Thursday, April 24, 2014

కాంగ్రెస్, బి జె పి ప్రభుత్వాలు అమలు చేసిన సరళీకరణ-ప్రపంచీకరణ-ప్రయివేటీకరణ విధానాల వినాశకర ఫలితాలు

1991 లో పి.వి.నరసింహారావు ప్రభుత్వము నూతన ఆర్థిక విధానాల పేరుతో సరళీకరణ, ప్రపంచీకరణ, ప్రయివేటీకరణ విధానాలను ప్రవేశ పెట్టింది. ఈ విధానాలనే నయా ఉదార వాడ ఆర్థిక విధానాలని అంటారు. ఈ విధానాల సారాంశం:

1.    విదేశీ పెట్టుబడులు, సరుకులు, సేవలు మన దేశం లోకి స్వేచ్ఛగా రావటానికి అనుమతించాలి(ప్రపంచీకరణ)

2.   ఇందుకు వున్న అన్నీ ఆంక్షలను తొలగించాలి(సరళీకరణ)

3.   ప్రభుత్వము ప్రజా సంక్షేమం పై, వ్యవసాయం పై, మౌలిక వసతుల నిర్మాణం పై ఖర్చు చేయకూడదు. ప్రభుత్వ రంగానికి రిజర్వు చేయబడిన రంగాలనుండి ప్రభుత్వము వైదొలగి  ప్రయివేటు రంగానికి అప్పగించాలి. ప్రభుత్వ రంగ సంస్థలను ప్రయివేటుపరం చేయాలి(ప్రయివేటీకరణ)

4.   ఆర్థిక వ్యవస్థని విచ్చలవిడిగా లూటీ చేసేందుకు అంతర్జాతీయ ఫైనాన్సు పెట్టుబడిని  దానితో మిలాఖత్ అయిన భారత పెట్టుబడిదారీ వర్గాన్ని అనుమతించాలి.

పి.వి.నరసింహారావు ప్రభుత్వ హయాములో ఈ విధానాల అమలు ప్రారంభం కాగా వాజపాయి ప్రభుత్వము మరింత వేగముగా కొనసాగించింది. మన్మోహన్ సింగ్ యూపీ ఏ 1 ప్రభుత్వ హయాములో మద్దతిచ్చిన వామపక్షాల ఒత్తిడివలన వీటి అమలు వేగం తగ్గింది. కానీ యు పి ఏ 2 ప్రభుత్వము వామపక్షాల మద్దతు అవసరం లేకుండా ఏర్పడినందున ఈ విధానాల అమలు వేగం మళ్ళీ పెరిగింది.

రాజ్యసభలో బి జె పి నాయకుడు అరుణ్ జైట్లీ, 114.2.2014న “మోడినామిక్స్” అనే పుస్తకాన్ని ఆవిష్కరిస్తూ ఈ క్రింది విధముగా చెప్పారు:

“బి జె పి పార్టీ సైద్ధాంతిక ఆలోచనలో సహజ భాగం ఆర్థిక సంస్కరణల అమలు. కాబట్టే బి జె పి ప్రధానమంత్రిగా వాజపాయి, సంస్కరణల అమలును సులభముగా చేయగలిగారు. కానీ ఆర్థిక వ్యవస్థలో నియంత్రణలుండాలనే సిద్ధాంతం  వున్న కాంగ్రెస్ పార్టీ తరఫున ప్రధాన మంత్రిగా వున్న పి.వి.నరసింహారావు కు ఈ నియంత్రణల ధోరణిని అధిగమించి సంస్కరణలు ప్రారంభించటం చాలా కష్టమయిన పని”. 

ఈ విధముగా బి జె పి నాయకుడు అరుణ్ జైట్లీ, సంస్కరణలు ప్రారంభించటం అనే కష్ట సాధ్యమయిన పనిని చేసినందుకు పి.వి.నరసింహారావును అభినందించారు. వాజపాయి ప్రభుత్వము బి జె పి పార్టీ సహజ సిద్ధాంతమే సంస్కరణలకి(ప్రయివేటీకరణకి) అనుకూలం కాబట్టి వాటిని తేలికగా అమలు చేయగలిగిందని అన్నారు. కాబట్టి కాంగ్రెస్ కన్నా బి జె పి మరింత తేలికగా మరింత వేగముగా ఈ నయా ఉదార వాద ఆర్థిక విధానాలను అమలు చేయగలదని, అదే తమ గొప్ప అని బి జె పి నాయకులు స్పష్టముగా చెపుతున్నారు.

1991 నుండి కాంగ్రెస్, బి జె పి ఏ ప్రభుత్వమున్నా అమలు చేసిన  ఈ విధానాల వలన జరిగిందేమిటి? ఈ విధానాల ఫలితాలు వినాశకరంగా వున్నాయి.

  •          విపరీతముగా పెరిగిన సంపద కేంద్రీకరణ- అక్రమముగా విదేశాలకు దేశ సంపద తరలింపు: ఈ విధానాల వలన సంపద కేంద్రీకరణ విపరీతముగా పెరిగింది. 2014 నాటికి మన దేశములో అత్యంత ధనికులుగా వున్న  70 మంది డాలర్ బిలియనీర్ల ( బిలియన్ డాలర్లు అంటే ప్రస్తుతం సుమారు ఋ.6300 కోట్లకు సమానము. కనీస సంపద ఇంత వున్న వ్యక్తిని డాలర్ బిలియనీర్ అంటారు) సంపద రు. 24,00,000 కోట్లు. ఇది మన దేశ స్థూల జాతీయ ఉత్పత్తిలో 25 శాతం!

·        నిధుల అక్రమ తరలింపు 1947 లో స్వాతంత్ర్యం వచ్చినప్పటి నుండి ఇప్పటి వరకూ మన దేశము నుండి విదేశాలకు అక్రమముగా తరలించబడిన సంపద రు. 20.92 లక్షల కోట్లు. ఇందులో 1947 నుండి 2009 వరకూ తరలించబడింది 9.64 లక్షల కోట్లు కాగా  2008-10 మధ్య రెండు సంవత్సరాల కాలం లోనే  రు. 11.28 లక్షల కోట్ల సంపద తరలించబడింది.

·        శ్రమశక్తి సృష్టించిన నికర విలువలో వేతనాల వాటా తగ్గి లాభాల వాటా పెరిగింది(శ్రమ దోపిడి పెరుగుదల)   సరుకుల తయారీ రంగములో 1980 నుండి 2010 వరకూ శ్రమశక్తి ఉత్పాదకత 5 రెట్లు పెరిగింది. కానీ  శ్రమశక్తి  సృష్టించిన నికర విలువలో వేతనాల వాటా 1981-82 లో 30 శాతం వుండగా  1992-93 నాటికి 19 శాతానికి, 2010-11 లో 12 శాతానికి పడి పోయింది. లాభాల వాటా 70 శాతం నుండి 88 శాతానికి పెరిగింది.

·         సహజ వనరుల లూటీ : బొగ్గు, ఇనుప ఖనిజం, స్పెక్ట్రమ్, భూమి, సహజ వాయువు తదితర సహజ వనరులన్నింటి  లూటీ జరిగింది. ఇందుకు సంబంధించిన కొన్ని ఉదాహరణలు-2జి కుంభకోణం రు.1,76,000 కోట్లు; బొగ్గు గనుల కుంభ కోణం రు.1,86,000 కోట్లు; సహజ వాయువు (తూర్పు గోదావరి జిల్లాలో గ్యాస్ నిక్షేపాలు అంబానీకి కట్టబెట్టి వారికి గ్యాస్ కు అతి ఎక్కువ రేటు చెల్లించటం) రు.1,00,000 కోట్లు ; గుజరాత్ లో మోడి ప్రభుత్వము ఆదానీలకు 6700 హెక్టార్ల భూమి అతి తక్కువ రేటుకు ఇచ్చినందున ప్రభుత్వానికి నష్టం రు.10,000 కోట్లు! కొద్ది సంవత్సరాల క్రితం వేసిన ఒక అంచనా ప్రకారం 1991 నుండి జరిగిన ఇటువంటి కుంభకోణాల విలువ రు.73 లక్షల కోట్లు!

·        కార్పొరేట్సుకు,  సంపన్నులకు ప్రపంచములోనే అతి తక్కువ  పన్నులు:  స్థూల జాతీయ ఉత్పత్తి లో పన్నుల నిష్పత్తి బ్రెజిల్ లో 24.5 శాతం, దక్షిణ ఆఫ్రికాలో 26.5 శాతం కాగా మన దేశములో 15 శాతమే వున్నది.  ఇందుకు కారణం కార్పొరేట్సుకు సంపన్నులకు వారి ఆదాయాలపై విధించే పన్ను స్వల్పముగా వుండటమే. మొత్తం పన్నులలో  ఆదాయాలపై విధించే పన్ను అమెరికాలో 75 శాతం కాగా మన దేశములో 37.7 శాతమే.

