వ్యాపిత నిరసన ప్రదర్శనలు నిర్వహించాలని, ఆ తరువాత నిరవధిక సమ్మేకి దిగాలని కేంద్ర ప్రభుత్వ ఉద్యోగుల యూనియన్లు నిర్ణయించాయి.



Thursday, November 5, 2015

ప్రయివేటు రంగంలో రిజర్వేషన్లు -బి.వి.రాఘవులు వ్యాసం

ప్రయివేటు రంగంలో రిజర్వేషన్లు
(బి.వి.రాఘవులు )
రిజర్వేషన్లు బలహీనవర్గాలకు, అంటే వివక్షకు గురయ్యే తరగతులకు ప్రభుత్వాలు ఇచ్చే సదుపాయం. బలహీనవర్గాలను ఆదుకోవ డానికి, వారి పట్ల ఉండే వివక్షను నిర్మూలించ డానికి ప్రభుత్వాలు అనేక రకాల చర్యలు తీసుకుంటాయి. వాటిలో రిజర్వేషన్లు ఒక భాగం. ప్రభుత్వాలు తీసుకునే వాటిని సాను కూల చర్యలు అంటాం. సానుకూలంగా తీసుకునే చర్యలు రకరకాల పద్ధతుల్లో ఉండొచ్చు. ఈ చర్యల సమూహంలో ఒక భాగమే రిజర్వేషన్లు. ఏదో ఒక రకమైన సానుకూల చర్యలు ప్రతి దేశంలోనూ ఉన్నాయి. అన్ని రకాల సానుకూల చర్యలు ఒక దేశంలోనే ఉండొచ్చు. కొన్ని దేశాల్లో కొన్ని రకాల చర్యలే ఉండొచ్చు. ఆ దేశంలో ఎవరైతే బలహీన వర్గాలుగా ఉంటారో, వివక్షకు గురవుతూ ఉంటారో అటువంటి వారికి సాయం చేసే ప్రయత్నాలు అన్ని దేశాల్లోనూ జరుగు తున్నాయి. అలాగే భారతదేశంలో కులవివక్ష అనేది ప్రధానాంశంగా ఉంది. ఇప్పటికి కూడా దళితులను అంటరానివారిగా చూస్తూ, వారిపట్ల అనేక విధాలుగా, అన్ని రంగాలలోనూ వివక్ష చూపుతున్నారు. బిసిలను అంటరానివారిగా చూడకపోయినా, వివక్షకు గురిచేస్తున్నారు. ఈ అంశాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకుని, కుల వివక్షకు గురవుతున్న వారికి రిజర్వేషన్లు ఇవ్వాలని మనం కోరుతున్నాం.
మన దేశంలో మహిళల పట్ల కూడా వివక్ష చూపుతున్నారు. వివక్ష కొనసాగుతుంది కాబట్టి వారికి కూడా కొన్ని సానుకూల చర్యలు అమలు జరుపుతున్నారు. సానుకూల చర్యలలో భాగంగా స్థానిక సంస్థల్లో, ఉద్యోగాలలో మహిళలకు రిజర్వేషన్లు కల్పించారు. అలాగే వికలాంగులకు మూడు శాతం రిజర్వేషన్లు కల్పించారు. అమెరికా, దక్షిణాఫ్రికా వంటి దేశాల్లో జాతి వివక్ష ప్రాతిపదికన ఉండే వ్యత్యాసాలను, అసమానతలను అధిగమించ డానికి కొన్ని సానుకూల చర్యలను అమలు జరుపుతున్నారు. చైనాలో వెనుకబడిన తెగలు, మైనారిటి జాతులు, కొండ ప్రాంతాలకు చెందిన ప్రజలు తదితరులను సమాజంలో అభివృద్ధి చెందినవారిస్థాయికి తీసుకురావడానికి సానుకూల చర్యలను అమలు చేస్తున్నారు. ప్రపంచంలో ఏ దేశాన్ని పరిశీలన చేసినా ఏదో ఒక మోతాదులో, కొన్ని తరగతుల ప్రజలకు సానుకూల చర్యలను అమలు చేస్తున్నారు