·        కార్పొరేట్సుకు, సంపన్నులకు భారీ స్థాయిలో పన్ను రాయితీలు:  కార్పొరేట్సు పై, సంపన్నులపై వేసే పన్నులు ఇంత తక్కువ స్థాయిలో వున్నప్పటికి అందులో కూడా భారీ రాయితీలిస్తున్నారు.  2008-09 నుండి 2012-13 వరకు సంపన్నులకు, కార్పొరేట్సుకు భారతప్రభుత్వము ఇచ్చిన పన్ను మినహాయింపుల మొత్తం రు.23.84 లక్షల కోట్లు. ఇందులో 2012-13 లో ఇచ్చిన మినహాయింపులు రు.5.74  లక్షల కోట్లు.

కాబట్టి శ్రమ దోపిడి, సహజ వనరుల లూటీ, స్వల్ప పన్నులు, వాటిలో కూడా భారీ మినహాయింపులు తదితర మార్గాల ద్వారా సంపద కేంద్రీకరణ, విదేశాలకు అక్రమముగా సంపద  తరలింపు జరుగుతున్నది.

·        విదేశాలకు పెట్టుబడుల తరలింపు:  ఇతర దేశాల నుండి మన దేశానికి ఎఫ్ డి ఐ లు రావటమే  గాక ఈ విధానాల వలన మన దేశ బడా పెట్టుబడిదారులు తమపెట్టుబడులను విదేశాలకు తరలిస్తున్నారు. 2008ఏప్రిల్  నుండి2014జనవరి  వరకు విదేశాలనుండి మన దేశానికి  రు. 16.47 లక్షల కోట్ల ఎఫ్ డి ఐ రాగా మన దేశము నుండి విదేశాలకు తరలి వెళ్ళిన ఎఫ్ డి ఐ  రు. 6,30,000 కోట్లు.

·        వ్యవసాయ రంగం లో సంక్షోభం: ఈ విధానాల వలన  వ్యవసాయం సంక్షోభంలో పడి 1997-2014 మధ్య కాలములో 2,75,000 మండి రైతులు ఆత్మ హత్య  చేసుకున్నారు. 1991-2011 మధ్య 1.5 కోట్ల మంది రైతులు వ్యవసాయం నుండి తప్పుకున్నారు.

·        పెరగని ఉద్యోగిత:  2004-05నుండి 2009-10 వరకు ఆర్థిక వ్యవస్థ మంచి ఊపులో సగటున సంవత్సరానికి 8 శాతం పెరిగినా ఈ కాలం లో ఉద్యోగిత సంవత్సరానికి 0.8 శాతమే పెరిగింది. కానీ ఇదే కాలం లో జనాభా సగటున 1.5 శాతం పెరిగింది. రెగ్యులర్ ఉద్యోగాలు తగ్గి క్యాజువల్, కాంట్రాక్ట్, అవుట్సోర్సింగ్ తదితర స్వల్ప వేతనాల ఉద్యోగాలు మాత్రమే వస్తున్నాయి.

·        సబ్సిడీల కోత:  ఒక వంక సంపన్నులకు భారీ స్థాయిలో పన్నుల రాయితీలివ్వటంతో పాటు  సహజ వనరుల లూటీకి, శ్రమశక్తి  దోపిడీకి అవకాశాలు కలిపిస్తూ మరో వంక సామాన్యులకిస్తున్న సబ్సిడీలు రద్దు చేయటం జరుగుతున్నది. గత మూడు సంవత్సరాలలో ఆహారం, ఎరువులపై రు.78000 కోట్ల సబ్సిడీకి కోతపెట్టారు.

·        ప్రభుత్వ రంగం అమ్మకం:  2009-10 నుండి 2012-13 వరకు  ప్రభుత్వ రంగ వాటాల అమ్మకం ద్వారా ప్రభుత్వము రు.91,000 కోట్లు సేకరించింది.(వామపక్షాల మద్దతుపై ఆధారపడినందున యూపీఏ 1 ప్రభుత్వము 2004-05 నుండి 2008-09 వరకు రు.9000 కోట్ల డిజిన్వేస్టుమెంటు మాత్రమే చేయగలిగింది)
 
·        ప్రపంచీకరణ పాలయినందున ఒడిదుడుకులనెదుర్కొంటున్న ఆర్థిక వ్యవస్థ : 1991 లో మన దేశ స్థూల జాతీయ ఉత్పత్తిలో విదేశీ వాణిజ్యం (ఎగుమతులు, దిగుమతులు కలిపి) వాటా 14 శాతమే కాగా ఇప్పుడది 50 శాతం అయింది. మన ఆర్థిక వ్యవస్థ ప్రపంచీకరణకు ఇది నిదర్శనం. 2012-13 లో సరుకుల విదేశీ వాణిజ్యములో ఏర్పడిన లోటు స్థూల జాతీయ ఉత్పత్తిలో 10 శాతం. సరళీకరణ విధానాలు విదేశీ ఫైనాన్సు పెట్టుబడులు మన దేశం లోకి స్వేచ్ఛగా రావటానికి, పోవటానికి అనుమతిస్తున్నందున అవి వెళ్ళేటప్పుడు మన ఆర్థిక వ్యవస్థ ఒడిదుడుకులకు లోనవుతున్నది.

·        విదేశీ పెట్టుబడులను సంతోష పరచటమే ప్రభుత్వ విధానముగా మారింది: విదేశాలనుండి పెద్ద ఎత్తున వస్తున్న ఫైనాన్సు పెట్టుబడులు అలిగి ఇక్కడినుండి వెళితే ఆర్థిక వ్యవస్థ ద్రవ్య సంక్షోభాన్ని ఎదుర్కొంటుంది. కాబట్టి విదేశీ ఫైనాన్సు పెట్టుబడులను సంతోషముగా వుంచేందుకు వాటికి అధిక లాభాలు కలిగించటమే ప్రభుత్వము ప్రధాన కార్యక్రమం  అయింది.

·        పతనమవుతున్న ప్రజల ఆర్థిక పరిస్థితి: ఈ  విధానాల కారణముగా ప్రజల ఆర్థిక పరిస్థితి  దిగజారుతున్నది.

Ø పట్టణ దారిద్ర్య రేఖ కి దిగువన వున్న వారు (రోజుకి తలకి 2100 కేలరీల శక్తినిచ్చే కనీస ఆహారం దొరకని వారు)  పట్టణ జనాభాలో 1993-94 లో 57 శాతం వుండగా ఇది 2009-10 నాటికి 73 శాతానికి పెరిగింది. 

Ø గ్రామీణ దారిద్ర్య రేఖకి దిగువన వున్న వారు (రోజుకి తలకి 2200 కేలరీల శక్తినిచ్చే కనీస ఆహారందొరకని వారు)  గ్రామీణ జనాభాలో 1993-94 లో 58.5 శాతం వుండగా 2009-10 నాటికి 76 శాతం అయ్యారు.

Ø  5 సం. లోపు వయసు వున్న పిల్లలలో సగం మండి పోషకాహారం లేక బరువు తక్కువగా వున్నారు. 60 శాతం మాహిళలు రక్త హీనతతో బాధపడుతున్నారు.

Ø దేశములో వున్న మొత్తం 33 కోట్ల కుటుంబాలలో 57 శాతానికి రక్షిత త్రాగు నీటి సౌకర్యం లేదు. 53 శాతానికి టాయిలేట్ సౌకర్యం లేదు. ఈనాటికీ 26 శాతం మండి నిరక్షరాస్యులుగా వున్నారు.

·        ప్రజల  కొనుగోలు  శక్తి పతనం  పైన తెలియ జేసిన విధముగా నికర విలువలో వేతనాల వాటా తీవ్రముగా తగ్గినందున, వ్యవసాయం సంక్షోభములో పడినందున, దారిద్ర్యం, నిరుద్యోగం పెరిగినందున  ప్రజల కొనుగోలు శక్తి తీవ్రముగా పడి పోయింది. ప్రయివేటు వినిమయ ఖర్చు (ఇది ప్రజల కొనుగోలు శక్తిని తెలియ జేస్తుంది) పెరుగుదల 2003-04 నుండి 2007-08 మధ్య కాలములో 8 శాతం వుండగా 2012-13 లో 4 శాతానికి పడి పోయింది.

·        తగ్గిన ప్రభుత్వ ఖర్చు:  అంతర్జాతీయ ద్రవ్య పెట్టుబడి, ఆర్థిక వ్యవస్థలో ప్రభుత్వ జోక్యము తనకి అనుకూలముగా, ప్రజలకి వ్యతిరేకముగా వుండాలని కోరుకుంటుంది. ప్రజా సంక్షేమం పై, మౌలిక వసతుల నిర్మాణం పై, వ్యవసాయ రంగం పై  పెట్టె ఖర్చు తగ్గించి తద్వారా బడ్జెట్ లోటును తగ్గించాలని కోరుకుంటుంది.  బడ్జెట్ లోటు స్థూల జాతీయ ఆదాయం లో  3 శాతానికి మించకుండా వుండే లక్ష్యము  పెట్టుకుని క్రమముగా దీనిని సాధించాలని  షరతు విధిస్తుంది. ప్రభుత్వాలు అవి కాంగ్రెస్ నాయకత్వములో ఏర్పడినా, బి జె పి నాయకత్వములో ఏర్పడినా ,  ఈ విధానాన్ని అమలు చేస్తున్నాయి. దీని ఫలితముగా మౌలిక వసతులు, ప్రజా సంక్షేమం పై ప్రభుత్వ ఖర్చు క్రమముగా తగ్గుతున్నది. 2008-09 నుండి 2012-13 మధ్య కాలములో ప్రభుత్వ వినిమయ ఖర్చు పెరుగుదల 8.5 శాతం వుండగా 2013-14 లో అది సగానికి తగ్గి 4.4 శాతమే అయింది.