అమెరికా మనకన్నా ముందు పెట్టుబడి దారీ, ప్రజాస్వామ్య దేశంగా అభివృద్ధి చెందింది. మనకన్నా ముందు రాజ్యాంగాన్ని, ఎన్నికల విధానాన్ని ఏర్పాటు చేసుకున్న దేశం. నూటికి 98 మంది పట్టణాల్లో నివసిస్తున్నారు. కులవివక్ష లేనటువంటి దేశం. అయినా అలాంటి దేశంలో కూడా వివక్ష మూలంగా ఇంకా సానుకూల చర్యలు అమలు జరుగు తూనే ఉన్నాయి. ఇంగ్లాండులో కూడా కొన్ని తరగతులకు సానుకూల చర్యలు అమలు జరుగుతున్నాయి. ఇంత అభివృద్ధి అయిన దేశాల్లో కూడా ఇప్పటికి ఈ సానుకూల చర్యలు కొనసాగుతూనే ఉన్నాయి. వివక్ష ఉన్నంత కాలం, బలహీనవర్గాలు ఇతర తరగతులతో సమానంగా అభివృద్ధి కాలేనంతకాలం ఇటు వంటి సానుకూల చర్యలకు డిమాండ్‌ ఉంటుంది. పాలకులు అలాంటి చర్యలను అవస రాన్ని బట్టి ఉపయోగించుకుంటారు.
ఈరోజు గుజరాత్‌లో పటేళ్ళ ఉద్యమం జరుగుతున్నది. ఇస్తే అందరికి రిజర్వేషన్లు ఇవ్వండి లేదా అందరికీ రద్దు చేయండనే నినాదంతో ఈ ఉద్యమం జరుగుతున్నది. ఇటువంటి డిమాండ్లు, ఆందోళనలు అన్ని దేశాల్లో వస్తున్నాయి. అయినా అ డిమాండ్లను బట్టి సానుకూల చర్యలేమి ఆగిపోవడంలేదు.
ప్రపంచంలో వివిధ దేశాల్లో సానుకూలమైన చర్యలు ఉన్నాయి. అన్ని దేశాల గురించి పరిశీలించకపోయినా మూడు దేశాల గురించి తెలుసుకుందాం. ఆ మూడు దేశాలే ఎందు కంటే, ఈ మూడూ విభిన్నమైన పద్ధతుల్లో ఉన్నాయి. ఆ మూడు దేశాల్లో అమెరికా ఒకటి. అమెరికాలో మహిళలు, నల్లజాతి ప్రజలకు సంబంధించి ప్రధానమైన సానుకూల చర్యలు తీసుకుంటున్నారు. వివిధ తరగతుల సామా జిక, ఆర్థిక పరిస్థితులను మెరుగు చేయడం కోసం ఈ సానుకూల చర్యలు తీసుకుంటున్నారు. అయితే ఈ రెండు తరగతులకు మాత్రమే పరిమితం చేయడం లేదు. లాటిన్‌ అమెరికన్‌ దేశాల నుండి వచ్చే స్పానిష్‌ మాట్లాడేవాళ్లు, మనలాంటి దేశాల నుండి వెళ్లిన ఆసియా జాతుల వారికి కొన్ని అవకాశాలు కల్పిస్తున్నాయి. వాళ్ల దేశ చట్టం ప్రకారం విశ్వవిద్యాలయాల్లో చదివేవాళ్లలో వైవిధ్యం ఉండాలి. ఈ వైవి ధ్యాన్ని చూపించడం కోసం ఇక్కడి నుంచి తెలివైన విద్యార్థులను తీసుకెళ్లి, వాళ్లకి స్కాలర్‌షిప్‌లను ఇచ్చి