·        ధరల పెరుగుదల : ద్రవ్యోల్బణం (ధరల పెరుగుదల)  సగటున సంవత్సరానికి 9 శాతం వుంటున్నది. ఆహార ధాన్యాల ద్రవ్యోల్బణం మరింత ఎక్కువగా, 10 శాతం పైన వుంటున్నది.

·        ఆర్థిక మాంద్యం : ప్రజల వినిమయ ఖర్చు, ప్రభుత్వ వినిమయ ఖర్చు తగ్గుతున్నందున మార్కెట్లో డిమాండు తగ్గి, తదనుగుణముగా సరుకుల ఉత్పత్తి పెరుగుదల కూడా తగ్గింది. 2010-11 లో స్థూల జాతీయ ఉత్పత్తి పెరుగుదల 9.32 శాతం వుండగా అది 2012-13 లో సగానికి తగ్గి 4.5 శాతమే అయింది. మ్యాన్యుఫాక్చర్ రంగం (తయారీ రంగం) లో 2012-13 లో  1.4 శాతం పెరుగుదల వుండగా అది 2013-14 లో మైనస్(-) 0.2 శాతమయింది. అంటే అంతకి ముందు సంవత్సరం కన్నా తగ్గింది. మరి కొన్నిసంవత్సరాలు ఆర్థిక వ్యవస్థ ఇదే విధముగా మాంద్యం లో వుంటుందని  అంచనా వేస్తున్నారు.

·        ఋణ భారం తో సతమతమవుతున్న కార్పొరేట్లు :క్రెడిట్  సూయిస్  అనే సంస్థ చేసిన అధ్యయనం ప్రకారం 2013 నవంబరులో అది పరిశీలించిన మొత్తం 3700 లిస్టెడ్ కంపెనీలలో మూడవ వంతు(34 శాతం) కంపెనీల ఆదాయం అవి చేసిన అప్పుల పై వడ్డీ చెల్లించటానికి సరిపోవటం లేదు. పది భారీ కార్పొరేట్ కంపెనీల అప్పు 2006-07 లో రు.99300 కోట్లు కాగా అది 2012-13 నాటికి రు. 6,31,024 కోట్లు అయింది. వీటిలో ఐదు కంపెనీలకు( జి‌వి‌కే, జి‌ఎం‌ఆర్, లాంకో, వీడియొకాన్,ఎస్సార్) వచ్చే ఆదాయం అవి చేసిన  అప్పులపై వడ్డీ చెల్లించటానికి సరిపోవటం లేదు.

·        మరి కొన్ని సంవత్సరాలు ఆర్థిక మాంద్యం  కొనసాగే పరిస్థితి : కనీసం 2018 వరకు భారత దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థ పెరుగుదల రేటు తక్కువ స్థాయిలో, 5-6 శాతం మధ్య వుంటుందని నిపుణుల అంచనా.

కాబట్టి కాంగ్రెస్,  బి జె పి ల వినాశకర ఆర్థిక విధానాలను తిరస్కరించాలి. ప్రత్యామ్నాయ ఆర్థిక విధానాల కోసం ఉద్యమించాలి.


Wednesday, April 23, 2014

ధరల పెరుగుదల సమస్యపై సి పి ఎం, కాంగ్రెస్, బి జె పి ల ఎన్నికల ప్రణాళికలలో ఏముంది?

సి పి ఎం ఎన్నికల ప్రణాళిక

పెరుగుతున్న నిత్యావసరాల ధరలను అదుపు చేయటానికి దిగువన పేర్కొన్న చర్యలు తీసుకోవాలని సి పి ఎం ప్రతిపాదిస్తున్నది:
  1. పెట్రోలియం ఉత్పత్తుల ధరల నియంత్రణ విధాన వ్యవస్థను తిరిగి ప్రవేశ పెట్టటం
  2. పెట్రోలియం ఉత్పత్తులపై కేంద్ర ఎక్సైజు మరియు కస్టంసు పన్నుల తగ్గింపు
  3. సహజవాయు ధరలపై నియంత్రణ  మరియు కేజీ బేసీన్ గ్యాస్ ధరల పెంపు ఉపసంహరణ
  4. వ్యవసాయ ఉత్పత్తుల ముందస్తు ట్రేడింగ్ పై నిషేధం
  5. అత్యవసర వస్తువుల అక్రమ నిల్వలు, బ్లాక్ మార్కెటింగ్ పై కఠిన చర్యలు మరియు అందుకోసం అత్యవసర వస్తువుల చట్టం లోని అంశాల పటిష్టీకరణ
  6. గోదాములు, గిడ్డంగులలో ప్రయివేటు నిల్వలను వెల్లడించే నిబంధనలను పటిష్ట పరచటం
  7. ప్రజా పంపిణీ వ్యవస్థను పటిష్ట పరచటం, పెరుగుతున్న ధరలను అదుపులో పెట్టేందుకు ప్రభుత్వ గోదాములలో వున్న అదనపు నిల్వలను వివేకముతో ఉపయోగించటం
  8. ధరలు అధికముగా వుండి పెరుగుతున్నప్పుడు ఆహార ధాన్యాల ఎగుమతులను నియంత్రించటం
  9. అత్యవసర ఔషధాల ధరలను నియంత్రించటం
  10. ఎలెక్ట్రిసిటీ ధరల పెరుగుదలకి కారణమయిన ఎలెక్ట్రిసిటీ చట్టం 2003 ని సమీక్షించటం 
కాంగ్రెస్, బి జె పి ల ఎన్నికల ప్రణాళికలు

కాంగ్రెస్ ఎన్నికల ప్రణాళికలో ధరల పెరుగుదల ను నియంత్రించేందుకు తీసుకుంటున్న చర్యలను కొనసాగిస్తామని వుంది.  మన లక్ష్యం ఆర్థిక వ్యవస్థ అధిక పెరుగుదల అయినప్పుడు ఒక మోస్తరుగా ధరల పెరుగుదల వుంటుందని, అయితే ద్రవ్య విధానాన్ని రూపొందించేటప్పుడు రిజర్వు బ్యాంకు ఒక వంక ఆర్థిక వ్యవస్థ పెరుగుదలకి మరొక వంక ధరల స్థిరత్వానికి మధ్య సమతుల్యత సాధించాలని, వున్నది.
బి జె పి ఎన్నికల ప్రణాళికలో ధరల పెరుగుదలని అరికట్టేందుకు అక్రమ నిల్వదారులపై, బ్లాక్ మార్కెటిర్లపై కఠిన చర్యలు తీసుకునేందుకు ప్రత్యేక కోర్టులు ఏర్పాటు చేస్తామని, ధరల స్థిరికరణ నిధిని ఏర్పాటు చేస్తామని, ఫుడ్ కార్పొరేషన్ ను మూడు ముక్కలుగా చేస్తామని,  దేశం మొత్తం ఒకే మార్కెట్ గా తయారు చేయాలని, వుంది.
ధరల పెరుగుదలకి అసలు కారణాలను కాంగ్రెస్, బి జె పి ల ఎన్నికల ప్రణాళికలు పట్టించుకోటం లేదు. పెట్రోల్, గ్యాస్ ధరల పెరుగుదల వలన రవాణా ఛార్జీలు, ఎలక్ట్రిసిటీ ఛార్జీలు(గ్యాస్ తో ఎలక్ట్రిసిటీ ఉత్పత్తి జరుగుతున్నది), రసాయన ఎరువుల(పెట్రోలియం ఉత్పత్తులను ఎరువుల తయారీలో వాడతారు) ధరలు పెరుగుతున్నాయి.
పెట్రోల్ , పెట్రోలియం ఉత్పత్తుల రేట్లు తగ్గించేందుకు ప్రభుత్వమే గతములో వాటి ధరలను నిర్ణయించేది. అందుకు అవసరమయిన సబ్సిడీలిచ్చేది. కాంగ్రెస్, బి జె పి లు దీనిని గురించి మాట్లాడటం లేదు. పెట్రోల్ ధరలను ప్రభుత్వమే నిర్ణయించే విధానాన్ని ఎత్తి వేయటం బి జె పి హయాములోనే ప్రారంభమయింది. కాంగ్రెస్ దానిని కొనసాగించింది. కె జి బేస్ గ్యాస్ ను అంబానీల కు ఇచ్చి వారినుండి అత్యంత ఎక్కువ ధరకు ప్రభుత్వము కొంటున్నందున గ్యాస్ ధరలు పెరుగుతున్నాయి. అంబానీల ఈ దోపిడీకి కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వము అనుమతిస్తున్నది. బి జె పి దీనిని వ్యతిరేకించకుండా సహకరిస్తున్నది.
ముందస్తు ట్రేడింగ్(ఫార్వర్డ్ ట్రేడింగ్)అనే జూదగొండి ట్రేడింగ్ వలన వ్యవసాయోత్పత్తుల ధరలు పెరుగుతున్నాయి. కానీ ఈ ఫార్వర్డ్ ట్రేడింగ్ రద్దు చేస్తామని కాంగ్రెస్ గాని, బిజెపి గాని అనటం లేదు.  ప్రభుత్వ గోదాముల్లో భారీగా నిల్వలు వున్నందున ముక్కి పోయి పాడవుతున్న ధాన్యాన్ని తక్కువ ధరకు చవుక దుకాణాల ద్వారా ప్రజలకి అందించి ధరలు తగ్గించ వచ్చు. కానీ ఈ పని చేస్తామని కాంగ్రెస్ గాని, బి జె పి గాని అనటం లేదు.
ఎలెక్ట్రిసిటీ చట్టం 2003 ను బి జె పి ప్రభుత్వము తెచ్చింది. విదేశీ, స్వదేశీ ప్రయివేటు ఎలెక్ట్రిసిటీ ఉత్పత్తి కంపెనీలను పెద్ద ఎత్తున అనుమతించి వాటికి భారీ లాభాలు గ్యారంటీ చేసేందుకు ఎలెక్ట్రిసిటీ ధరలు పెంచటం దీని సారాంశం. బి జె పి ప్రభుత్వము ఈ చట్టం తేగా కాంగ్రెస్ దీనిని కొనసాగించింది. ఈ ప్రజావ్యతిరేక చట్టాన్ని మార్చేందుకు కాంగ్రెస్ గాని, బిజెపి గాని సుముఖముగా లేవు.
బ్లాక్ మార్కెటీర్లను శిక్షించేందుకు ప్రత్యేక చర్యలు తీసుకుంటామని షరా మామూలే అన్న పద్ధతిలో  బి జె పి అంటున్నది. రిజర్వు బ్యాంకు తన ద్రవ్య విధానంలో  సమతుల్యతని పాటించి ధరలు మరీ పెరగకుండా చూడాలని కాంగ్రెస్ అంటున్నది.

కాంగ్రెస్, బి జె పి లు  ధరల పెరుగుదల సమస్యని పరిష్కరించేందుకు సుముఖముగా లేవని వీరి ఎన్నికల ప్రణాళికలు తెలియ జేస్తున్నాయి. ఇందుకు భిన్నముగా సి పి ఏం ఎన్నికల ప్రణాళిక ధరల పెరుగుదల సమస్యకు నిజమయిన పరిష్కారాలను ప్రతిపాదించింది.


Monday, April 21, 2014

కార్మిక వర్గ సమస్యలపై సి పి ఎం, కాంగ్రెస్, బి జె పి ల ఎన్నికల ప్రణాళికలు ఏమి చెపుతున్నాయి?

సిపిఎం ఎన్నికల ప్రణాళికలో ముఖ్యాంశాలు

1.     కనీస వేతనం రు.10000/- వుండాలి. ధరల పెరుగుదలకు అనుగుణముగా దానిని పెంచాలి. ఈ విధానాన్ని చట్టబద్ధం చేయాలి.

2.    కార్మిక చట్టాలను పకడ్బందీగా అమలు జరపాలి. దీనిని పర్యవేక్షించేందుకు కార్మిక శాఖను పటిష్టం చేయాలి. తగినంత మంది అధికారులను, సిబ్బందిని నియమించాలి.  

3.    అసంఘటిత కార్మికుల సాంఘిక సంక్షేమ చట్టాన్ని మెరుగు పరచాలి. దారిద్ర్య రేఖకు దిగువన వున్న వారినేగాక ఎగువన వున్నవారిని కూడా ఈ చట్టం పరిధిలోకి తేవాలి. ఆరోగ్యం, మెటర్నిటీ, శిశు సంరక్షణ, జీవిత బీమా, ప్రమాదం జరిగినప్పుడు పూర్తి  సహాయం, పెన్షన్ తదితర సౌకర్యాలు అందరికీ కల్పించేందుకు ప్రత్యేక నిధిని తగినంత బడ్జెట్ కేటాయింపులతో ఏర్పాటు చేయాలి.

4.    2004 తరువాత రిక్రూటయిన  కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వ ఉద్యోగుల పెన్షన్ కు ప్రమాదం తెచ్చిన “నూతన పెన్షన్ స్కీము” ను, పి ఎఫ్ ఆర్ డి ఏ చట్టాన్ని రద్దు చేయాలి. ప్రభుత్వము వీరి పెన్షన్ ఖర్చును పూర్తిగా భరించాలి. ప్రభుత్వమే వీరికి పెన్షన్ చెల్లించాలి. ప్రభుత్వోద్యోగులకే గాక అన్నీ రంగాల కార్మికులకు, ఉద్యోగులకు పెన్షన్ ఖర్చును యాజమాన్యాలే భరించాలి. ఆఖరి వేతనం లో 50 శాతాన్ని పెన్షన్ గా ఇవ్వాలి.

5.    రహస్య బ్యాలట్ ద్వారా కార్మిక సంఘాలకు గుర్తింపునివ్వాలి. ప్రభుత్వ, ప్రయివేటు సంస్థలన్నింటిలోనూ యూనియన్ గుర్తింపు తప్పనిసరి చేసే చట్టం తేవాలి.

6.    ప్రభుత్వ మరియు ప్రయివేటు సంస్థల యాజమాన్యం లో కార్మికులకు భాగస్వామ్యం కల్పించే స్కీము రూపొందించాలి.

7.    కాంట్రాక్టు, క్యాజువల్ కార్మిక  విధానాన్ని ప్రోత్సహించకూడదు. కాంట్రాక్టు కార్మిక చట్టాన్ని సవ్యముగా అమలు జరపాలి. కాంట్రాక్టు కార్మికుల వేతనాలు అదే పని చేసే రెగ్యులర్ కార్మికుల వేతనాలతో సమంగా వుండాలి. వారికి యూనియన్ పెట్టుకునే హక్కు, సమ్మె చేసే హక్కు ఇవ్వాలి. ట్రేడ్ యూనియన్ల లో వోటింగు హక్కు ఇవ్వాలి.

8.    అన్నీ రంగాలలో మహిళా కార్మికులకు పురుష కార్మికులతో సమంగా వేతనం ఇవ్వాలి. అసంఘటిత రంగం లో పని చేస్తున్నా మహిళా కార్మికులకు ( ఇంటి వద్దే వుంది పని చేసే మహిళా కార్మికులతో సహా) మెటర్నిటీ, పెన్షన్, ఇన్సూరెన్స్, క్రెచి తదితర సౌకర్యాలు కల్పించాలి.

9.    మహిళా కార్మికుల పై పని స్థలాలలో లైంగిక వేధింపులను  నివారించేందుకు చట్టం లో పేర్కొన్న అన్నీ నిబంధనలను, ఈ వేధింపుల పై విచారించే కమిటీలలో ఎన్నికైన ప్రతినిధులను నియమించటం తో సహా, అమలు చేయాలి.

10.  కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల స్కీములను అమలు చేసే స్కీము వర్కర్లను(అంగన్వాడీ, ఆశా, మధ్యాహ్న భోజనం, పేరా టీచర్స్, మొదలగు వారు) 45వ భారత కార్మిక మహాసభ సిఫార్సు ప్రకారం “వర్కర్లు” గా గుర్తించి తదనుగుణముగా చట్టబద్ధమయిన కనీస వేతనాలు, సాంఘిక భద్రతా ప్రయోజనాలు వారికి వర్తింపజేయాలి.

11.   కీలక రంగాలలో ప్రభుత్వ రంగాన్ని బలపరచాలి. లాభసాటిగా వున్న, కోలుకోటానికి అవకాశమున్న ప్రభుత్వ రంగ సంస్థల ప్రయివేటీకరణ, డిజిన్వేస్తుమెంటును పూర్తిగా ఆపి వేయాలి.

12.  రీరైల్ వ్యాపారం లో ఎఫ్ డి ఐ ని నిషేదించాలి. ఎఫ్ డి ఐ ని దొడ్డిదారిన అనుమతించే రూల్సును రద్దు చేయాలి. స్వదేశీ పరిశ్రమలను స్వాధీనం చేసుకునేందుకు ఎఫ్ డి ఐ ని అనుమతించకూడదు. ఉత్పత్తి సామర్థ్యాన్ని పెంచటానికి, నూతన సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని తెచ్చేందుకు విదేశీ పెట్టుబడిని అనుమతించాలి.

వీటన్నింటికోసం తాను నిలబడతానని సి పి ఎం తన ఎన్నికల ప్రణాళికలో ప్రకటించింది.