విద్యాలయాలలో చేరు కొని వైవిధ్యాన్ని చూపిస్తున్నాయి. రెడ్‌ ఇండియన్స్‌కు రిజర్వు చేసిన ప్రాంతం వారికి మాత్రమే ప్రత్యేకించి ఉంటుంది అమెరికాలో రిజర్వేషన్లు ఆ విధంగా అమలు జరుగు తున్నాయి. వైవిధ్యాన్ని పెంపొదించడం కోసం చర్యలు తీసుకుంటారు తప్ప రిజర్వేషను ఉండదు. ఇది అమెరికాలో పద్దతి. మొట్టమొదట ఈ వైవిధ్యమనేది అందరికి వర్తించలేదు. ప్రభుత్వ సహకారం పొందే వాళ్లు ఈ వైవిద్యాన్ని పాటించాలి. ప్రభుత్వం సహాయం పొందని యూనివర్సిటీలు ఉంటాయి. సంస్థలు వుంటా యి. ఈ సానుకూలమైన చర్యలు అనేవి వ్యక్తుల పట్ల చూపిస్తే రాజ్యంగానికి వ్యతిరేకం. ఈ చర్చలు, గొడవలు అమెరికాలో కొనసాగు తున్నాయి. వైవిధ్యం పాటించని కంపెనీల మీద కేసులు వేస్తాయి. వైవిధ్యం ఎందుకు లేదు అని విచారణ చేస్తారు. వైవిధ్యం లేకపోతే ఒత్తిడి చేస్తారు. ఇలాంటివి కొన్ని ఫలితాలు ఇస్తాయి. రంగు వివక్ష చాలా దుర్భరమైంది. ఈ విష యంలో ఇంకా అమెరికాలో మార్పు లేదని అంటున్నారు.
ఇక రెండో దేశం మలేషియా. 70శాతం ప్రజలు మలయా జాతికి చెందిన వారు. పాలకవర్గాలు మలయా జాతి వాళ్లే. మలయా జాతికి చెందిన వాళ్లే రాజులు. మలయా జాతికి చెందిన వాళ్లే పాలన కొనసాగించేవారు. డచ్‌వాళ్లు మలయా పాలకులు ఒప్పందం చేసుకున్నప్పుడు ఆర్థికంగా కీలకమైన ప్లాంటేషన్స్‌ను డచ్‌, ఇంగ్లీషు వాళ్లు ఆక్రమించు కున్నారు. చిన్నచిన్న పనుల్లోకి మలయా ప్రజలను నెట్టివేశారు. వెట్టిచాకిరి, గొడ్డుచాకిరి చేసే పరిస్థితుల్లోకి మలయా జాతి ప్రజలు వెళ్లిపోయారు. చైనా నుండి వచ్చిన కూలీలు పరిశ్రమలలో పనిచేసేవారు. పరిశ్రమలు ఎక్కడుంటే పట్టణాలు అక్కడ ఉంటాయి. పట్టణాల్లో చైనా వాళ్లు ఉన్నారు. గ్రామాల్లో మలయా జాతి ప్రజలు ఉన్నారు. ఆర్థిక అసమానతలు పెరిగాయి. మలేషియా కు స్వాతంతం వచ్చిన తర్వాత ఇది సామాజిక సమస్యగా తయారైంది. జాతీయ ప్రభుత్వాలు మలేజాతి ప్రజలకనుకూలంగా మలేషియాలో ఉండే ప్రతి కుటుంబానికి భూమి ఇచ్చారు. బ్యాంకుల అప్పులు, ఉద్యోగాల్లో 70శాతం ఇచ్చా రు. ఈ పాతిక ముప్ఫై సంవత్సరాలలో మలయా జాతి ప్రజల్ని అక్షరాస్యుల్ని చేయాలని, వారిలో పెట్టుబడిదారీ వర్గాన్ని తయారు చేయా లని ప్రయత్నించారు. మలయా ప్రజలను అభివృద్ధి చేయటానికి ఈ సానుకూల చర్యలను తీసుకున్నారు.
ఉత్తర ఐర్లాండ్‌: మార్క్స్‌్‌ ఇండియా గురించి రాసే దానికన్నా ముందే ఐర్లాండ్‌ గురించి రాశారు. జాతుల సమస్య గురించి రాసేటప్పుడు దీని గురించి రాసారు. ఐర్లాండ్‌ ఇంగ్లాండు పక్కనే ఉంటుంది. ఐర్లాండ్‌, ఇంగ్లాండు, స్కాట్లాండ్‌ పక్కపక్కనే ఉంటాయి. వీటన్నింటిని కలిపి గ్రేట్‌ బ్రిటన్‌ అంటారు. ఐర్లాండు ప్రధా నంగా వ్యవసాయ దేశం. ఉత్తర ఐర్లాండులో క్యాథలిక్కులు దక్షిణ ఐర్లాండులో ప్రొటెస్టెంట్లు మెజారిటిగా ఉండేవారు. మొత్తంగా ఐర్లాండులో చూసుకుంటే ప్రొటెస్టెంట్లు మెజారిటి. ఉత్తర ఐర్లాండు వీడిపోయిన తర్వాత క్యాథలిక్‌లు మైనారిటీగా మారారు. వారిని చాలా హీనంగా చూసేవారు. క్యాథలిక్కులు సాయుధ పోరాటం చేశారు. తర్వాత సంఘర్షణలను తగ్గించటం కోసం 1989లో ఫెయిర్‌ ఎంప్లాయిమెంటు చట్టం పెట్టారు. ఉపాధికి జనాభా నిష్పత్తిని పాటించడం వీటిలో ఒకటి. కొన్నిటికి అవసరమైన వారిలభ్యతను ప్రాతిపదికగా తీసుకున్నారు. ఒకవేళ అమలు జరపకపోతే కోర్టుకు వెళ్లొచ్చు. మూడు నాలుగు సార్లు విచారణ జరిపి ఆ తర్వాత చట్టపరమైన చర్యలు తీసుకుంటారు. ఆ రకంగా సంఘర్షణను నివారించడానికి చర్యలు తీసుకుంటున్నారు. ఈ మూడు దేశాలను పరిశీలిస్తే మూడు రకాల వివక్షను అధిగమించడానికి సానుకూలమైన చర్యలను ఉపయోగిస్తున్నారు.
భారతదేశం: రాజ్యాంగంలో దళితులకు విద్యా ఉద్యోగాలలో 17 శాతం రిజర్వేషన్లు గ్యారంటి చేశారు. అర్హులు లేకపోతే ఆ స్థానా లను ఖాళీగా ఉంచుతారు. జనాభా నిష్పత్తి ప్రాతిపదిక మీద రిజర్వేషన్లు ఉంటాయి. రిజర్వేషన్లలో దళితులకు, గిరిజనులకు, వెనుకబడిన తరగతులకు 50 శాతం పరిమితిని విధించారు. జనాభా శాతానికి అనుగుణంగా రిజర్వేషన్లు వర్తింపజేయాలి. అంబేద్కర్‌ కంటే ముందుగానే రిజర్వేషన్లు వచ్చాయి. బ్రిటిషు వారు కూడా రిజర్వేషన్లు అమలు జరిపారు. రిజర్వేషన్లు మొదట దళితుల కోసం రాలేదు. హిందు, ముస్లింలను విభజించటం కోసం వచ్చాయి. ప్రారంభంలో రాజకీయ రిజర్వేషన్లు ఉన్నాయి. కమ్యూనల్‌ అవార్డు పేరుతో దీనిని అమలు చేశారు. విద్య, ఉపాధిలో రిజర్వేషన్లు మొదట బ్రిటిషు ప్రాంతంలోని దక్షిణ భారత దేశంలో ప్రారంభమయ్యాయి. జాతీయోద్యమం దాన్ని అంగీకరించింది. బ్రహ్మణ వ్యతిరేక ఉద్యమం దక్షిణాన బలంగా ఉంది. జాతీయోద్యమానికి అప్పట్లో రెండు సమస్యలు ఎదురయాయి 1. బ్రిటిషు వారికి వ్యతిరేకంగా భారతీయులందరిని ఐక్యం చేయాలి. 