కాంగ్రెస్, బి జె పి ఎన్నికల ప్రణాళికలు

ఈ రెండు పార్టీల ఎన్నికల ప్రణాళికలలో పైన తెలియజేసిన అంశాలేవీ లేవు. కాంగ్రెస్ ఎన్నికల ప్రణాళికలో అసంఘటిత కార్మికుల సాంఘిక భద్రత చట్టాన్ని సక్రమముగా అమలు చేస్తామని వున్నది. అసంఘటిత కార్మికులకు ఇన్సూరెన్సు, పెన్షన్ సౌకర్యం హామీ యిచ్చింది. ఇదే హామీని బి జె పి కూడా ఇచ్చింది. కానీ ఈ చట్టాన్ని దారిద్ర్య రేఖకు ఎగువున వున్న అసంఘటిత ఆకార్మికులకు వర్తింపజేస్తామనే హామీని కాంగ్రెస్ గాని, బి జె పి గాని ఇవ్వలేదు. అన్నీ కార్మిక చట్టాలను కలిపి ఒకే సమగ్ర చట్టం గా ఏర్పాటు చేసే విషయాన్ని పరిశీలించేందుకు ఒక కమిషన్ ను ఏర్పాటు చేస్తామని కాంగ్రెస్ అన్నది. కార్మిక చట్టాలను కార్మికులకు వ్యతిరేకముగా మార్చటమే దీని వుద్దేశం. బి జె పి ఎన్నికల ప్రణాళికలో కూడా కార్మిక చట్టాలు సమీక్షించాలన్నది. దీని వుద్దేశం కార్మిక చట్టాలను కార్మిక వ్యతిరేకముగా మార్చటమే. ప్రభుత్వ రంగ సంస్థల ప్రయివేటీకరణ, డిజిన్వెస్ట్మెంటులను ఆపుతామనే వాగ్దానాన్ని ఈ రెండు పార్టీలు ఇవ్వలేదు. విదేశీ పెట్టుబడులకు ఎటువంటి వ్యతిరేకతా వుండదని కాంగ్రెస్ పార్టీ ప్రకటించింది.  రిటెయిల్ వ్యాపారులు తమ వోటర్లుగా వున్నారు గనుక రిటెయిల్ వ్యాపారం (అది కూడా మల్టీబ్రాండ్ లోనే) మినహా అన్నీ రంగాలలో ఎఫ్ డి ఐ  ని బి జె పి ఎన్నికల ప్రణాళిక ఆహ్వానిస్తున్నది.

కాబట్టి సి పి ఎం మాత్రమే కార్మిక వర్గానికి అనుకూలముగా వున్నది. కాంగ్రెస్, బిజెపిలు వ్యతిరేకముగా వున్నాయి.



Wednesday, February 26, 2014

రాష్ట్ర విభ‌జ‌న‌-వామ‌ప‌క్ష ఉధ్య‌మ భ‌విష్య‌త్తు‌


త్వరలో తెలుగు ప్రజలకు రెండు రాష్ట్రాలు ఏర్పడనున్నాయి. భాషా ప్రాతిపదికన ఏర్పడిన తొలి రాష్ట్రం ఆంధ్రప్రదేశ్. ప్రత్యేక తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటుతో గత 60 ఏళ్ళ వర్తమాన భారతదేశ చరిత్రలో మరో నూతనాధ్యాయం ప్రారంభం కానుంది. ఇదొక వాస్తవం. ఇప్పటి వరకు సమైక్యాంధ్రప్రదేశ్ అన్నా లేదా ప్రత్యేక తెలంగాణ రాష్ట్రం కావాలని డిమాండు చేసినా అదంతా గడిచిన అధ్యాయం. విడివిడి రాష్ట్రాల్లో ప్రజల బాగోగులు, సమస్యలు, విధానాలు, రాజకీయాలు, ఉద్యమాలు ఎలా ఉండాలో నిర్దేశించుకోవాల్సిన బాధ్యత ఆయా ప్రాంతాల్లోని ప్రజలు, ప్రజా ఉద్యమాలపై ఉంది.
ప్రత్యేక తెలంగాణ రాష్ట్రం వస్తేనే తమ సమస్యలు పరిష్కారమవుతాయన్న భావన తెలంగాణా ప్రజల్లో బలంగా నాటుకుంది. టిఆర్యస్ దాన్ని అందిపుచ్చుకుంది. సిపిఐ(యం) మినహా మిగతా వామపక్షాలతో సహా అన్ని పార్టీలూ దీన్ని బలపరుస్తూ వచ్చాయి. తెలంగాణ ప్రజలతో ఘర్షణ పడకుండా తమ విధానాన్ని నచ్చజెప్పుకునే వైఖరిని సిపిఐ(యం) చేపట్టింది. రాష్ట్రం ఒక్కటిగా ఉండాలా లేక విడిపోవాలా అనే అజెండాను ప్రధానం చేయకుండా ప్రజలెదుర్కొనే రోజువారీ సమస్యలపై గళమెత్తడం ద్వారా ప్రజల చేతిని వదిలిపెట్టకుండా ప్రయాణించింది. ఏ చిన్న అవకాశం దొరికినా సిపిఐ(యం)ను ఒంటరి చేసి దెబ్బకొట్టాలనుకునే శక్తులకు అవకాశం ఇవ్వకుండా ప్రజలతో మమేకమవడానికి తీవ్రంగా ప్రయత్నించింది. ఈ కృషిలో చాలా వరకు జయప్రదమైంది. అదే సమయంలో అవకాశవాదానికి తావివ్వకుండా, తన జాతీయ విధానాన్ని వదిలిపెట్టకుండా కొనసాగించింది. తెలంగాణలో పార్టీ, ప్రజా ఉద్యమాలు ఎంతో చైతన్యంతో కొన్ని చోట్ల నిర్బంధాన్ని, ఒంటరితనాన్ని కూడా ఎదుర్కొని ధైర్యంగా నిలబడ్డాయి. తెలంగాణ శ్రామిక ప్రజలు తమ అనుభవం ద్వారా సిపిఐ(యం), తదితర వామపక్షాల అవసరాన్ని గుర్తించారు. ఫలితంగా గత పంచాయతీ ఎన్నికల్లో ప్రజలు సిపిఐ(యం)ను వదిలిపెట్టకుండా ఆదరించారు.
సిపిఐ(యం) సమైక్యాంధ్ర ప్రదేశ్ కోసం గట్టిగా నిలబడింది. విభజన సానుకూలత ప్రకటించిన పార్టీలు సమైక్యత కోసం సీమాంద్ర ప్రజల్లో ఉన్న సెంటిమెంట్ను ఉపయోగించుకునేందుకు అవకాశవాదంగా వ్యవహరించాయి. పార్టీలతో కలసి ఆందోళనలు నిర్వహించలేదు. ఇతర పార్టీల్లాగా సమైక్యతను ఒక ప్రాంతీయ సమస్యగా సిపిఐ(యం) చూడలేదు. దాన్నొక జాతీయ విధానంగా భావించింది. ఇతర పార్టీలు అవకాశవాదంతో ప్రాంతానికొక మాట చెబుతూ ప్రజల్ని మోసం చేస్తుండగా, సిపిఐ(యం) ఈ పార్టీల నుంచి విడగొట్టుకొని స్వతంత్రంగా నిలబడింది. అదే సమయంలో ఇరు ప్రాంతాల్లోనూ ప్రజా ఉద్యమాలకు బాసటగా నిలబడింది. తక్షణ రాజకీయ ప్రయోజనాల కోసం పాకులాడకుండా ఉభయ ప్రాంతాల ప్రజలు కలసిమెలసి ఐక్య ఉద్యమాలు నిర్వహించాల్సిన అవసరాన్ని నొక్కి చెప్పింది. ఈ విషయంలో సీమాంధ్రలో కూడా సిపిఐ(యం) తన ప్రత్యేకతను నిలబెట్టుకున్నది. ఇక్కడ కూడా కొన్ని శక్తులు సిపిఐ(యం)ను ఒంటరి చేసి దెబ్బకొట్టాలన్న దుర్బుద్ధితో తప్పుడు ప్రచారం చేశాయి. పేరుకు సమైక్య జపం చేస్తూ ఆచరణలో ప్రత్యేక తెలంగాణాను వ్యతిరేకించకుండా మౌనం దాల్చిందని దుష్ప్రచారం చేశాయి. ఆఖరి నిముషంలో తెలంగాణపై గోడ మీద పిల్లివాటం తీసుకున్న బిజెపి కూడా సిపిఐ(యం)పై విమర్శలు చేసింది. అవకాశవాదులతో చేయి కలిపి బూర్జువా పార్టీల దుర్మార్గపు ఎత్తుగడలకు తోడ్పడకపోవడమే సిపిఐ(యం) చేసిన పాపం. పార్లమెంటు ఉభయ సభల్లో మిగిలిన పార్టీల మోసపూరిత అవకాశవాద వైఖరి బట్టబయలైంది. సిపిఐ(యం) నిబద్ధత వెల్లడైంది. ఈ రెండు వైఖరుల మధ్య తేడాను ప్రజలు కూడా గుర్తించారు. సిపిఐ(యం) శ్రామిక ప్రజల ఐక్యత దృష్ట్యా భాషా ప్రయుక్త రాష్ట్రాలు చీలకూడదన్న సూత్రబద్ధమైన వైఖరిని తీసుకుంది. దీనికి భిన్నంగా మిగతా పార్టీలు ప్రజల మనోభావాలను తమ రాజకీయ ప్రయోజనాలను ఈడేర్చుకోవడానికి ఉపయోగించుకున్నాయి. కొంతమంది నాయకులు హైదరాబాద్ కోసం, తమ స్వంత పెట్టుబడుల రక్షణ కోసం, పదవుల కోసం పాకులాడారు. ఈ రెండూ పరస్పర విరుద్ధమైన వైఖరులు. ఇలా రెండు ప్రాంతాల్లోనూ సిపిఐ(యం) విశిష్టత వెల్లడైంది. శ్రామిక వర్గ దృక్పథంతో తీసుకున్న సూత్రబద్ధ వైఖరికిది నిదర్శనం.
గత నాలుగేళ్ళలో ప్రజా సమస్యలు అడుగున పడ్డాయి. ప్రజలపై రకరకాల భారాలు పడుతున్నా ఎవరూ గళమెత్తలేదు. ఈ గందరగోళం మధ్య పాలకులు ఇష్టానుసారం భారాలు మోపారు. శాసనసభల్లో ప్రజల ప్రస్తావన లేదు. ఇరు ప్రాంతాల నాయకులు ఒకరినొకరు దుమ్మెత్తిపోసుకోవడానికే సరిపోయింది. రోజుల తరబడి సమావేశాలు జరగలేదు. ప్రభుత్వం పాలన లేదు. ప్రజల మానాన ప్రజల్ని వదిలేసింది. కార్మికులు, రైతులు, ఉద్యోగులు, విద్యార్థులు, మహిళలు, వ్యవసాయ కూలీలు, వృత్తిదారులు ఇలా వివిధ వర్గాలు, తరగతుల ప్రజానీకం దిక్కులేనివారయ్యారు. ఈ పరిస్థితులలో వారి తరపున నిలబడింది సిపిఐ(యం). ఆఖరికి రాష్ట్ర విభజన జరుగుతున్న రోజుల్లో కూడా ఉద్యమాలు, ఆందోళనలు నిర్వహించింది. మున్సిపల్ కార్మికులు, అంగన్వాడీలు, ఉపాధ్యాయులు ఇలా అనేక తరగతుల ప్రజలు తమ తమ సంఘాల ఆధ్వర్యంలో ఉద్యమిస్తే వారికి సంఘీభావంగా సిపిఐ(యం) నిలబడి ఒక శ్రామికవర్గ పార్టీగా తన బాధ్యతలను నిర్వహించింది. ఇప్పుడు తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటు నిర్ణయమయ్యింది. ఒక ప్రాంతం ప్రజలు సంతోషంగా ఉంటే మరో ప్రాంతం ప్రజలు గాయపడి ఉన్నారు. విభజన ద్వారా నష్టపోయామన్న భావన సీమాంధ్ర ప్రజల్లో బలంగా నాటుకుంది. రాష్ట్రం విడిపోవడంతో తెలంగాణలో సైతం సమస్యలు పరిష్కారమైనట్లు భావించలేం. అనేక సమస్యలు అపరిష్కృతంగా ఉన్నాయి. కొన్ని కొత్త సమస్యలు ఉద్భవించే అవకాశం ఉంది. పంపకాల దగ్గర ఉద్రేకాలొస్తాయి. ఇరు ప్రాంతాల్లోని రాజకీయ నాయకులు తమ ఉనికి కోసం వీటిని మరింతగా రెచ్చగొడుతున్నారు. తెలంగాణ, సీమాంధ్ర మధ్యే కాదు ఆయా ప్రాంతాల్లో అంతర్గతంగా కూడా వైషమ్యాలు రెచ్చగొట్టే ప్రమాదం ఉంది. ఇప్పటికే సీమాంధ్ర రాజధాని పేరుతో సరికొత్త వివాదానికి తెరలేచింది. ప్రజలు అప్రమతతో ఉండి వీరి బుట్టలో పడకుండా జాగ్రత్త వహించాలి. ప్రజల మధ్య తిరిగి విద్వేషాలు రగలకుండా చూడాల్సిన బాధ్యత వామపక్ష, ప్రజాతంత్ర ఉద్యమంపై ఉంది.
రెండు రాష్ట్రాల ఏర్పాటుతో నూతన పరిస్థితి ఏర్పడింది. రాజకీయ సమీకరణాల్లో వచ్చిన మార్పుల ఫలితంగా వామపక్ష ఉద్యమం కొత్త సవాళ్లను ఎదుర్కోనుంది. తెలంగాణలో ఏర్పడిన సానుకూల వాతావరణాన్ని ఉపయోగించుకుని బలపడాలని బిజెపి, ఇతర మతోన్మాద శక్తులు ఉవ్విళ్లూరుతున్నాయి. టిఆర్యస్, కాంగ్రెసులు విలీనమైనా, పొత్తు పెట్టుకున్నా దానికి ప్రత్యామ్నాయంగా తామే ముందుకు రావాలని సంఘపరివారం వ్యూహంగా ఉంది. టిడిపి ఈ శక్తులతో పొత్తుకు ఉవ్విళ్లూరుతోంది. తెలుగుదేశం అనుసరించిన అవకాశవాద వైఖరి మూలంగా రెండు ప్రాంతాల్లోనూ దాని విశ్వసనీయత దెబ్బతిన్నది. ఆ రీత్యా తెలంగాణలో బిజెపి అవసరం టిడిపికి ఉంది. బిజెపి ఆడిన నాటకం వల్ల సీమాంధ్రలో వారిపై ఆగ్రహం వ్యక్తమవుతోంది. దీన్నుంచి బయటపడటానికి తెలుగుదేశంతో పొత్తు కోరుకుంటోంది. ఆ రీత్యా రెండు ప్రాంతాల్లోనూ టిడిపి, బిజెపిల బంధం కొనసాగే అవకాశాలే మెండుగా కనిపిస్తున్నాయి. ఈ పరిస్థితిని బిజెపి తనకనుకూలంగా మలచుకోవాలని చూస్తోంది. మతోన్మాదానికి తోడుగా మోడీ పేరుతో వెనుకబడిన తరగతులను జోడించి బలపడాలని చూస్తోంది. ఈ తరగతులలో తన ఉనికి దెబ్బతినకుండా చూసుకోవడానికి బిజెపితో చెలిమి చేయాలని తెలుగుదేశం అనుకుంటోంది. ఇది తక్షణం కొన్ని ఫలితాలనిచ్చినా దీర్ఘకాలంలో అది తెలుగుదేశం పాలిట మరణశాసనంగా మారుతుంది. తెలంగాణలో బిజెపిని చూపెట్టి ముస్లిం ఛాందస సంస్థలు కూడా బలపడే అవకాశాలున్నాయి. ప్రత్యేక తెలంగాణ నిజాం వారసురాలని అదే పనిగా కొందరు ప్రచారం చేస్తున్నారు. ఈ రెండు ప్రమాదాలను తక్కువ అంచనా వేయడానికి వీల్లేదు. ప్రత్యేక తెలంగాణ కోరుకున్న కొందరు అభ్యుదయవాదులు, సంస్థలు సామాజిక తెలంగాణ గురించి మాట్లాడుతున్నారు. తక్షణం ఉద్యోగాలు దొరుకుతాయన్న భ్రమల్లో తెలంగాణా నిరుద్యోగ యువత ఉంది. రానున్న కాలంలో ఉపాధి అవకాశాలు పెరక్కుంటే తద్వారా వచ్చే అసంతృప్తి ఎలాంటి పరిణామాలకు దారి తీస్తుందో ఊహించడం కష్టమేమీ కాదు. వామపక్షాలు బలపడితేనే ఇలాంటి సవాళ్లను ఎదుర్కోగవడం సాధ్యమన్న వాస్తవాన్ని అభ్యుదయశక్తులు గుర్తించాలి.
అలాగే సీమాంధ్రలో కొత్తగా కుల సమీకరణలు చోటు చేసుకుంటున్నాయి. అగ్రకులాలకు చెందిన ఆధిపత్యవర్గాలు తమ ప్రభావాన్ని కాపాడుకోవడానికి వివిధ పార్టీల వెనుక సమీకృతమవుతున్నాయి. కొన్ని పార్టీలు తమ ప్రాభవాన్ని కాపాడుకోవడానికి కుల సమీకరణలను రెచ్చగొడుతున్నాయి. నాయకులటూ, ఇటూ జంప్ చేస్తున్నారు. ఎవరు ఏ పార్టీతో పోతారో అస్పష్టంగా ఉంది. మాజీ ముఖ్యమంత్రి కిరణ్కుమార్రెడ్డి తన అనుచరులను పోగేసుకుని కొత్త పార్టీకి సన్నాహాలు చేస్తున్నట్లు వార్తలొస్తున్నాయి. సీమాంధ్రలో కాంగ్రెసు దాదాపు తుడిచిపెట్టుకొని పోయిందని వివిధ సర్వేల సమాచారం. ఆయా పార్టీలు తమ ఆధిపత్యాన్ని కాపాడుకోవడానికి దళిత, గిరిజన, బలహీనవర్గాలను కూడా చీలుస్తున్నాయి. అదే ప్రజా ఉద్యమాల ప్రగతికి ప్రతిబంధకంగా మారుతుంది. ఇప్పటి వరకు రాష్ట్రంలో ఏదో ఒక మోతాదులో ప్రభావం చూపిన సామాజిక అస్తిత్వ ఉద్యమాలు ప్రాంతీయోద్యమాలతో మమేకమై అగ్రకులాధిపత్యానికి తోడ్పడ్డాయి. వారిలో ఉన్న ప్రజాస్వామిక శక్తుల ప్రాబల్యం తగ్గుతోంది. ప్రభుత్వాలు, పాలకపక్షాల అండతో ఎదగాలన్న శక్తులు పుంజుకుంటున్నాయి. ఇది సామాజికోద్యమాలను బలహీనపరిచే ప్రక్రియ. ఈ మూలమలుపులో సామాజికోద్యమాలు ఎవరితో చేరాలి? పాలకవర్గాలతోనా? లేక వామపక్ష, ప్రజాతంత్రశక్తులతోనా? ప్రభుత్వాల అండ లేకుండా ముందుకు పోలేమన్న భావన కొందరిలో ఉంది. ఈ తరహా ఆలోచన సామాజికోద్యమాలను బలహీనపరుస్తుంది. తక్షణ ఎన్నికల ఎత్తుగడలతో నిమిత్తం లేకుండా అస్తిత్వ ఉద్యమాలు వామపక్షాలతో కలసి పని చేస్తే ఇటు తెలంగాణలో, అటు సీమాంధ్రలో కూడా ప్రజాతంత్ర ఉద్యమం బలపడుతుంది.
ప్రత్యేక తెలంగాణ ఏర్పాటుతో వెనుకబడిన ప్రాంతాల సమస్య పరిష్కారమైనట్లు కాదు. రెండు రాష్ట్రాల్లోనూ వెనుకబడిన ప్రాంతాలున్నాయి. రానున్న ఎన్నికల్లో పాలక పార్టీలు ఎవరు గెలిచినా ఈ అసమానతలు పెరుగుతాయే తప్ప తగ్గవు. వాటికి తోడు ఆర్థిక, సామాజిక అసమానతలు ఉండనే ఉన్నాయి. అన్ని రకాల అసమానతలకు వ్యతిరేకంగా పోరాటాలను కొనసాగించడమే వామపక్షాల ముందున్న తక్షణ కర్తవ్యం. ప్రత్యేక తెలంగాణ ఉద్యమ నేపథ్యంలో వామపక్ష పార్టీల మధ్య విబేధాలు తలెత్తాయి. ప్రత్యేక రాష్ట్ర ఏర్పాటుతో వాటికి ఫుల్స్టాప్ పెట్టాల్సిన అవసరం ఉంది. తెలంగాణలో రైతాంగ సాయుధ పోరాటానికి, సీమాంధ్రలో జమీందారీ వ్యతిరేక పోరాటాలకు వారసురాలైన కమ్యూనిస్టు ఉద్యమానికి మాత్రమే ఈ ప్రాంతాల సమగ్రాభివృద్ధిపై పోరాడే చిత్తశుద్ధి ఉంది. దానికి తగిన ప్రణాళికలున్నాయి. ప్రజల్లో విశ్వసనీయత ఉన్న పార్టీలు కూడా ఇవే. ఆ వారసత్వాన్ని ముందుకు తీసుకుపోవాలి. ఐక్య ఉద్యమ కార్యాచరణతోనే రెండు రాష్ట్రాల్లో కుల, మత, విచ్ఛిన్నకర శక్తులు బలపడకుండా పురోగమించగల్గుతాయి. దీర్ఘకాల ప్రయోజనాల దృష్ట్యా వామపక్ష, ప్రజాతంత్ర శక్తులు, వివిధ తరగతుల సామాజిక ఉద్యమాలు ఏకతాటిపైకి రావాల్సిన చారిత్రక ఆవశ్యకత ఏర్పడింది. ఇది మాత్రమే రెండు రాష్ట్రాల్లోని ప్రజల ఐక్యతకు, వారి భవిష్యత్తుకు హామీ ఇవ్వగలుగుతుంది. అందుకోసం రెండు రాష్ట్రాల్లోనూ బలమైన ప్రజాతంత్ర ఉద్యమాన్ని నిర్మించాల్సిన బాధ్యత వామపక్ష శక్తులు, పార్టీలపై ఉంది.
(వ్యాసకర్త సిపిఐ(యం) కేంద్ర కార్యదర్శివర్గ సభ్యులు) 
వి శ్రీనివాసరావు