2. మతపరమైన ప్రాతిపదిక మీద ముస్లింలను వేరుచేసి, ప్రత్యేక దేశాన్ని ఏర్పాటు చేయాలనే బ్రిటిషు వారి ప్రయత్నాన్ని ఎదుర్కోవాలి. దేశం విడిపోనక్కర్లేదని, అందరి ప్రయోజనాల పరిరక్షణ కోసమే జాతీయో ద్యమం ఉందని చెప్పారు. అటు ముస్లింలకు ఇటు దళితులకు రిజర్వేషన్లు కల్పించాలి. ఆరకంగా పాలక వర్గాలు రిజర్వేషన్లను కల్పించాయి. ప్రారం భంలో అంబేద్కర్‌ని అప్పటి కాంగ్రెసు ప్రభుత్వం ముంబయిలో ఓడించింది. ఆ తర్వాత బెంగాల్‌ నుండి ముస్లిం లీగ్‌ అభ్యర్థిగా గెల్చి రాజ్యాంగ సభ సభ్యుడయ్యారు. దేశ విభజన నిర్ణయంతో ఆ స్థానాన్ని కోల్పోయారు. కాంగ్రెస్‌ మనసు మార్చుకుని ఉప ఎన్నిక ద్వారా ఆయనను మళ్లీ గెలిపించి రాజ్యంగసభకు ఛైర్మెన్‌గా చేశారు. రాజ్యాంగంలో రిజర్వేషన్లను పొందుపర్చడంలో ఆయన కీలకపాత్ర నిర్వహించారు.
వివక్ష అనేది అనేక రూపాల్లో ఉంటుంది. సామాజిక ,ఆర్థిక, ఉపాధి, లింగ భేదంతో ఉండొచ్చు. పనుల్లో వివక్ష., వృత్తిరీత్యా వివక్ష. సంపద పరంగా వివక్ష. తదితరాలున్నాయి. అంటరానితనం వివిధ రూపాల్లో ఉంటుంది.
భారతదేశంలో కులవివక్ష ప్రధానమైనది. సమాజ నిర్మాణంలో నుంచి వచ్చిన కులవివక్ష, ఆర్థిక, సామాజిక రూపాల్లో కొనసాగు తున్నది. రుణాల్లో వివక్ష, మార్కెట్లో వివక్ష, వినిమయంలో వివక్ష చూస్తున్నాం. విద్య, వైద్య, ఉపాధి రంగాల్లో కూడా వివక్ష చూస్తున్నాం. భౌతికంగా కూడా వివక్షను చూస్తున్నాం.
సానుకూల చర్యలు కూడా అనేక రూపాల్లో ఉండవచ్చు. ఉద్యోగాల్లో రిజర్వేషన్లు, విద్యలో రిజర్వేషన్లు అటువంటివే. కోటా విధానం, అలాగే ఇంకా అనేక రూపాల్లో సంక్షేమ హాస్టళ్ళలో నూటికి నూరుశాతం దళితులు, గిరిజనులు ఉంటారు. సానుకూల చర్యల్లో రిజర్వేషన్లు అనేది ఒకటి. ఉపాధిలో వాటా కోసం ప్రయివేటురంగంలో రిజర్వేషన్లు కావాలనే డిమాండు ముందుకొచ్చింది. సరళీకరణ విధానం తర్వాత అభివృద్ధి సమస్య ముందుకు వచ్చింది. అభివృద్ధికి సంబంధించి బడ్జెట్‌లో వాటా ఉండాలి. సబ్‌ప్లాన్‌ పరంగా అభివృద్ధి పథంలో ముందుకు పోవచ్చు. బడ్జెట్‌ను ధనవంతులు ఉపయోగించుకోవడం ఇప్పుడు ఎక్కువైంది.