Thursday, February 20, 2014

పిరికి పెంగ్విన్

హిందూయిజం. ఈ పేరు బ్రిటిష్‌వాళ్లు పెట్టినప్పటికీ, ఈ పేరును ఆర్‌.ఎస్‌.ఎస్‌., భారతీయ జనతాపార్టీలు భ్రష్టు పట్టించినప్పటికీ హిందూదేశమని ఒకప్పుడు పిలవబడిన మన దేశంలో బహుళ సంస్కృతి అభివృద్ధి చెందింది. ఎన్నో జాతులు, రీతులు, సంప్రదాయాలు, లౌకిక వ్యవహారాలు ఒకదానితో ఒకటి సహజీవనం చేస్తూ, ఎవరి ప్రత్యేకతలను వాళ్లు కాపాడుకుంటూ చాలా సంవత్సరాల పాటు ఒక జీవన విధానాన్ని అలవరుచుకున్నారు. పొరుగునున్న మతాలు ఇక్కడి కొచ్చాయి. ఇక్కడి మతాచారాలు పొరుగు దేశాలకు వెళ్లాయి. అలాంటి జీవన విధానానికి బ్రిటిష్‌ వాళ్ళు హిందూయిజం హిందూమతం అని పేరు పెట్టి సగం చిచ్చు పెట్టారు. మిగిలిన సగం మన హిందూత్వవాదులు మంటపెట్టారు. ఆ మంటను చల్లారనివ్వకుండా ఎప్పటికప్పుడు ఏదో ఒక కట్టె పేడు చేరుస్తున్నారు. దానిని చూసి భయపడే స్థాయికి మనం దిగజారాం.

 మనమే కాదు పెంగ్విన్‌ ప్రచురణాలయం - ప్రపంచంలోనే అతి పెద్ద ప్రచురణాలయం ఏదో చిన్న సంస్థ కోర్టులో వేసిన కేసుకి భయపడి, తను ప్రచురించిన పుస్తకాన్ని మనదేశం మార్కెట్‌లో లేకుండా నాశనం చేసింది. ఏమిటా పుస్తకం? హిందూస్‌: ఎన్‌ ఆల్టర్నేటివ్‌ హిస్టరి. ఎవరు రాసింది? వెండీ డానిగర్‌. ఆమె చరిత్రకారిణి. పైగా భారతీయ చరిత్ర మీద ప్రత్యేక పరిశోధన చేసింది. మనదేశం గురించి ఎందరో చరిత్రకారులు ఎన్నో పుస్తకాలు రాశారు. వాటిలోని సత్యాసత్యాల గురించి చర్చలు జరుగుతాయి. జరగాలి. పరిశోధనకు చర్చ, ఆధార నిరూపణ, విశ్లేషణ... ఇవి ప్రాణం. ఈ చర్చకు ఆస్కారం లేకుండా పుస్తకాలే ప్రచురించకూడదనే అధికారం ఎవరికైనా ఎలా ఉంటుంది? ఆ పుస్తకం నాలుగేళ్ళ నుంచీ ఎందరో చదివారు. ఇవాళ ఎవరికో ఏదో అభ్యంతరం వచ్చి కేసు పెడితే పెంగ్విన్‌ వంటి సంస్థ అంత భయపడిందెందుకు? దేశంలో అంత భయపెట్టే సాంస్కృతిక ఫాసిజం ఎంత వేగంగా అభివృద్ధి చెందుతోందో ఈ సంఘటన ద్వారా మనకు అర్థమవుతోంది. పెంగ్విన్‌ ''వీళ్ళ''తో పెట్టుకోదల్చుకోలేదు. తన వ్యాపార ప్రయోజనాలు దెబ్బతింటాయనుకుంది. ఒక ప్రచురణాలయం, పుస్తకాల మీద బతికే సంస్థ, మేధావులు, రచయితల ఆలోచనలను సొమ్ము చేసుకుని వృద్ధి చెందిన సంస్థ. పుస్తకాలను, ఆలోచనలను, భిన్నత్వాన్ని ప్రజాస్వామ్య సంస్కృతిని అతి పిరికితనంతో తగలబెట్టింది.