సరళీకరణ విధానంలో సామాజిక న్యాయం దెబ్బతింది. విద్య, వైద్య సేవలను డబ్బు రూపంలోకి మార్చారు. రక్షిత మంచినీటి పథకం స్థానంలో నీళ్లని కొనే పద్దతిని రుద్దుతున్నారు. గ్యాస్‌సబ్సీడీ, విద్యుత్‌ సబ్సిడీ తీసేస్తామం టున్నారు. ఉచితంగా పొందే సర్వీసులన్నీంటిపై ఇలా దాడి చేస్తున్నారు.
బలహీనవర్గాలకు ఉపయోగపడే ఉపాధి హామీ, మధ్యాహ్న భోజన పథకానికి, రిజర్వేషను అనేవి ప్రభుత్వ ఆధీనంలో ఉన్న వాటిలో అమలు జరుగుతాయి. ప్రభుత్వ రంగంలో కూడా కాంట్రాక్టు పద్దతి ద్వారా ఉద్యోగాలను ప్రయివేటీకరణ చేస్తూ, రిజర్వే షన్లను వమ్ము చేస్తున్నారు. ప్రభుత్వ ఆధీనంలో ఉన్న వాటిలో కూడా మినహాయింపు ఉన్నాయి. సరళీకరణ విధానాల వల్ల ఉన్న ప్రభుత్వ రంగం ప్రయివేటీకరణ అవుతున్నది.
పర్మినెంటు, కాంట్రాక్టు, ఔట్‌సోర్సింగ్‌ తదితర పేర్లతో కార్మికులను తీసుకుంటున్నపుడు రిజర్వేషన్లు అమలు కావటం లేదు. ఉన్న ప్రభుత్వ రంగాన్ని రక్షించుకుంటే రిజర్వేషన్లు ఉంటాయి. చాలా సంఘాలు మొక్కుబడిగా చేస్తున్నాయి. రాజ్యాంగంలో పెట్టిన రిజర్వే షన్లను బహిరంగంగా రద్దుచేసే శక్తి పాలక వర్గాలకు లేదు. ఈ రిజర్వేషన్లు ఉండే మూడు అంశాల కోసం పోరాటాలు చేయాలి. ప్రభుత్వ రంగాన్ని రక్షించుకోవడం, విద్యలో ప్రయివేటు రంగం ఉండకూడదనే డిమాండు చేయాలి. ప్రభుత్వ రంగాన్ని మనం రక్షించుకోవాలి. కాబట్టి ఈ సరళీకరణ విధానాలు తీసుకున్న ప్పుడు సామాజిక న్యాయం గురించి ఆలోచిం చాలి. ఉపాధి లాంటి వాటి కన్నా రాజకీయ రంగంలో రిజర్వేషన్లు ఉండాలని పాలకవర్గాలు ప్రయత్నం చేస్తాయి. పాలకవర్గాల్లో వైవిధ్యం ఉండాలని కోరుకుంటారు.100మంది పెట్టుబడి దారులుంటే కొంతమంది దళితులు ఉండటం, కొంత మంది ముస్లింలు ఉంటే పాలక వర్గాలకు లాభం. సానుకూలమైన చర్యలు అనేవి పెట్టుబడిదారులకు ఉపయోగపడేవి తప్ప విప్లవాలను ఉధృతం జ్ఞాపకం పెట్టుకోవాలి.
పెట్టుబడిదారులకు ఇప్పుడు ప్రభుత్వ రంగ అవసరం తీరిపోయింది కాబట్టి రద్దు చేయమంటున్నారు. ప్రభుత్వ రంగం ఉంటే కొన్ని ప్రయోజనాలు పొందవచ్చు. కాబట్టి మనం ఉంచమంటున్నాం. ఇతర అంశాలలో రిజర్వేషన్లు సక్రమంగా అమలు జరగకపోయినా రాజకీయ రిజర్వేషన్లు బలహీనవర్గాల్లో పకడ్బందీగా అమలు జరుగుతున్నాయి. రాజకీ య రిజర్వేషన్లు పాలకవర్గాలను సృష్టించడా నికి ఒక మార్గం. సామాజిక న్యాయం కోసం జరిగే పోరాటంలో ప్రైవేటురంగంలో రిజర్వే షన్ల కోసం జరిగే పోరాటం ముఖ్యమైన అంశంగా ఉంది.
ప్రయివేటు రంగంలో రిజర్వేషన్లు వద్దు అనే వాదనకు, రిజర్వేషన్లను రద్దు చేయాలి అనే వాదనకు పెద్ద వ్యతాస్యం లేదు. కొత్త వాదన ఏమిటంటే విదేశీ పెట్టుబడులు వస్తే మనదేశం అభివృద్ధి అవుతుంది. సమ్మెలు, ఆందోళనలు చేస్తే విదేశీ పెట్టుబడులు రావనే పేరుతో కార్మికుల సమ్మెలు, ఆందోళనలపై ఆంక్షలను విధిస్తున్నారు. కార్మిక చట్టాలు అమలు చేస్తే విదేశీ పెట్టుబడులు రావు. అలాగే సరళీకరణ విధానాలకు, రిజర్వేషన్లకు పొత్తు కుదరదని ప్రచారం చేస్తున్నారు. సరళీకరణ విధానంలో మార్కెట్టు అన్ని అంశాలను నిర్ణయం చేయాలి. చట్టాలు యజ మానుల కనుకూలంగా, పట్టువిడుపులతో వినియోగించుకొనే విధంగా ఉండాలి. రిజర్వే షన్లు యజమాని తన అవసరాలకను గుణంగా కార్మికులతో వ్యవహరించటానికి అటంకం కల్పిస్తాయి. అందువలన ప్రయివేటీకరణ విధా నాలు తీవ్రమౌతున్న క్రమంలో విదేశీ పెట్టుబ డుల రాక, అభివృద్ధి పేరుతో పాలకవర్గాలు రిజర్వేషన్లకు మొత్తంగా ఎసరు పెడుతున్నాయి.
ప్రైవేటు రంగంలో రిజర్వేషన్లు కల్పించ టానికి బిజెపి వ్యతిరేకంగా ఉంది. ప్రభుత్వ రంగంలో ఉన్న రిజర్వేషన్లను సైతం రద్దు చేయాలని ఆర్‌యస్‌యస్‌, బిజెపిలు చర్చను ప్రారంభించాయి. నిరుద్యోగం పెరిగే కొద్ది దళి తులు, గిరిజనుల్లో చేరితే మాకు కూడా ఉద్యోగాలు వస్తాయన్న ఆశలు పెరుగుతున్నాయి.
ప్రయివేటు రంగంలో రిజర్వేషన్లు ్ల వస్తే బాగుపడతామని అనుకునేవాళ్లు చాలా మంది ఉంటారు. మధ్యతరగతి వాళ్ళు ప్రయివేటు రంగంలో రిజర్వేషన్ల పట్ల ఆసక్తిగా ఉన్నారు. ప్రైవేటురంగంలో రిజర్వేషన్లపై ఆసక్తి ఉన్న తరగతుల నన్నిటినీ సమీకరించాలి. రిజర్వే షన్లతో పాటు సబ్‌ప్లాన్‌ కోసం జరుగుతున్న ఆందోళనలోనూ వీరిని భాగస్వాములుగా చేయాలి. ఈ విధంగా ఒక్కో మెట్టు ఎక్కుతూ ఆందోళన బలోపేతమైతేనే, ఈ కోర్కెలను సాధించుకోవటం సాధ్యమౌతుంది. సామాజిక న్యాయానికి సంబంధించిన ఈ ముఖ్యమైన అంశం మీద మనం కృషి చేయాల్సిన అవసరం ఉంది.
- బి వి రాఘవులు
రచయిత సిపిఎం పొలిట్‌బ్యూరో సభ్యులు