 పెంగ్విన్‌ పిరికితనం ఈ పుస్తకానికి పరిమితం కాదు. పెంగ్విన్‌ తన పిరికితనంతో, బలహీనతతో ఫాసిస్టులకు ధైర్యాన్ని, బలాన్ని ఇచ్చింది. భారతదేశ ప్రజాస్వామ్య శక్తులను పరోక్షంగా తక్కువ చేసింది. మనదేశంలో ప్రజాస్వామ్యశక్తులు ఫాసిజాన్ని ఎదుర్కోవటంలో చూపవలసిన ధైర్య సాహసాలు చూపటం లేదని చెప్పింది. మన ప్రభుత్వం కూడా ఫాసిస్టు శక్తులకే అనుకూలంగా ఉందనీ, కోర్టులలో ఫాసిస్టులకు అనుకూలమైన తీర్పులు వస్తున్నాయనీ పెంగ్విన్‌ గమనించినట్లుంది. అందుకే ఒక వ్యక్తి వేసిన కేసును తను కోర్టులోనే సవాలు చేయాలన్న నిర్ణయం తీసుకోలేకపోయింది. తన రచయితల పక్షాన తను నిలబడే నైతిక బలాన్ని చూపించలేకపోయింది.
సరే- తను తీసుకుకున్న నిర్ణయం ఫలితాలను ఇవాళ కాకపోతే రేపు ఆ సంస్థ రుచి చూస్తుంది. 

కానీ మన దేశంలో ప్రజాస్వామిక విలువల సంగతేమిటి? మొన్న, అంటే ఫిబ్రవరి 14వ తారీఖున త్రిచూర్‌లో బిలాల్‌ అనే కాశ్మీర్‌ ముస్లిం దర్శకుడు తీసిన డాక్యుమెంటరీ చిత్రం ప్రదర్శిస్తున్నామని, వారం రోజుల పాటు చిత్రోత్సవం నిర్వహించిన విబ్‌గోర్‌ సంస్థవారు ప్రకటించారు. మేం ఆ డాక్యుమెంటరీ చిత్రోత్సవంలో మూడు రోజుల పాటు పాల్గొన్నాం. 12వ తారీఖు నుంచే భారతీయ జనతా పార్టీ వాళ్లు ఆ సినిమా ప్రదర్శించటానికి వీలులేదనీ, ప్రదర్శించనివ్వమనీ హెచ్చరికలు పంపారు. ఆ సినిమాలో విషయం ఏమిటనే సంగతి తర్వాత చూద్దాం. ఏ సినిమా ప్రదర్శించాలో, ఏ సినిమా ప్రదర్శించకూడదో చెప్పటానికి వాళ్ళెవరు? వాళ్లకున్న అధికారం ఏమిటి? రచయితలను, కళాకారులను నిరోధించే శాసనకర్తలుగా తమను తాము ప్రకటించుకునే ధైర్యం వీళ్ల కెక్కడి నుంచి వచ్చింది? దీపా మెహతా 'వాటర్‌' సినిమా వారణాసిలో తీయలేక శ్రీలంకలో తీసినప్పుడే ఈ శాసనకర్తలు బలం పుంజుకోలేదా? ఆ రోజు మనందరం... ప్రజాస్వామిక వాదులమనీ, లౌకిక వాదులమనీ చెప్పుకునే మనందరం విఫలమయ్యాం. అంతకు ముందే, బాబ్రీ మసీదు ఘటన నాటికే విఫలమయ్యాం. మన వైఫల్యమే వాళ్ళ విజయమవుతోంది, ప్రతిసారీ! ఎందుకు విఫలమవుతున్నామని ఇవాళైనా ఆలోచించుకోకపోతే ఆలోచించటానికి ఎవరూ మిగలరు. ఇది నిరాశ కాదు, ఆవేదన. 

బిలాల్‌ అనే ఆ దర్శకుడు తన సినిమా ప్రదర్శిస్తారని కాశ్మీరు నుంచి కేరళ వచ్చాడు. ఈ సంగతి తెలిసి చాలా అమాయకంగా, ''నా సినిమాలో రాజకీయాలు లేవు. నాకు ఏ రాజకీయాలతో సంబంధం లేదు. ఎందుకిలా జరుగుతోంది'' అని అడిగాడు. ఆ సినిమా, కాశ్మీర్‌లో భద్రతా బలగాలు పాల్పడే అఘాయిత్యాల గురించి. కాశ్మీరులోని ఒక గ్రామంలోని స్త్రీలందరిపైనా భద్రతా బలగాలు అత్యాచారం చేశాయి. ఆ స్త్రీలతోనే ఆ వాస్తవాన్ని చెప్పించాడు. ప్రభుత్వం దాచేయదల్చుకున్న వాస్తవాలను విప్పి చెప్పాడు. ఆ సినిమాను సెన్సార్‌బోర్డు చూసింది. ప్రదర్శనయోగ్యమని సర్టిఫికెట్‌ ఇచ్చింది. ఐనాసరే, హిందూత్వశక్తులు ఆ సినిమా వెంటపడి, ఆ సినిమాను ప్రదర్శించనివ్వటం లేదు. భద్రతాదళాల గురించి వ్యతిరేకంగా ఎవరేం చెప్పినా హిందువుల పరువు, దేశ ప్రతిష్ట దెబ్బతింటాయట! ఎంత ఘోరం! రక్షించవలసినవాళ్ళే అత్యాచారాలు చేస్తే ఎవరి పరువు ప్రతిష్టలూ పోవు. దేశ గౌరవం సురక్షితంగా ఉంటుంది. కానీ, ఆ స్త్రీలు మాకిలా జరిగిందని చెబితే దేశానికి ప్రమాదం ముంచుకొస్తుంది. ఇదెక్కడి న్యాయం? దీని తరఫున మాట్లాడేవాళ్ళెవరు

కేరళలో కొందరు దర్శకులు, రచయితలు దీనిని వ్యతిరేకిస్తూ మాట్లాడారు. బి.జె.పి వాళ్ళు ఎలా ఆపుతారో చూస్తామన్నారు. సినిమా ప్రదర్శన జరిగి తీరుతుందని దర్శకుడికి హామీ ఇచ్చారు. 14వ తారీఖున ప్రదర్శన జరిగే చోటికి బిజెపి, ఆర్‌.ఎస్‌.ఎస్‌, వి.హెచ్‌.పి. మనుషులు వచ్చి గొడవ చేశారు. వీళ్ళూ వెనక్కు తగ్గలేదు. కొట్లాట జరిగింది. ఒకరిద్దరికి దెబ్బలు తగిలాయి. గ్లాసులు పగిలాయి. కుర్చీలు విరిగాయి. చివరకు పోలీసులు వచ్చి బిజెపి వాళ్లను అక్కడి నుంచి వెనక్కు పంపారు. కార్యక్రమం కొనసాగింది. భావ ప్రకటనా స్వేచ్ఛమీద నమ్మకమున్న కళాకారులు, సాంస్కృతిక కార్యకర్తలు ఉండటం వల్ల గొడవ జరిగినా కార్యక్రమం కొనసాగింది. ముందే భయపడి ప్రదర్శన ఆపేస్తే అంతకంటే పిరికితనం ఏముంటుంది? 

దేశంలో చాలా గొడవలు జరుగుతున్నాయి. కానీ ఈ గొడవ చాలా విలువైనది. మనం గొంతెత్తటానికి, పాటలోనో, కవిత్వంలోనో, సినిమాలోనో మన ఆలోచనలను, దేశంలోని యధార్థస్థితిని చెప్పటానికి మనం భయపడకుండా గొడవ పడాలి. ఆ గొడవ చెయ్యకపోతే, ఒక పుస్తకం లేకపోతే ప్రపంచం మునిగిపోదనుకుంటే, ఒక పాట పాడకపోతే ప్రజలకేం ప్రమాదం రాదనుకుంటే, ఒక సినిమా తియ్యకపోతే, ప్రదర్శించకపోతే, ముంచుకు పోయిందేమనుకుంటే ఆ ఉదాసీనత చివరకు ప్రజలందరి గొంతులనూ నొక్కేస్తుంది. అందుకే వెండీ డానిగర్‌ పుస్తకం మీద కేసు వేసిన వ్యక్తి మీదకంటే పెంగ్విన్‌ మీద ఎక్కువ కోపం రావాలి మనకు. ఫాసిస్టు శక్తులు బలపడుతున్నాయనీ మనకు తెలుసు. ఢిల్లీ సింహాసనం కోసం ఆరాటపడుతున్నాయనీ తెలుసు. సింహాసనాల సంగతి ప్రజలు చూస్తారు. ప్రజల ప్రాథమిక హక్కుల గురించి మనం చెయ్యవలసింది చాలా ఉంది. పెంగ్విన్‌ తగలబెట్టిన ఆ పుస్తకాన్ని అన్ని భారతీయ భాషలలోకీ అనువదించి, ప్రచురించగల ప్రచురణ సంస్థ ఏదైనా ఉందా? అలాంటి ప్రచురణాలయాలు, రచయితల పక్షాన నిలబడే ప్రచురణ సంస్థలు కావాలి మనకిప్పుడు. ఆ సంస్థలను కాపాడుకునే నిబద్ధత ఉన్న వ్యక్తులు పౌర సమాజానికి అత్యవసరం.
-
ఓల్గా, వసంత కన్నబిరాన్‌ 

(ప్రజాశక్తి 20.2.2014)